ശരീരം വിട്ട് ആത്മാവ് പോകുമ്പോൾ അപ്പോഴുള്ള ബോധ നിലവാരത്തിൽ തന്നെ ആയിരിക്കും ആത്മാവ് എന്ന ആ രൂപ നിർമ്മാണക്ഷേത്രം.അത് ബോധത്തിന്റെ ഒരുഭാഗമാണെങ്കിലും അവിടെ രണ്ടായ അവസ്ഥയുണ്ട്.അത് പൂർ ണ ബോധമല്ല .മരിക്കുംമ്പോൾ അയാളുടെ കർമ്മങ്ങളിലൂടെ,അവയുടെ സംവേദനങ്ങളിലൂടെ അയാൾ നേടിയ ബോധ നിലവാരംവും (ഉയര്ന്നതോ,താഴ്ന്നതോ ) അതൊടോപ്പമുള്ള കര്മ്മങ്ങളിലൂടെ ഉണ്ടായ അബോധത്തിന്റെ ഒരു ബ്ലൂ പ്രിന്റും വഹിക്കുന്നുണ്ട്.മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ജന്മമെടുക്കുംപോൾ വാസന(ബ്ലൂ പ്രിന്റ്‌ ) എന്ന ഈ അബോധവും അതിനെ തകര്ത്തു കളഞ്ഞു ഉയര്ന്നു വന്നു പ്രപഞ്ചവുമായി ചേർന്ന് പൂർണനാകുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അടിയിലെ ബോധവും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണ് ജീവിതം.അതുകൊണ്ടാണ് ശരീരമുള്ളപ്പൊളെ ഇത് നടക്കു ( മോക്ഷം കിട്ടു), അഥവാ ദേവന്മാർക്കു മോക്ഷമില്ല,അതിനാൽ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥാനം അതിനും മുകളിലാണ് എന്ന് ഒക്കെ പറയാൻ കാരണം .എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അവര്ക്ക് ശരീരമില്ലതന്നെ.അതിനാൽ ഒട്ടേറെ ജന്മങ്ങൾ താണ ബോധനിലവാരത്ത്തിൽ പല യോനികളിൽ പിറന്ന നമുക്ക് ഇപ്പോൾ മനുഷ്യജന്മം എന്ന അസുലഭ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കാൻ ബോധനിലവാരമുള്ളവർക്ക് ,ഈഗോ ഇല്ലാത്തവർക്ക് ,പരീക്ഷണ ശാസ്ത്ര കൌതുക മുള്ളവർക്ക് ,അല്ലെങ്കിൽ ഭാഗ്യമുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ തോന്നാറുള്ളു.

https://www.facebook.com/…/Thapovan-spirit…/520513041382625…
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

നാം ഒരു ഹിപ്നോട്ടയിസ്ട് ലോകത്താണ് ജീവിക്കുന്നതു.അതായത് നാം കാണുന്ന ഓരോന്നിന്റെയും മുകളിൽ നമ്മുടെ ചിന്തകളും സങ്കല്പ്പങ്ങളും ചേര്ത്താണ് കാണുന്നത്.അതായത് ഒരു സിനിമ പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്ന ഭിത്തിയിൽ ഇല്ലാത്തതു പലതും കാണുമ്പോലെ.അതിനു കാരണം ഭൂതമൊ ഭാവിയോ ആയ ചിന്തകളാണ്.ചിന്തകള് ഒന്നുകിൽ ഭൂതം അല്ലെങ്കിൽ ഭാവി.വർത്തമാനകാലത്തിൽ ചിന്തിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കു ...കഴിയില്ല.അതെ ആ അകത്തേക്ക് നോക്കുന്നതിന്റെ വാതിൽ വര്ത്തമാനകാലത്തിലാണ്. നാം അപൂര്വമായി മാത്രം വരാറുള്ള ആ സ്ഥലം. സത്യലോകം .അവിടെയാണ് ജീവിതവും ദെയിവവും ശക്തിയും ആനന്ദവും കുടികൊള്ളുന്നത്. ആ വാതിലിൽ നിലനില്ക്കുന്നവൻ അതിലൂടെ ബോധത്തിലേക്കും പ്രപഞ്ച രഹസ്യത്തിലെക്കും വീണ് പോകും.ആ എത്തിപ്പെടുന്ന ബോധമാണ് ഒരുവന്റെ അല്ലെങ്കിൽ സരവ ചരാചരങ്ങളുടെയും ബെയിസ്.അവിടെ ഷരീരത്തിന്റെ ,രൂപത്തിന്റെ വ്യത്യാസമില്ല.അവിടെ എല്ലാംതമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.അവിടെ ഒരുവന്റെ ചിന്തകളും വ്യക്തിത്വവും നഷ്ടപെടും.ആ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ഹിപ്നോട്ടയിസ്ദ് ലോകത്തിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനാകും.അന്നുമുത്തൽ അവൻ പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യാത്ത ഭൌതിക സത്യ ലോകം കണ്ടുതുടങ്ങും.പിന്നെ പിന്നെ സത്യമായ ഊര്ജ ലോകം മാത്രം..അങ്ങനെയങ്ങനെ.................letsgo

https://www.facebook.com/…/Thapovan-spirit…/520513041382625…
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ഓരോരുത്തരും ഓരോ ഊര്ജ രൂപങ്ങൾ ആണ് .ഓരോരുത്തരും ജനിക്കുന്നത് തന്നെ മുജ്ജന്മത്തിൽ സ്വയം ഉയർത്തിയ, അല്ലെങ്കിൽ താഴ്ത്തിയ ,അതിന്റെ തുടര്ച്ചയിലുള്ള ഓരോ നിലവാരത്തിലുള്ള ബോധ നിലവാരവുമായിട്ടാണ് ,ഊര്ജ രൂപങ്ങളായിട്ടാണ് .ഈ ജന്മത്തിൽ അതിന്റെ തുടർച്ച സംഭവിക്കുന്നു.ബോധമാകുന്ന പോസിറ്റിവ് ഊർജം കുറഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ നമ്മെ ബാഹ്യമായ നെഗ്ട്ടീവ് ഊർജരൂപങ്ങൾ അതിൽ കണക്കറ്റു സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.ഇവിടെ വ്യക്തി നിസ്സഹായനാണ്.എന്നാൽ വ്യക്തിത്വത്തിനടിയിൽ ,അതായത് ഈഗോയെ തകർത്ത് നമ്മിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ബോധം ഉണര്ത്തുംപോളേ ക്കും പ്രപഞ്ച ബൊധവുമായിചെർന്ന് പോസിട്ടിവിനെ ആകര്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.മുന്പ് എത്ര യോജിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും നടക്കാതിരുന്നവ എല്ലാം താനേ യോജിച്ചു മുന്നിലേക്ക്‌ വരുന്നു.ഒന്നും ചെയ്യാതെ തന്നെ.ജീവിതം അനായാസവും ആനന്ദകരവും ലളി തവുമാകുന്നു.അവിടെ നാം മറ്റുള്ളവയെ സ്വാധീനിചെക്കാമെങ്കിലും നമ്മെ ഒന്നും സ്വാധീനിക്കുന്നില്ല.നാം ശുദ്ധനായി നിലകൊള്ളുന്നു.ആനന്ദവാനായി ഒരു തമാശ പറയുന്നു.

https://www.facebook.com/…/Thapovan-spirit…/520513041382625…
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

