(28) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പാത ശരിയാക്കുവാനുള്ള ചില ടിപ്സുകൾ .ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ.തുടർച്ച .........
4)സ്വയം അനുഭൂതികളെ അവഗണിക്കൽ .
ആത്മീയമായി ഒരു സാധകൻ ഉയരുംതോറും അയാളിൽ ആത്മീയമായ മാറ്റങ്ങളും സംഭവിച്ചു തുടങ്ങുന്നു.പ്രധാനമായും ഉണ്ടാകുന്ന ഊര്ജ വെതിയാനങ്ങൾ,ചെവിയില മ്രിദങ്ങത്ത്തിന്റെ പോലുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ ,ദഹനപരമായ മാറ്റങ്ങൾ,അനുഭൂതികൾ ,നട്ടെല്ലിലൂടെയുള്ള ഊർജപ്രവാഹവും തുടർന്നുള്ള ആനന്ദാതിരേകവും അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഓരോന്നും വിസ്മയങ്ങളായി വിരിയുന്നു.കാഴ്ചയും കേൾവിയും അങ്ങനെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഒരുപാട് ശക്ത മാകുന്നതിനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന സിദ്ധികൾ,മറ്റുള്ളവരുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഉദ്ദേശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉള്ള പ്രത്യേക കഴിവുകൾ ,അങ്ങനെ നിരവധി .പക്ഷെ,ബുദ്ധിമാനായ സാധകൻ ഇവയെ ഒക്കെ നിസ്സാരമെന്നു കണ്ടു അവഗണിച്ചു കൂടുതൽ കഴിയുന്നത്ര സാധാരണക്കാരനാകുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.അല്ലെങ്കിൽ അയാൾ വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്നു .ഇതാണ് ഉപനിഷത്തിൽ "നേതി, നേതി" (ഇതല്ല,ഇതല്ല ) എന്നുപറഞ്ഞു നിഷേധിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് .അങ്ങനെ എപ്പോഴും സ്വയം നിഷേധിക്കുന്നവനിൽ ചിന്തകളോ വ്യക്തിത്വങ്ങളോ കൂട് കൂട്ടുകയില്ല.അവൻ എപ്പോഴും പാതയിൽത്തന്നെ തിരിച്ചെത്തുന്നു.അതിനാൽ അവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസി തന്നെ.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

27) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പാത ശരിയാക്കുവാനുള്ള ചില ടിപ്സുകൾ .ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ.തുടർച്ച ..........
3,സ്വന്തം ആശയങ്ങളുടെ നിഷേധം .
നമ്മുടെ മനസ്സ് എപ്പോഴും നമ്മെ യഥാർത്ഥ പാതയിൽനിന്നും തള്ളി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കും .ആദ്യഘട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ ബോധമാകുന്ന ഗുരുവിനെ മനസ്സില്നിന്നും വേർതിരിച്ചു എടുക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാന പ്രക്രിയ.ബോധം ആദ്യം അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്നത് എറ്റവും അടിയിലുള്ള പ്രചോദനം എന്ന രൂപത്തിലാണ്. .അവയ്ക്കുമേൽ ഉള്ള ചിന്തകൾ ആണ് തടസമായി ബോധത്തിനെ മറക്കുന്നത്.ബോധത്തിനുമേൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന ചിന്തകളുടെ കൂട്ടമായ ആശയങ്ങൾ ആണ് നമ്മെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വർത്തമാനകാല സത്യത്തിൽനിന്നും അകറ്റുന്നത്. അതിനാൽ നമ്മുടെ പാത ശരിയാക്കുവാൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നമ്മുടെ മനസ്സ് ആത്മീയതയെ ക്കുറിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ ,അവ എന്തുതന്നെയായാലും,അവ അനുകൂലമോ പ്രതികൂലമോ ആയാലും,എത്ര നല്ലതായാലും എത്ര വലിയ,പ്രീയപ്പെട്ട ഗുരുവിന്റെ ആയാലും,വിശേഷിച്ചും അവയിൽനിന്നും നാം സ്വയം എപ്പോഴും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ ഒരു ഭൂതകാല (പാസ്റ്റ്) സൃഷ്ടിയായിരിക്കും.വര്ത്തമാന സത്യമല്ലതന്നെ .ഓരോനിമിഷവും അവയെ സ്വയം നിഷേധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .അപ്പോൾ മാത്രമേ നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള ബോധഗുരുവിന്റെ (ലാമ) നിർദ്ദേശങ്ങൾ നമുക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയു.അതെ, അവ ആശയങ്ങളല്ല .ശരീരത്തോടുള്ള ഉറച്ച നിർദ്ദേശങ്ങൾ മാത്രം.മനസ്സിനോടോ നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തോടോ അല്ല.ശരീരത്തോട് ,കാരണം മനസ്സിന് ബോധപാതയിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല തന്നെ.മനസ്സിനെയും ചിന്തകളെയും ശുദ്ധമാക്കി എപ്പോഴും തന്റെ ഉള്ളിലെ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവിന്റെ ആ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനെ നമുക്ക് വേണമെങ്കിൽ പ്രായോഗിക സന്യാസി എന്ന് വിളിക്കാം.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

26) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........1000 കണക്കിന് മതങ്ങൾ ,10000 കണക്കിന് ഗുരുക്കന്മാർ .ഇതിലേതു വിശ്വസിക്കണമെന്ന കണ്ഫ്യൂഷൻ ഇന്നത്തെ ഒരു വലിയ വിഭാഗം സാധകരെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നു.ഒരാൾ ഒന്ന് പറയും മറ്റൊരാൾ ഇതിനു നേരെ എതിരായി പറയും.രണ്ടും അവരവരെ സംബന്ധിച്ചു ശരിയാണുതാനും .എത്തിച്ചേരുന്ന സ്ഥലം ഒന്നാണെങ്കിലും വഴികൾ ഓരോരുത്തർക്കും വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്.ഇവിടെ ഏതുവഴിയേ പോകണം എന്നതും പോകുന്നവഴി ശരിയാണോ എന്നതും അറിയാനുള്ള ഒരു മാനദണ്ഡം ചിലർക്കെങ്കിലും ആവശ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിലെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ.
1,ആത്മീയ പാതയിലെ നിമിത്തങ്ങൾ.
നമ്മുടെ ബോധം വികസിക്കുവാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ,അതായത് ബാഹ്യ ബോധവുമായി ഒന്നാകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുള്ള ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ശക്തിയേറിയ അടയാളങ്ങൾ.അതായത് നാം യാദ്രിഷ്ചികമെന്നു കരുതി അവഗണിക്കുന്ന ഒരു ടി.വി. പ്രോഗ്രാമിലെ ഡയലോഗുകളോ ഒരു പത്രവാർത്തയൊ ,ഒരു മാസ്റ്ററുടെ പ്രഭാഷണമോ ,ഒരു ബുക്കോ ഒക്കെ യായി ബോധം നമ്മോടു സംവദിച്ചു തുടങ്ങും.ഇതാരിയുവാൻ നാം കൂടുതൽ ബോധവാനായി സംവേദനക്ഷമത ആര്ജിക്കെണ്ടിവരും.ആ നിമിത്തങ്ങൾ ദിശയെ ശരിയാക്കികൊണ്ടിരിക്കും.ഗുരുവിനെ ലഭിക്കുന്നതും ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ്.ഒരാൾക്ക് ഒരു ഗുരു എന്ന നിബന്ധനയൊന്നുമില്ല ഈ പാതയിൽ.പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും ഈ പാതയിൽ(താവോ)വീഴുന്ന ഒരു സാധകനെ സഹായിക്കാൻ ഗുരുക്കൻമാരായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
2.ഉയർന്നു വരുന്ന ആഹ്ലാദം,ആനന്ദം.