വിധി എന്നൊന്നില്ല .മുൻകൂട്ടി എഴുതി വച്ച ഒരു തിരക്കഥയല്ല ജീവിതം .ദെയിവം എന്ന ശക്തിക്ക് പോലും അറിയില്ല അതിന്റെ സ്വപ്നലോകത്ത് അത് അടുത്തത് എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന്.കാരണം അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിക്കുന്നത് ഓരോ നിമിഷത്തിലുമത്രെ .പക്ഷെ എന്നിട്ടും ചിലർ അതിന്റെ ഉദ്ദേശം ഇന്നതാണ് അത് ഇതാണ് മറ്റെതാണ്.അതിനെ ഇങ്ങനെ ആരാധിചില്ലെങ്കിൽ അത് ഇങ്ങനെ ശാപം ചൊരിയും.എന്ന് പോകുന്നു ഉപദേശങ്ങൾ..... ദുര്ബല ഹൃദയർ അതിൽ വീണ് പൊകുകയും കുട്ടികൾക്ക് വിശപ്പടക്കാൻ വെച്ചിരുന്ന അധ്വാനിച്ച കാശ് വെറുതെ ഈ പാപനിർമർജകർക്ക് നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു.എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ഇനി തന്റെ കര്മ്മഫലം അനുഭവിക്കാതിരിക്കുകയുമില്ല താനും . ദുഖങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ മറ്റൊരു ശക്തിയുടെ മേല കെട്ടിവക്കാൻ നോക്കുന്നവർ കരുതിയിരിക്കുക.സ്വന്തം പ്രവര്ത്തികളുടെ കര്മാബന്ധങ്ങളെ പഠിച്ചു വർത്തമാന കര്മ്മങ്ങളുടെ ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഭാവിയിലെ ഫലങ്ങളെ ശോഭ നമാക്കാനുള്ള അമൂല്യമായ അവസരങ്ങളാണ് നിങ്ങൾ പാഴാക്കുന്നത്.അതിനാല നമുക്ക് വര്ത്തമാന ഫലങ്ങളെ കഴിവതും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കാം. അത് അത്മീയഭാവിയൊ ഭൌതിക ഭാവിയോ എന്തുമാകട്ടെ, ഭാവി തന്നെ ശരിയായിക്കോളുമെന്നതിൽ തർക്കമില്ലതന്നെ.