ശരിയായ പാതയിൽ പോകുന്തോറും ആനന്ദം ഉയർന്നുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.നാം ബൊധകെന്ദ്രീക്രിതനാവും തോറും ആ ധാര വളരുന്നത്‌ നമുക്ക്തു വ്യക്തമായി അറിയുവാൻ സാധിക്കും.അതായത് സങ്കൽപ്പിച്ചു ആനന്ദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല എന്നു സാരം.കുറെ വർഷമായി പുസ്തകങ്ങൾ പഠിച്ചും പഠിപ്പിച്ചും കടന്നു പോയിട്ടും ആ ആനന്ദം ഉണ്ടാവുന്നില്ലെങ്കിൽ ആ വ്യക്തി നേരെ എതിർദിശയിൽ ആണ് യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നുറപ്പ് .മോക്ഷം മരിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മറ്റാരുടെയോ കയ്യിൽനിന്നും ലഭിക്കുന്ന ഒരു പെൻഷൻ അല്ലെന്നതും ഓർക്കണം .ഉടനെതന്നെ ഫലമറിഞ്ഞുതുടങ്ങ്‌ന്നതാണ് .ഇനീം ഇപ്പോഴുള്ള ജീവിതത്തിൽനിന്നും മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ആനന്ദമോ മാറ്റങ്ങളോ ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ,നാം വെറുതെ ഗ്രന്ഥങ്ങള കാണാതെ പഠിച്ചു മറ്റുള്ളചിലരെ 'അന്ധമായി 'ആരാധിച്ചു മുന്നോട്ട് വർഷങ്ങൾ പോയാൽ അവസാനം ലഭിക്കുന്ന ആ മോക്ഷത്തിനെന്തു വിലയാനുള്ളത്? അങ്ങനൊരു മോക്ഷം ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം .മോക്ഷം എന്നാ വാക്കിനഅർഥം സ്വാതന്ത്രിയം എന്നാണു.അത് നാം ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ വർത്തമാനകാലത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതാണ്. അപ്പോൾ ആ പ്രായോഗിക സന്യാസിയുടെ ജീവിതവും വളരുന്ന ആനന്ദത്തോടൊപ്പം വ്യക്തമായ രീതിയിൽ ഗുണകരമായി മാറിത്തുടങ്ങുന്നു.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

25) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ഒരാൾ സന്യാസിയാകുന്നത് തന്റെ ചിന്തകളുടെ അധിപതി ആകുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.എല്ലാ ധ്യാന സമ്പ്രദായങ്ങളും ആദ്യം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് ഇപ്പോൾ മുതലാളിയായ മനസ്സിനെ
അടക്കുവാനാണ്.അതിനായി ആദ്യം വേണ്ടത് ചിന്തകളുടെ കൂട്ടത്തെ അഥവാ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കണം എന്ന ചിന്ത ഒഴിവാക്കുക എന്നുള്ളതുതന്നെയാകുന്നു. ചിന്തകൾ ഒഴിവാക്കുവാനുള്ള ഓരോ ശ്രമങ്ങളും ചിന്തകൾ പെറ്റു പെരുകാൻ കാരണമാകും എന്നതാണ് അവിടത്ത വിരോധാഭാസം.അത്ചെ റുതായി കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ അടികൊടുത്തു കരച്ചിൽ നിറുത്താൻ ശ്രമിക്കും പോലെയാണ്.ഇരട്ടിയാകും.നിർഭാഗ്യവശാൽ ഇന്നുള്ള മിക്ക ധ്യാന അധ്യാപന രീതികളും ആദ്യംതന്നെ ഈ പ്രാധമീയമായ സത്യം പോലും കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല.അതായത് നമുക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമുള്ളപ്പോൾ അവിടെ സാദാ ഒരു ചിന്തയും ഉണ്ടാകും.കാരണം ചിന്തകളും ലക്ഷ്യങ്ങളും അവ ബോധോദയത്തിന് വേണ്ടി ഉള്ളതാണെങ്കിൽ പോലും അവ നിലനിൽക്കുന്നത് അയഥാർത്ഥമായ ഭാവികാലത്താണ്.വർത്തമാന കാലത്ത് ,സത്യത്തിൽ നിലനില്ക്കുന്നതാണ് ധ്യാനമെന്നിരിക്കെ ഭാവികാലത്തെ അടിസ്താനമാക്കുംപോൾ ത്തന്നെ അവിടെ തെറ്റിക്കഴിഞ്ഞു .ഏവരുടെയും ഉള്ളിൽ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ഒരു ചോദന മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ട് .ചിന്തകളില്ലാത്തപ്പോൾ അത് താനേ പോങ്ങിവന്നുകൊള്ളും .പക്ഷെ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ നേടുംപോലെ ബൊധൊദയത്തെ ഒരു ലക്ഷ്യമാക്കുംപോൾ സംഭവിക്കുന്ന ദുരന്തം അടിയിലുള്ള യഥാർത്ഥ ചോദന അഥവാ ഗുരു (ലാമ ) മറയ്ക്കപ്പെടുകയും അതിനു മേൽ ചിന്തകള് വന്നു മൂടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. അങ്ങനെ അവന്റെ ജന്മാവകാശമായ അവനോടോപ്പമുള്ള ,ലളിതമായ അതിനെ ലഭിക്കാൻ ജന്മങ്ങൾ അലയേണ്ടിവരുന്നു .ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഭണ്ടാരത്ത്തിൽ മുങ്ങിത്തപ്പുകയും പാണ്ടിത്യത്തിന്റെ ഭാഷമാത്രം മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്യുന്ന അബോധത്തിന്റെ നിർജീവതയിലെക്കു കൂപ്പുകുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.അവർക്ക് ഈ പാണ്ടിത്യ ഗർവിനാൽ സാധാരണക്കാരോട് കൂട്ട് കൂടാൻ പോലും കഴിയില്ല.ഒരു തമാശ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല .കാരണം അവർ ജീവിക്കുന്നതു ചിന്തകളുടെ ലോകത്താണ്.ശിശുസഹജമായ നിഷ്കളങ്കതയും സ്നേഹവും നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു.പിന്നീടു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഏതെങ്കിലും ഒരു ക്രിസ്തു,അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ബുദ്ധൻ ,ഒരു ലവോത്സു, മരിക്കാൻ തയാറായ സ്നേഹവുമായി ചിന്തകളുടെ കൂട്ടമായ അഹംബോധത്തെ തകർത്തു അയാളെ വർത്തമാനത്തിലെക്കു കൊണ്ടുവരികയും തന്റെ ഉള്ളിലെ ഗുരുവിനെ (ബോധോദയ ചോദനയെ )കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അയാളും അവിടെ എത്തിപ്പെടുന്നു.ചില ഭാഗ്യവാന്മാർ ഇപ്പോഴേതന്നെ വര്ത്തമാന കാലത്തിലെത്തി കണ്ടതൊന്നുമേ സത്യമല്ലെന്ന് മുൻപേ കണ്ടങ്ങറിയുന്നു .അവരെ നമുക്ക്പ്രാ യോഗിക സന്യാസി എന്നും വിളിക്കാം.ls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(24) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ഒറ്റക്കാണ് നാം ജനിക്കുന്നത്,മരിക്കുന്നതും.ജീവിക്കുന്നതും ഒറ്റക്കാണെന്നു തിരിച്ചറിയുക മാത്രമേ വേണ്ടു,ജീവിതം മനോഹരമാകുവാൻ.എല്ലാ മോഹഭംഗങ്ങളും തുടങ്ങുന്നത് പ്രതീക്ഷയുടെ വേരിൽനിന്നുമാണ് . പ്രതീക്ഷകളാണ് നമ്മെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്.അതാണ്‌ പ്രശ്നം.ഏതോ വിഡ്ഢി നമ്മെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു.ജീവിതമെന്നാൽ പ്രതീക്ഷയാനത്രെ.പ്രതീക്ഷകൾ നമ്മെ എപ്പോഴും അയതാർതമായ ഭാവിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.അപ്പോഴൊക്കെ വർത്തമാനത്തിൽ പൂർണമായി ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കുവാനുള്ള മഹത്തായ അവസരങ്ങളാണ് നമുക്ക് നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.പ്രതീക്ഷകൾ എപ്പോഴും തെറ്റുവാൻ പോകുകയാണ് .കാരണം അവ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നത് സത്യമായ വർത്തമാനത്തിലല്ല ,അയതാർതമായ ഭാവിയിലാണ്.അവ കള്ളങ്ങളാണ് .അത് തെറ്റുമെന്നു അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്തിനാണ് നാം വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്? ഒരുവന് ഭാവിയിൽ നല്ല ഒരു മരണമല്ലാതെ കാര്യമായി യാതാര്തത്ത്തിൽ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിയുക.?സ്വന്തം പ്രതീക്ഷകൾ ഒരുവൻ എന്ന് കയവെ ടിയുന്നോ അന്ന് അവനു ആനന്ദവും ദെയിവവും ജീവിതവും എല്ലാം അനായാസേന ലഭിക്കുന്നു . പറവകളെ പിടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം കയ് വെടിയുംപോൾ അവ താനേ നമ്മുടെ തോളത്തു വന്നിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ജീവിതത്തെ പ്രതീക്ഷകളിൽനിന്നും അടർത്തിമാറ്റി പൂർണതയാകുന്ന വർത്തമാനകാലത്തിലെ ബോധത്തിൽ കേ ന്ദ്രീകരിക്കുമ്പൊൾ അവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും.