(33) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........ബുദ്ധനെപോലെ ,കൃഷ്ണനെപോലെ ,ക്രിസ്തുവിനെ പോലെ ഒരാളുടെ ജീവിതം എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപയോഗിക്കപ്പെടാൻ വേണ്ടിയാകുന്നു.കാരണം അവർ ഒരിക്കലും അവരുടെ ശരീരവുമായി ചേർന്ന ഒരു വ്യക്തിത്വമല്ലതന്നെ .അവർക്ക് ആ ശരീരവുമായി ബന്ധമില്ല.അവർ പ്രപഞ്ചചശക്തിയുമായി ചേർന്നവരാണ് .അവർ എപ്പോഴും ആ ശക്തി ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ലഭ്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കും.അവരെ കയപിടിച്ചുയര്ത്താൻ. ആ സ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചേർന്ന അവർ എല്ലാവരും ഒന്നുതന്നെയാണ്. മനസ്സ് അഥവാ വ്യക്തിത്വം എന്ന് വിളിക്കുന്ന മതിലുകൾ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ക്കുള്ളിൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അഥവാ അവരുടെ ഞാൻ എന്ന ബോധം അവിടെ,വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നില്ലത്തതിനാൽ ,ആ ബോധം അഖണ്ട പ്രപഞ്ച ബോധത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ.ശാരീരികമായി അവരെ കാണുമ്പോൾ അവരുടെ പ്രബോധനങ്ങൾ തീവ്രവാദ സ്വഭാവമുള്ളതായി കാണപ്പെടും.ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ ശത്രു വിനെപോലെ കാണപ്പെടും.അനുയായികൾ തമ്മിൽ കൊല്ലും.ഉദാ:-എന്നിലൂടെയെ മോക്ഷം കിട്ടു എന്നരീതിയിൽ ക്രിസ്തുവും കൃഷ്ണനും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ഇതിനെ ആ ശരീരവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുമ്പോൾ ഇവർതമ്മിൽ നല്ലൊരു യുദ്ധത്തിനുള്ള വകയുണ്ട്.പരസ്പരം ശത്രുക്കൾ ആയി.എന്നാൽ അവർ ഒന്നായിരിക്കുന്ന ബോധമണ്ടലത്തിൽ നിന്ന് കാര്യങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ പുറത്തുള്ള എല്ലാ ബ്രയിൻവാഷ് ടിമുകളും ശത്രുക്കളും, ഇവരെ പോലുള്ളവർ എല്ലാവരും ഒരു രക്ഷാ വാതിലായും കാണപ്പെടും.അവിടെ അവർ ഒന്നാകും.മനുഷ്യരും.നാം പരിഷ്ക്രിതാരാണെങ്കിൽ പുരാതന ഭാരതത്തിലെതുപോലുള്ള ( ബുദ്ധ ,ജയ്ന, ഹിന്ദു )ഇത്തരത്തിലുള്ള ഏകോപിപ്പിച്ചുള്ള ഒരു അടിയന്തിര മത വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം നിലവിൽ വരേണ്ടതാകുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ വരും തലമുറ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ പഠിക്കുന്നത് വിഡികളായ പിതാക്കളുടെ മതയുധങ്ങളുടെ ചരിത്രമായിരിക്കും.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(32) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........കർമ ബന്ധങ്ങളുടെ വേരുകൾ അറിയാൻ ബോധപ്രപ്തിയിലേക്ക് വരുന്നവർക്ക് വേഗം കഴിയുന്നതിനാൽ അവരുടെ ജീവിതം അനായാസമാകുനു.ലളിതവും ആനന്ദം നിറഞ്ഞതുമാകുന്നു.അതിനാലാണ് ഏവര്ക്കും ബോധപരമായ വളർച്ച അത്യാവശ്യമായിതീരുന്നത്.അതിനാലാണ് പലരും വിവാഹം കഴിക്കാതിരുന്നത്.കുട്ടികളെ സ്രിഷ്ടിക്കാതിരുന്നത്.ഇവയെല്ലാം ബന്ധങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കും .പക്ഷെ ആ ബന്ധങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി വന്നുചെർന്നവയെങ്കിൽ അവയെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ലോകത്തിൽ മറ്റുള്ള ബന്ധങ്ങളെ പോലെ മനോഹരമായി അവയും അവൻ മാനസീകമായി മാത്രം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരില്നിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതിനാൽ, മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ആ സ്വാതന്ത്രിയം നല്കുന്നതിലൂടെ ബന്ധങ്ങളില്നിന്നുള്ള ദുഖങ്ങളില്നിന്നും അവൻ അനായാസേന സ്വതന്ത്രനാകുന്നു.പ്രായോഗികമായി ആത്മീയനാകുന്നു.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(31) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........സ്നേഹം സത്യസന്ധത യാണ്.ദെയിവമാണ് .അത് നമ്മെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റുള്ളവയുമായി ഒന്നാക്കി മാറ്റുന്നു.അതൊരിക്കലും ഒരു പ്രകടനമല്ല.അത് മറ്റുള്ളവരോടുള്ള പരിഗണനയാണ്.അത് സെക്സ് അല്ല.അത് രണ്ടു വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ അഭാവമാണ്.അതിൽ മനുഷ്യൻ പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.അത് ഒരു വ്യക്തിയോടുള്ളതല്ല ,എല്ലാത്തിനോടുമുള്ള ഒരു സ്തായീ ഭാവമാണ്.എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനമാണ് സ്നേഹിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുമുള്ള ദാഹം.അത് ഒന്നാകാനുള്ള, പൂർണതക്കുവേണ്ടിയുള്ള, മോക്ഷത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ദാഹമാണ്.അത്മീയ ദാഹമാണ്.പക്ഷെ അത് പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ആദ്യമേതന്നെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ചുറ്റുമുള്ള ആ സ്നേഹത്തെ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നേയുള്ളു.ചിന്തകൾ മൂലം അതുമായുള്ള ബന്ധം അറ്റ് പോയിരിക്കുന്നു.ചിന്തകളിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് അൽപമെങ്കിലും മനസ്സിലാകുന്നത് അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ഭാഷയാണ്‌.അതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ മനുഷ്യരിൽനിന്നും സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.പക്ഷെ ചിന്തകളുടെ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നവരിൽനിന്നും അത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതു ആനമണ്ടത്തരമാണ്. കാര്യം കാണാൻ അവർ അഭിനയിക്കുമായിരിക്കും.സത്യമില്ല.ചിന്തകളുടെ അഭാവമാണ് സ്നേഹം.ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ മിണ്ടാതെ ആശ്ലേഷിക്കുകയും കയ്പിടിക്കുകയും മാത്രം ചെയ്യുന്നു.ഒന്നും ചിന്തിക്കില്ല.അതിനാൽ ചിന്തകളും സംസാരവും ഇല്ലാത്തിടത്തെ സ്നേഹം ഉണ്ടാവു.മനുഷ്യര് വളർത്തു മൃഗങ്ങളെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടല്ലേ?. ഇവിടെയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമാണെന്ന് കരുതുന്ന 'ഒറ്റപ്പെടൽ' മനുഷ്യന് അനുഗ്രഹമായി മാറുന്നത്.സ്നേഹം വേണമെങ്കിൽ നാം പ്രകൃതിയിലേക്ക് തിരിയണം.അവിടെ അത് ആവോളമുണ്ട്.തിരിച്ചറിയാൻ ഉള്ള സംവേദനക്ഷമത ധ്യാനത്തിലൂടെ നേടണമെന്ന് മാത്രം.അതുകൊണ്ടാണ് സന്യാസിമാർ വനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.'സെൻ' ബുദ്ധന്മാർ മുളങ്കാടുകളെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.അങ്ങനെയുള്ളവൻ സ്നേഹത്തെ അഥവാ ദെയിവത്തെ അറിയുന്ന പ്രായോഗികനായ ആത്മീയനായിരിക്കും.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(30) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........ദെയിവം , അതൊരിക്കലും നമ്മെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നില്ല . എപ്പോഴും അത് വളരെ ലളിതമാണ്.പ്രപഞ്ചത്തിൽ എല്ലാം ലളിതമാണ്.മരങ്ങളും പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും അരുവിയും ഒക്കെ ലളിതമാണ്.മനുഷ്യനൊഴിച്ചു ബാക്കിയെല്ലാം ലളിതമാണ്.മനുഷ്യൻ സ്വയം അവനെ സങ്കീർണ നാക്കുന്നു.അവന്റെ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും ടെൻഷനും അവൻതന്നെ സ്രിഷ്ടിച്ചവയാണ്.മനുഷ്യൻ മാത്രമേ സങ്കല്പ്പത്ത്തിലൂടെ ഒരു സൃഷ്ടാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചും 100000 കണക്കിന് പുസ്തകങ്ങളും മതങ്ങളും ആരാധനാ ചിട്ടകളും സൃഷ്ടിച്ചു ദെയിവത്തെ ഇത്തരത്തിൽ സങ്കീർണമാക്കിയിട്ടുള്ളൂ .എന്നിട്ടതിന്റെ പേരിൽ പരസ്പരം കൂട്ടക്കൊല നടത്തുന്നുള്ളൂ.മറ്റുള്ളവർ തരുന്ന ആശയമായ, സങ്കൽപ്പത്തിൽ ഊഹിച്ചു സൃഷ്‌ടിച്ച ഒരു ഒരു ദെയിവത്തെ എത്ര വിശ്വസിച്ചുറ പ്പിച്ചാലും മരണത്തിനു മുൻപ് ഒരിക്കൽ അതിനെ നിഷേധിക്കെണ്ടിവരുമെന്നുറ പ്പ് .ഇവിടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ആശയം പറയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാം ജനിച്ചകുടുംബത്ത്തിലെ മതത്ത്തിനെയാകുമല്ലോ,ആചാരത്തെയാകുമല്ലോ നാം പിന്തുടരുന്നത്. ഒരു ദ്വീപിൽ മനുഷ്യനായി ഒരു ഗർഭിണിയായ യുവതിമാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.പ്രസവിച്ച ഉടനെ അവരെ പുലിപിടിച്ചു കൊന്നു എന്ന് കരുതുക.ആ കുട്ടി വളർന്നു വലുതാകുമ്പോൾ അവൻ ദെയിവത്തെ ഏതു മതത്തിൽ നിന്ന് തേടുമോ അതാണ്‌ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ അന്വേഷണത്തിന്റെ വഴി.ശരിയല്ലേ? ദെയിവം നമ്മോടൊപ്പം ഭൂമിയിലേക്ക് ഒരു പുരോഹിതനെയും അയക്കുന്നില്ലല്ലോ.നാമോരോരുത്തരുമാണ് ആ കുട്ടിയെങ്കിൽ നമുക്കൊന്നിന്റെയും ഭാഗമായി അന്വേഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.തികച്ചും ലളിതമായും സത്യസന്ധമായും സ്വാഭാവികമായും മുൻവി ധികളില്ലാതെയും നാം ദെയിവത്തെ തേടും.അവിടെ നമ്മുടെ ബോധത്തെ ഒരു ഗുരുവിന്റെയും മതനെതാവിന്റെയും പുരോഹിതന്റെയും പരിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളുടെയും മുന്നില് അടിയറവെയ്ക്കില്ല .അവന്റെ ബോധപരമായ മാറ്റത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിനും മുകളിലായി അവൻ ആരെയും പ്രതിഷ്ടിക്കുന്നില്ല.അവനെ ആർക്കെങ്കിലും പഠിക്കാൻ ഉള്ള പുസ്തകങ്ങളും പാണ്ടിത്യമഹിമയും പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല .കാരണം ഒരു മതമുള്ളവൻ പരിമിതനാണ്.അവനു മറ്റു മതങ്ങളെ അറിയാനുള്ള ഭാഗ്യമില്ല,സ്വാതന്ത്രിയമില്ല. കഴിവുമില്ല.മതക്കാരനെ സംബന്ധിച്ചു ആത്മീയത ഏറ്റവും വലിയ അടിമത്തമാണ്‌.അത് അവനു കാണാതെ പഠിക്കാനുള്ള എന്നാൽ പഠി ച്ചു തീരാത്ത കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങൾ ,മറ്റുള്ള മനുഷ്യരുടെ ഭാഷയിലുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രമാണ്.സ്വയം ബോധ പ്രാപ്തി നേടാനുള്ള കരുത്തുമായിട്ടാണ് ദെയിവം എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ജനിപ്പിക്കുന്നത്.മതമില്ലാത്തവൻ സ്വതന്ത്രനാണ്.അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആത്മീയത സ്വാതന്ത്രിയമാണ്.അത് പ്രപഞ്ചത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്നു.അത് അവനു അനുഭവിക്കാനുള്ളതാണ്.കാണാതെ പഠിക്കാനുള്ള തല്ല . മനുഷ്യനിലെ മൃഗത്തെ ഉണർത്താതെ നിലനിറുത്താൻ മാത്രം മതം ഉപയോഗിക്കാം .അത്രമാത്രം.മതക്കാരൻ സങ്കൽപ്പിച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.മതമില്ലാതെ തിരയുന്നവൻ അനുഭവിച്ചറിയുന്നു.മതക്കാരൻ നിർജീവങ്ങളായ പുസ്തകങ്ങളെ കാണാതെ പഠിച്ചു അവയെ ആരാധിക്കുന്നു.മതക്കാരന്റെ മതം കുറച്ചു പേർക്ക് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുവാൻ കഴിയുന്നതാണ്.എന്നാൽ ഫ്രീ സീക്കറെ സംബന്ധിച്ച് ആത്മീയ പരമായ വളർച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടവും എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ബാധകമാണ്. മതമില്ലാതെ തിരയുന്നവൻ പ്രപഞ്ചത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു അനുഭവിക്കാൻ, സ്വയം പരീക്ഷിക്കുവാൻ പുസ്തകങ്ങൾക്കോ എഴുത്തുകാരനോ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാതെ അവയിലെ വാക്കുകളെ മറ്റു സയൻസ് പുസ്തകങ്ങളെ പോലെതന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള പ്രായോഗിക സന്യാസിയായ സ്വതന്ത്രന് സ്വർഗരാജ്യം ലഭിക്കുന്നു .കാരണം അവനിൽ മാത്രമേ സ്വാതന്ത്രിയത്ത്തിന്റെ ആനന്ദം,അഥവാ മോക്ഷത്തിന്റെ ആഹ്ലാദം എ പ്പോഴും പുതിയ പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ വലുതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുള്ളൂ .like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(29) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പാത ശരിയാക്കുവാനുള്ള ചില ടിപ്സുകൾ .ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ.തുടർച്ച .........
5) അറിവുകളെ നിഷേധിക്കൽ.
സ്വന്തം അറിവുകളെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നിഷേധിക്കുന്നവൻ പാതയിൽ വിജയിക്കുന്നു.തന്റെ അറിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുവാൻ ലഭിക്കുന ഒരവസരവും മനസ്സ് കളയുകയില്ല.കാരണം അവനു മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധ ആകര്ഷിച്ച്ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം .അങ്ങനെയാനവാൻ വലുതായി നമ്മെ നിയന്ത്രിച്ച്ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.അനവസരത്തിലും,കേൾവിക്കാരെ നോക്കാതെയുമൊക്കെ അവൻ ശർദി ച്ച്കൊണ്ടിരിക്കും .പറയാനുള്ള വെമ്പൽ അവനു തടുക്കുവാൻ കഴിയില്ല.ആരുമല്ലാതെ ഒന്നുമല്ലാതെ ആകാൻ പരിശിലിക്കലാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രായോഗികമായി സന്യസിക്കുന്നവൻ അഥവാ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ചെയ്യുന്നത്. തന്നെ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കും,പരിഹസിക്കും.സ്വയം പലപ്പോഴും മണ്ടനായി തിരിച്ചറിയും.സാധ്യമായ എല്ലാരീതിയിലും സ്വന്തം ഈഗോയെ ഇകഴ്ത്തും.അതൊരിക്കലും സ്വയം നിന്ദയല്ല.സ്വന്തം ബോധത്തെ അഹംബൊധത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കലാണ്.മറ്റുള്ള വർ ഈഗോ നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ അലറിവിളിച്ചു, പരിഭ്രാന്തിയോടെ, അബോധത്തിൽ,വീണ്ടും ഇവിടെ ജീവിക്കാനുള്ള അറിവുകൾ നൽകുന്ന ആഗ്രഹവുമായി മരണത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, മുൻപു പറഞ്ഞവർ പൂർണമായി ജീവിതത്തെ അനുഭവിച്ചു , പതുക്കെ, മനോഹരമായി, ശാന്തമായി, ആനന്ദത്തോടെ,ഒന്നും ബാക്കി വെക്കാതെ ,ഇവിടേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരെണ്ടാത്ത രീതിയിൽ മരണത്തെ അറിയുന്നു.അതുതന്നെയാകുന്നു മോക്ഷവും,സ്വാതന്ത്രിയവും.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(28) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പാത ശരിയാക്കുവാനുള്ള ചില ടിപ്സുകൾ .ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ.തുടർച്ച .........
4)സ്വയം അനുഭൂതികളെ അവഗണിക്കൽ .
ആത്മീയമായി ഒരു സാധകൻ ഉയരുംതോറും അയാളിൽ ആത്മീയമായ മാറ്റങ്ങളും സംഭവിച്ചു തുടങ്ങുന്നു.പ്രധാനമായും ഉണ്ടാകുന്ന ഊര്ജ വെതിയാനങ്ങൾ,ചെവിയില മ്രിദങ്ങത്ത്തിന്റെ പോലുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ ,ദഹനപരമായ മാറ്റങ്ങൾ,അനുഭൂതികൾ ,നട്ടെല്ലിലൂടെയുള്ള ഊർജപ്രവാഹവും തുടർന്നുള്ള ആനന്ദാതിരേകവും അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഓരോന്നും വിസ്മയങ്ങളായി വിരിയുന്നു.കാഴ്ചയും കേൾവിയും അങ്ങനെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഒരുപാട് ശക്ത മാകുന്നതിനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന സിദ്ധികൾ,മറ്റുള്ളവരുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഉദ്ദേശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉള്ള പ്രത്യേക കഴിവുകൾ ,അങ്ങനെ നിരവധി .പക്ഷെ,ബുദ്ധിമാനായ സാധകൻ ഇവയെ ഒക്കെ നിസ്സാരമെന്നു കണ്ടു അവഗണിച്ചു കൂടുതൽ കഴിയുന്നത്ര സാധാരണക്കാരനാകുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.അല്ലെങ്കിൽ അയാൾ വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്നു .ഇതാണ് ഉപനിഷത്തിൽ "നേതി, നേതി" (ഇതല്ല,ഇതല്ല ) എന്നുപറഞ്ഞു നിഷേധിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് .അങ്ങനെ എപ്പോഴും സ്വയം നിഷേധിക്കുന്നവനിൽ ചിന്തകളോ വ്യക്തിത്വങ്ങളോ കൂട് കൂട്ടുകയില്ല.അവൻ എപ്പോഴും പാതയിൽത്തന്നെ തിരിച്ചെത്തുന്നു.അതിനാൽ അവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസി തന്നെ.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

27) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പാത ശരിയാക്കുവാനുള്ള ചില ടിപ്സുകൾ .ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ.തുടർച്ച ..........
3,സ്വന്തം ആശയങ്ങളുടെ നിഷേധം .
നമ്മുടെ മനസ്സ് എപ്പോഴും നമ്മെ യഥാർത്ഥ പാതയിൽനിന്നും തള്ളി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കും .ആദ്യഘട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ ബോധമാകുന്ന ഗുരുവിനെ മനസ്സില്നിന്നും വേർതിരിച്ചു എടുക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാന പ്രക്രിയ.ബോധം ആദ്യം അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്നത് എറ്റവും അടിയിലുള്ള പ്രചോദനം എന്ന രൂപത്തിലാണ്. .അവയ്ക്കുമേൽ ഉള്ള ചിന്തകൾ ആണ് തടസമായി ബോധത്തിനെ മറക്കുന്നത്.ബോധത്തിനുമേൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന ചിന്തകളുടെ കൂട്ടമായ ആശയങ്ങൾ ആണ് നമ്മെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വർത്തമാനകാല സത്യത്തിൽനിന്നും അകറ്റുന്നത്. അതിനാൽ നമ്മുടെ പാത ശരിയാക്കുവാൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നമ്മുടെ മനസ്സ് ആത്മീയതയെ ക്കുറിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ ,അവ എന്തുതന്നെയായാലും,അവ അനുകൂലമോ പ്രതികൂലമോ ആയാലും,എത്ര നല്ലതായാലും എത്ര വലിയ,പ്രീയപ്പെട്ട ഗുരുവിന്റെ ആയാലും,വിശേഷിച്ചും അവയിൽനിന്നും നാം സ്വയം എപ്പോഴും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ ഒരു ഭൂതകാല (പാസ്റ്റ്) സൃഷ്ടിയായിരിക്കും.വര്ത്തമാന സത്യമല്ലതന്നെ .ഓരോനിമിഷവും അവയെ സ്വയം നിഷേധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .അപ്പോൾ മാത്രമേ നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ള ബോധഗുരുവിന്റെ (ലാമ) നിർദ്ദേശങ്ങൾ നമുക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയു.അതെ, അവ ആശയങ്ങളല്ല .ശരീരത്തോടുള്ള ഉറച്ച നിർദ്ദേശങ്ങൾ മാത്രം.മനസ്സിനോടോ നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തോടോ അല്ല.ശരീരത്തോട് ,കാരണം മനസ്സിന് ബോധപാതയിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല തന്നെ.മനസ്സിനെയും ചിന്തകളെയും ശുദ്ധമാക്കി എപ്പോഴും തന്റെ ഉള്ളിലെ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവിന്റെ ആ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനെ നമുക്ക് വേണമെങ്കിൽ പ്രായോഗിക സന്യാസി എന്ന് വിളിക്കാം.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

26) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........1000 കണക്കിന് മതങ്ങൾ ,10000 കണക്കിന് ഗുരുക്കന്മാർ .ഇതിലേതു വിശ്വസിക്കണമെന്ന കണ്ഫ്യൂഷൻ ഇന്നത്തെ ഒരു വലിയ വിഭാഗം സാധകരെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നു.ഒരാൾ ഒന്ന് പറയും മറ്റൊരാൾ ഇതിനു നേരെ എതിരായി പറയും.രണ്ടും അവരവരെ സംബന്ധിച്ചു ശരിയാണുതാനും .എത്തിച്ചേരുന്ന സ്ഥലം ഒന്നാണെങ്കിലും വഴികൾ ഓരോരുത്തർക്കും വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്.ഇവിടെ ഏതുവഴിയേ പോകണം എന്നതും പോകുന്നവഴി ശരിയാണോ എന്നതും അറിയാനുള്ള ഒരു മാനദണ്ഡം ചിലർക്കെങ്കിലും ആവശ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിലെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ.
1,ആത്മീയ പാതയിലെ നിമിത്തങ്ങൾ.
നമ്മുടെ ബോധം വികസിക്കുവാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ,അതായത് ബാഹ്യ ബോധവുമായി ഒന്നാകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുള്ള ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ശക്തിയേറിയ അടയാളങ്ങൾ.അതായത് നാം യാദ്രിഷ്ചികമെന്നു കരുതി അവഗണിക്കുന്ന ഒരു ടി.വി. പ്രോഗ്രാമിലെ ഡയലോഗുകളോ ഒരു പത്രവാർത്തയൊ ,ഒരു മാസ്റ്ററുടെ പ്രഭാഷണമോ ,ഒരു ബുക്കോ ഒക്കെ യായി ബോധം നമ്മോടു സംവദിച്ചു തുടങ്ങും.ഇതാരിയുവാൻ നാം കൂടുതൽ ബോധവാനായി സംവേദനക്ഷമത ആര്ജിക്കെണ്ടിവരും.ആ നിമിത്തങ്ങൾ ദിശയെ ശരിയാക്കികൊണ്ടിരിക്കും.ഗുരുവിനെ ലഭിക്കുന്നതും ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ്.ഒരാൾക്ക് ഒരു ഗുരു എന്ന നിബന്ധനയൊന്നുമില്ല ഈ പാതയിൽ.പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും ഈ പാതയിൽ(താവോ)വീഴുന്ന ഒരു സാധകനെ സഹായിക്കാൻ ഗുരുക്കൻമാരായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
2.ഉയർന്നു വരുന്ന ആഹ്ലാദം,ആനന്ദം.
ശരിയായ പാതയിൽ പോകുന്തോറും ആനന്ദം ഉയർന്നുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.നാം ബൊധകെന്ദ്രീക്രിതനാവും തോറും ആ ധാര വളരുന്നത്‌ നമുക്ക്തു വ്യക്തമായി അറിയുവാൻ സാധിക്കും.അതായത് സങ്കൽപ്പിച്ചു ആനന്ദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല എന്നു സാരം.കുറെ വർഷമായി പുസ്തകങ്ങൾ പഠിച്ചും പഠിപ്പിച്ചും കടന്നു പോയിട്ടും ആ ആനന്ദം ഉണ്ടാവുന്നില്ലെങ്കിൽ ആ വ്യക്തി നേരെ എതിർദിശയിൽ ആണ് യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നുറപ്പ് .മോക്ഷം മരിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മറ്റാരുടെയോ കയ്യിൽനിന്നും ലഭിക്കുന്ന ഒരു പെൻഷൻ അല്ലെന്നതും ഓർക്കണം .ഉടനെതന്നെ ഫലമറിഞ്ഞുതുടങ്ങ്‌ന്നതാണ് .ഇനീം ഇപ്പോഴുള്ള ജീവിതത്തിൽനിന്നും മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ആനന്ദമോ മാറ്റങ്ങളോ ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ,നാം വെറുതെ ഗ്രന്ഥങ്ങള കാണാതെ പഠിച്ചു മറ്റുള്ളചിലരെ 'അന്ധമായി 'ആരാധിച്ചു മുന്നോട്ട് വർഷങ്ങൾ പോയാൽ അവസാനം ലഭിക്കുന്ന ആ മോക്ഷത്തിനെന്തു വിലയാനുള്ളത്? അങ്ങനൊരു മോക്ഷം ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം .മോക്ഷം എന്നാ വാക്കിനഅർഥം സ്വാതന്ത്രിയം എന്നാണു.അത് നാം ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ വർത്തമാനകാലത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതാണ്. അപ്പോൾ ആ പ്രായോഗിക സന്യാസിയുടെ ജീവിതവും വളരുന്ന ആനന്ദത്തോടൊപ്പം വ്യക്തമായ രീതിയിൽ ഗുണകരമായി മാറിത്തുടങ്ങുന്നു.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

25) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ഒരാൾ സന്യാസിയാകുന്നത് തന്റെ ചിന്തകളുടെ അധിപതി ആകുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.എല്ലാ ധ്യാന സമ്പ്രദായങ്ങളും ആദ്യം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് ഇപ്പോൾ മുതലാളിയായ മനസ്സിനെ
അടക്കുവാനാണ്.അതിനായി ആദ്യം വേണ്ടത് ചിന്തകളുടെ കൂട്ടത്തെ അഥവാ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കണം എന്ന ചിന്ത ഒഴിവാക്കുക എന്നുള്ളതുതന്നെയാകുന്നു. ചിന്തകൾ ഒഴിവാക്കുവാനുള്ള ഓരോ ശ്രമങ്ങളും ചിന്തകൾ പെറ്റു പെരുകാൻ കാരണമാകും എന്നതാണ് അവിടത്ത വിരോധാഭാസം.അത്ചെ റുതായി കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ അടികൊടുത്തു കരച്ചിൽ നിറുത്താൻ ശ്രമിക്കും പോലെയാണ്.ഇരട്ടിയാകും.നിർഭാഗ്യവശാൽ ഇന്നുള്ള മിക്ക ധ്യാന അധ്യാപന രീതികളും ആദ്യംതന്നെ ഈ പ്രാധമീയമായ സത്യം പോലും കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല.അതായത് നമുക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമുള്ളപ്പോൾ അവിടെ സാദാ ഒരു ചിന്തയും ഉണ്ടാകും.കാരണം ചിന്തകളും ലക്ഷ്യങ്ങളും അവ ബോധോദയത്തിന് വേണ്ടി ഉള്ളതാണെങ്കിൽ പോലും അവ നിലനിൽക്കുന്നത് അയഥാർത്ഥമായ ഭാവികാലത്താണ്.വർത്തമാന കാലത്ത് ,സത്യത്തിൽ നിലനില്ക്കുന്നതാണ് ധ്യാനമെന്നിരിക്കെ ഭാവികാലത്തെ അടിസ്താനമാക്കുംപോൾ ത്തന്നെ അവിടെ തെറ്റിക്കഴിഞ്ഞു .ഏവരുടെയും ഉള്ളിൽ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ഒരു ചോദന മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ട് .ചിന്തകളില്ലാത്തപ്പോൾ അത് താനേ പോങ്ങിവന്നുകൊള്ളും .പക്ഷെ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ നേടുംപോലെ ബൊധൊദയത്തെ ഒരു ലക്ഷ്യമാക്കുംപോൾ സംഭവിക്കുന്ന ദുരന്തം അടിയിലുള്ള യഥാർത്ഥ ചോദന അഥവാ ഗുരു (ലാമ ) മറയ്ക്കപ്പെടുകയും അതിനു മേൽ ചിന്തകള് വന്നു മൂടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. അങ്ങനെ അവന്റെ ജന്മാവകാശമായ അവനോടോപ്പമുള്ള ,ലളിതമായ അതിനെ ലഭിക്കാൻ ജന്മങ്ങൾ അലയേണ്ടിവരുന്നു .ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഭണ്ടാരത്ത്തിൽ മുങ്ങിത്തപ്പുകയും പാണ്ടിത്യത്തിന്റെ ഭാഷമാത്രം മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്യുന്ന അബോധത്തിന്റെ നിർജീവതയിലെക്കു കൂപ്പുകുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.അവർക്ക് ഈ പാണ്ടിത്യ ഗർവിനാൽ സാധാരണക്കാരോട് കൂട്ട് കൂടാൻ പോലും കഴിയില്ല.ഒരു തമാശ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല .കാരണം അവർ ജീവിക്കുന്നതു ചിന്തകളുടെ ലോകത്താണ്.ശിശുസഹജമായ നിഷ്കളങ്കതയും സ്നേഹവും നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു.പിന്നീടു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഏതെങ്കിലും ഒരു ക്രിസ്തു,അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ബുദ്ധൻ ,ഒരു ലവോത്സു, മരിക്കാൻ തയാറായ സ്നേഹവുമായി ചിന്തകളുടെ കൂട്ടമായ അഹംബോധത്തെ തകർത്തു അയാളെ വർത്തമാനത്തിലെക്കു കൊണ്ടുവരികയും തന്റെ ഉള്ളിലെ ഗുരുവിനെ (ബോധോദയ ചോദനയെ )കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അയാളും അവിടെ എത്തിപ്പെടുന്നു.ചില ഭാഗ്യവാന്മാർ ഇപ്പോഴേതന്നെ വര്ത്തമാന കാലത്തിലെത്തി കണ്ടതൊന്നുമേ സത്യമല്ലെന്ന് മുൻപേ കണ്ടങ്ങറിയുന്നു .അവരെ നമുക്ക്പ്രാ യോഗിക സന്യാസി എന്നും വിളിക്കാം.ls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(24) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ഒറ്റക്കാണ് നാം ജനിക്കുന്നത്,മരിക്കുന്നതും.ജീവിക്കുന്നതും ഒറ്റക്കാണെന്നു തിരിച്ചറിയുക മാത്രമേ വേണ്ടു,ജീവിതം മനോഹരമാകുവാൻ.എല്ലാ മോഹഭംഗങ്ങളും തുടങ്ങുന്നത് പ്രതീക്ഷയുടെ വേരിൽനിന്നുമാണ് . പ്രതീക്ഷകളാണ് നമ്മെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്.അതാണ്‌ പ്രശ്നം.ഏതോ വിഡ്ഢി നമ്മെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു.ജീവിതമെന്നാൽ പ്രതീക്ഷയാനത്രെ.പ്രതീക്ഷകൾ നമ്മെ എപ്പോഴും അയതാർതമായ ഭാവിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.അപ്പോഴൊക്കെ വർത്തമാനത്തിൽ പൂർണമായി ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കുവാനുള്ള മഹത്തായ അവസരങ്ങളാണ് നമുക്ക് നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.പ്രതീക്ഷകൾ എപ്പോഴും തെറ്റുവാൻ പോകുകയാണ് .കാരണം അവ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നത് സത്യമായ വർത്തമാനത്തിലല്ല ,അയതാർതമായ ഭാവിയിലാണ്.അവ കള്ളങ്ങളാണ് .അത് തെറ്റുമെന്നു അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്തിനാണ് നാം വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്? ഒരുവന് ഭാവിയിൽ നല്ല ഒരു മരണമല്ലാതെ കാര്യമായി യാതാര്തത്ത്തിൽ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിയുക.?സ്വന്തം പ്രതീക്ഷകൾ ഒരുവൻ എന്ന് കയവെ ടിയുന്നോ അന്ന് അവനു ആനന്ദവും ദെയിവവും ജീവിതവും എല്ലാം അനായാസേന ലഭിക്കുന്നു . പറവകളെ പിടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം കയ് വെടിയുംപോൾ അവ താനേ നമ്മുടെ തോളത്തു വന്നിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ജീവിതത്തെ പ്രതീക്ഷകളിൽനിന്നും അടർത്തിമാറ്റി പൂർണതയാകുന്ന വർത്തമാനകാലത്തിലെ ബോധത്തിൽ കേ ന്ദ്രീകരിക്കുമ്പൊൾ അവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും.
ls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(23) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........തികച്ചും സാധാരണക്കാരനായി ഇരിക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ പ്രായോഗിക സന്യാസം എന്നതുകൊണ്ട്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അസാധാരണമായ സംഗതി.കാരണം എല്ലാവരും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആകാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.താൻ കുറച്ചു വ്യത്യസ്തനാണെന്ന് ഏവരും ചിന്തിക്കുന്നു.എന്തിനാണ് എന്നു ചോദിച്ചാൽ അവർക്കറിയില്ല .എന്തിനോവേണ്ടി .വ്യത്യസ്ഥനാവണ്ട എന്നു തീരുമാനിക്കുന്നതോടുകൂടി അയാൾ മാനസീകമായ ദുഖങ്ങളിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനായിക്കഴിഞ്ഞു.ആനന്ടവാനായി കഴിഞ്ഞു.വേഷത്തിലോ, ഭാഷയിലോ പെരുമാറ്റത്തിലോ തന്റേതായ കയ്കടത്തലുകളും ആശയങ്ങളും ഇല്ലാതെ പ്രപഞ്ചം കൊണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു സ്വാഭാവികമായി ഒന്നുചേർന്ന് അനായാസമായി ഒഴുകുന്നവനാണ് ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസി. അവിടെ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവയല്ല പ്രവർത്തികൾ ആ ശക്തിയാൽ ചെയ്യപ്പെടുന്നവയാണ്.ജീവിക്കുക എന്ന ജോലി ഏറെ എളുപ്പമായിക്കഴിഞ്ഞു.സംഭവിക്കുന്നവയാണ്.മുന്നില് വരുന്ന സംഭവങ്ങളിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ഇല്ലാതെ ചിന്തകൾ ഇല്ലാതെ ബോധം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവൻ പ്രതികരിക്കുന്നു.അതിനാൽ അവൻ കർമ്മ ഫലങ്ങലിൽനിനും മുക്തനത്രേ.ആ പ്രപഞ്ചവുമായി ലയിച്ചുചെർന്നുള്ള ഒഴുക്ക് ലളിതവും മനോഹരവുമാണ്.അശാങ്കകളോ സംശയങ്ങളോ ഇല്ല.ഇഗോയുടെ കപ്പലിൽ നാം എപ്പോഴും ഗതിയെ കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടും. എന്നാൽ ട്രെയിനിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗതിയെ കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടാറില്ലല്ലോ.ഒരു കപ്പു കോഫി ഒർഡർചെയ്യുകയും അതാസ്വദിക്കുകയും സമയമാകുമ്പോൾ നാം വെറുതെ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രായോഗിക സന്യാസിയെ സംബന്ധിച്ച് തന്റെ ദുഖങ്ങളിൽ പോലും ജീവിതം യുദ്ധമോ,നരകമോ,സമസ്യയോ ആവുന്നില്ല, ലളിതമായ, മനോഹരമായ ഒരു കപ്പ്‌ കോഫി മാത്രം.
ls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(22) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന സംശയം ഇപ്പോഴും ഉള്ളവനാണ് മനുഷ്യൻ.എന്താണിതിനു കാരണം ?സംശയം എന്നത് ചിന്തകൾ വരുമ്പോൾ മാത്രമുണ്ടാകുന്ന ഒന്നാണ്. ചിന്തക്സ്ൽ ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ,അതായത് നാം വർത്തമാന കാലത്ത്തിലായിരിക്കുംപോൾ നമുക്ക് ഒരു കാര്യത്തിലും സംശയിക്കുവാൻ കഴിയില്ല.പ്രവര്ത്തിക്കുവാൻ മാത്രമേ കഴിയുകയുള്ളൂ.സംശയങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും തുടങ്ങുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്,;'അതോ?-ഇതോ?.അവ തുടങ്ങുന്നത് ചിന്തകളിലൂടെയാണ് .അതിനാൽ ഒരുവൻ ചോദ്യം ചോദിക്കാതിരിക്കുംപോൾ എല്ലാം വ്യക്തമാണ്.ചോദ്യത്തോടുകൂടെ അയാളുടെ ബോധം വിഭജിക്കപ്പെട്ടതായി .ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവനെന്നും ഉത്തരം കണ്ടെത്തുന്നവനെന്നും.ആ ചോദ്യത്തോടെ സകല മനസ്സമാധാനനഷ്ടവും ഉത്തരം കിട്ടുന്നതുവരെ നാം അനുഭവിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.ചോദ്യവും ഉത്തരവും ഒന്നായി 'അദ്വയിതത്തി'ലെത്തുന്നില്ല .എന്നാൽ മനസ്സ് നിശബ്ദമായിരിക്കുംപോൾ ഉത്തരങ്ങൾ പകൽ പോലെ വ്യക്തമായി അവിടെയുണ്ട്.അവിടെ നാം സ്വയം ഒരു ഉത്തരമാകുന്നു. ഇതിനെ ആനന്ദത്തോടെ അനുഭവിച്ചാ സ്വദിക്കുക മാത്രമേ വേണ്ടു.അപ്രകാരം സ്വയം ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കുന്നവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസിയാണ്.തർക്കമില്ല .sree

pls like,share&pramot

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(20) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ജീവിതം കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞതായും കടംകഥ യായും ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയായും തോന്നുന്നത് അതിനെ അറിയാതിരിക്കുന്നവർക്കാണ് .പ്രതിസന്ധിയിൽ പെട്ട ഒരുവൻ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ എപ്പോഴും സംശയിക്കുന്നു .അവർ എന്ത് ചെയ്യണം? അവർ ജീവിതത്തെ മനസ്സിലാക്കി പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടുന്നതിനായി 'കാലം' കൃത്യമാക്കുക മാത്രമേ വേണ്ടു . ഒന്നുകിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ സ്വയം പരിഹരിക്കപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങളായി കാണപ്പെടുന്നവ പ്രശ്നങ്ങളല്ലെന്നു തിരിച്ചറിയുകയോ ചെയ്യും. അതായത് നമ്മുടെ മനസ്സ് അയതാർധ്യമായ ഭൂതത്തിലോ ഭാവിയിലോ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ആ തെറ്റിന്റെ ഫലമായി നമ്മെ കര്മ്മ ബന്ധങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.ഇവയെ ആണ് പ്രശ്നങ്ങള എന്നുവിളിക്കുന്നത്. ഇവയെ ഒഴിവാക്കുവാൻ നാം മാധ്യമമാർഗത്ത്തിൽ ,അതായത് വര്ത്തമാനകാലത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ അയതാര്ത്യങ്ങളായ ഭൂത ഭാവികളെ അടിസ്ഥാനമാകിയുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ നാം ഒഴിവാക്കിത്തുടങ്ങുന്നു.അതായത് സത്യമായ, എപ്പോഴും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വര്ത്തമാന കാലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നാം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ തുടങ്ങും. അത് കൊണ്ടുതന്നെ അയാൾ എ പ്പോഴും സത്യത്തിൽ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അയാളും അയാളുടെ വാക്കുകളും പ്രവർത്തിയും കര്മ്മ ബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത വർത്തമാനസത്യത്തിൽ അതിഷ്ടിതമായതിനാൽ കാലം, അഥവാ സമയം എന്നത് അവിടെയില്ലാതെ യാകുന്നു.ബോധം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു.കര്മ്മങ്ങുടെ നിശ്ചയത്തിനുള്ള,തീരുമാനമെടുക്കാനുളള ഉത്തരവാദിത്തം അ യഥാർത്ഥ ഭൂതഭാവികളുടെ സൃഷ്ടാവായ മനസ്സിൽനിന്നുമാറി അദ്വയിതത്തിന്റെ ബോധ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. അഥവാ വ്യക്തി എന്ന അയതാർധ്യത്തിൽനിന്നും പ്രപഞ്ച യാതാർധ്യത്തിലേക്ക് മാറുന്നു.അങ്ങനെ 'സർവ' കര്മ്മ ബന്ധങ്ങളെ 'ന്യസിച്ച' അവൻ ജീവിതം ആഘോഷമാക്കുന്ന ആനന്ദവാനായ പ്രായോഗിക സന്യാസി യാണ്.sree
pls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(21) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........അപൂർവമായി മാത്രം മനുഷ്യൻ അവന്റെ അകത്തേക്ക് നോക്കുന്നു .അകം പുറം എന്ന തോന്നൽ പോലും മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിനുള്ളതാണ് .സത്യത്തിനുള്ളതല്ല.ഈ വ്യക്തിത്വം അലിഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്ന ബോധം എന്നത് പൊതുവായി മാത്രം ഉള്ളതാണ്.അത് വ്യക്തിപരമായി മാത്രം ഒന്നിനെയും കാണുന്നില്ല.സത്യലോകം എന്നത് നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിന്നും നമ്മുടെ ബോധം പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നതല്ല.അത് നമ്മുടെ ബോധം പുറത്തുനിന്നും അകത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നതാണ്.അതറിയുവാൻ ഒരു ധ്യാനമിതാ.ഒരു കുപ്പി വെള്ളം എടുക്കുക.നാം ആ വെള്ളമാണെന്നു സങ്കൽപ്പിക്കുക .ശേഷം അതിനെ നമ്മളാ യിക്കണ്ടുകൊണ്ടുതന്നെ കുടിക്കുക.അത് തൊണ്ടയിലൂടെ ഇറങ്ങുന്നത് അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അത് നമ്മലാണെന്ന് കരുതുക.അതിനെ സംബന്ധിച്ചു അകം,പുറം എന്നൊന്നുമില്ലെന്നു തിരിച്ചറിയാം.അതിനെ സംബന്ധിച്ച ആ ലോകമാണ് അഥവാ പുറത്തുള്ള ലോകമാണ് സത്യം എന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ സത്യലോകം വേഗം വെളിവാകുന്നതാണ് .ഈഗോ അലിഞ്ഞുതീരുന്നതിന്റെ ചെറിയ വേദനയും അതിനോടൊപ്പമുള്ള മഹത്തായ,അതിയായ ആനന്ദവും തുടങ്ങുകയാണ്..കാരണം നാം ഇവിടെയുണ്ടാവുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ പുറംലോകം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.അല്പായുസ്സികളായ നമ്മൾ നാളെയില്ലാതാകുംപോഴും പുറംലോകം ഇവിടെ ഉണ്ടാവും.ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു അനുഭവിക്കുമ്പൊൾ നാം നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വം എന്ന 'സമ്യക്കിനെ' ന്യസിച്ചവനാകുന്നു.പ്രായോഗിക സന്യാസിയാകുന്നു.എപ്പോഴും ആനന്ദവാനാകുന്നു .