ls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(23) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........തികച്ചും സാധാരണക്കാരനായി ഇരിക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ പ്രായോഗിക സന്യാസം എന്നതുകൊണ്ട്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അസാധാരണമായ സംഗതി.കാരണം എല്ലാവരും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആകാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.താൻ കുറച്ചു വ്യത്യസ്തനാണെന്ന് ഏവരും ചിന്തിക്കുന്നു.എന്തിനാണ് എന്നു ചോദിച്ചാൽ അവർക്കറിയില്ല .എന്തിനോവേണ്ടി .വ്യത്യസ്ഥനാവണ്ട എന്നു തീരുമാനിക്കുന്നതോടുകൂടി അയാൾ മാനസീകമായ ദുഖങ്ങളിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനായിക്കഴിഞ്ഞു.ആനന്ടവാനായി കഴിഞ്ഞു.വേഷത്തിലോ, ഭാഷയിലോ പെരുമാറ്റത്തിലോ തന്റേതായ കയ്കടത്തലുകളും ആശയങ്ങളും ഇല്ലാതെ പ്രപഞ്ചം കൊണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു സ്വാഭാവികമായി ഒന്നുചേർന്ന് അനായാസമായി ഒഴുകുന്നവനാണ് ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസി. അവിടെ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവയല്ല പ്രവർത്തികൾ ആ ശക്തിയാൽ ചെയ്യപ്പെടുന്നവയാണ്.ജീവിക്കുക എന്ന ജോലി ഏറെ എളുപ്പമായിക്കഴിഞ്ഞു.സംഭവിക്കുന്നവയാണ്.മുന്നില് വരുന്ന സംഭവങ്ങളിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ഇല്ലാതെ ചിന്തകൾ ഇല്ലാതെ ബോധം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവൻ പ്രതികരിക്കുന്നു.അതിനാൽ അവൻ കർമ്മ ഫലങ്ങലിൽനിനും മുക്തനത്രേ.ആ പ്രപഞ്ചവുമായി ലയിച്ചുചെർന്നുള്ള ഒഴുക്ക് ലളിതവും മനോഹരവുമാണ്.അശാങ്കകളോ സംശയങ്ങളോ ഇല്ല.ഇഗോയുടെ കപ്പലിൽ നാം എപ്പോഴും ഗതിയെ കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടും. എന്നാൽ ട്രെയിനിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗതിയെ കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടാറില്ലല്ലോ.ഒരു കപ്പു കോഫി ഒർഡർചെയ്യുകയും അതാസ്വദിക്കുകയും സമയമാകുമ്പോൾ നാം വെറുതെ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രായോഗിക സന്യാസിയെ സംബന്ധിച്ച് തന്റെ ദുഖങ്ങളിൽ പോലും ജീവിതം യുദ്ധമോ,നരകമോ,സമസ്യയോ ആവുന്നില്ല, ലളിതമായ, മനോഹരമായ ഒരു കപ്പ്‌ കോഫി മാത്രം.
ls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/