sree

pls like,share&pramot

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(19) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ബോധവാനായ ഒരു മനുഷ്യൻ ഭാവിയിലോ ഭൂതത്തിലോ തനിക്കു ബന്ധനങ്ങളുണ്ടാകാത്തരീതിയിലെ ആഗ്രഹിക്കു,സംസാരിക്കു,ചിരിക്കു,സ്നേഹിക്കു,ദേഷ്യപ്പെടു ,വന്നുചേരുന്ന കര്മ്മങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കു,മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിക്കു .അതിനാൽ അവൻ സർവ കെട്ട് പാടുകളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രനത്രേ.അവൻ സർവതും മാനസീകമായി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് അവയെ വര്ത്തമാന കാലത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനത്രെ .അവൻ ഈശാവാസ്യ ഉപനിഷത്തിലെ "ത്യക്ത്യേന ഭുജീതാ " (ത്യജിച്ച്ചുകൊണ്ട് ഭുജിക്കുക)എന്നത് അക്ഷരം പ്രതി പാളിക്കുന്നവനത്രേ.അങ്ങനെ നിലനില്ക്കുന്നവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസിയായിരിക്കും.sree

pls like,share&pramot

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks



https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(18 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ഒരു പുഷ്പം പുഴയിലെ ശക്തമായ ഒഴുക്കിലും അതിനോട് എതിരിടാതെ ശാന്തമായി ലക്ഷ്യമായ സമുദ്രത്തിൽ താനേ വന്നുചേരുന്നു.അത് നമ്മേപോലെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനെതിരായി ഭാവി പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നില്ല .അതിനാൽ തന്നെ അവക്ക്മൊഹഭങ്ങങ്ങളുമില്ല.പ്രപഞ്ചം തീരുമാനിക്കുന്നതെന്തൊ അതാണ്‌ അതിന്റെയും ലക്ഷ്യം . അത് എളുപ്പമാണ് .അതിനൊരു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ അത് ആനന്ദം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതായിരിക്കും.കാരണം ലക്ഷ്യവും ലക്ഷ്യപ്രപ്തിയും അതാതു നിമിഷത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു .എല്ലാ മനുഷ്യരും പോകുന്നത് ഒരിട ത്തെക്കാണ് . മരണത്തിലേക്ക്. ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല.എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനു കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ പോകണം? നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഭാരം കൂട്ടും.അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ,സൃഷ്ടാവിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ക്കനുസരിച്ചു, കർമ്മങ്ങൾ ഫലത്തിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ ചെയ്യുന്നവൻ ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനനുസരിച്ചു ആനന്ദത്തോടെ നീങ്ങുന്നു.അവനെ നമുക്ക് '2014 ലെ പ്രായോഗിക സന്യാസി' എന്ന് വിളിക്കാം .അവനെ സംബന്ധിച്ചു ജീവിതം ഒരു ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യമല്ല.നരകമല്ല.കാരണം ചോദ്യം ചോദിക്കുവാൻ അവിടെ ഭാവിയെകുറിച്ചു ചിന്തിക്കുന്നവനായി ആരുംതന്നെയില്ല.അവൻ സ്വയം ഉത്തരം മാത്രമാകുന്നു.ജീവിതം എന്ന വാക്ക് അവനെ സംബന്ധിച്ചു 'ആനന്ദം' എന്ന വാക്കിന്റെ മറ്റൊരു പേരാകുന്നു. കാരണം അവൻ അടുത്ത നിമിഷത്തിന്റെ കെ ട്ടുപാടുകളിൽനിന്നുപോലും സ്വതന്ത്രനാണ്.sree
pls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(17 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........സത്യലോക ത്തിലേക്ക് കടന്നാൽ അത് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് കടക്കലായി .അതിനായി ആദ്യം നാം നമ്മുടെതന്നെ മുൻവിധികളെ കണ്ടെത്തുക.അതായത് നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളെ മൂന്നാമതൊരു കാഴ്ചപ്പാടിൽ കാണുക.കുടുംബത്തിലെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളെ മനുഷ്യരായിതന്നെ കാണുക.അതായത് നാം ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു വീണപ്പോൾ ആരെയും കൂടെ കൊണ്ടുവന്നില്ലായിരുന്നു.ആ യാതാര്ധ്യം അംഗീകരിക്കുക.അപ്പോൾ നമുക്ക് അവരോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുകയേ ഉള്ളൂ .കടമകളുടെ കണ്ണാടികളില്ലാതെ അവറിലെ മനുഷ്യരെ നമുക്ക് കാണുവാൻ കഴിയും.ആ യാതാർധ്യ ലോകത്തിന്റെ അറിവിലേക്കായി ഇപ്പോഴും മമതാബന്ധങ്ങളാൽ മലിനമാകപ്പെടാത്ത മൃഗങ്ങളെ കണ്ടു പഠിക്കുക.(അവരുടെ നല്ലവശങ്ങൾ മാത്രം എടുക്കുക.)അവക്ക് ഒന്നിനോടും മമതാബന്ധങ്ങളില്ല.അതിനാൽത്തന്നെ ആരില്നിന്നും കടമകളോ, സ്നേഹമോ അവ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല.അതിനാലവക്ക് ഒറ്റപ്പെടാലോ മോഹഭാങ്ങങ്ങളോ,ഞരംബുരൊഗങ്ങളോ ,ആത്മഹത്യകളൊ ഇല്ലതന്നെ.അവർ അവരുടെ കുടുംബാങ്ങങ്ങളോടോപ്പവും അടിയിലെ ഒറ്റപ്പെടൽ എന്ന യാതാർധ്യവുമായി പോരുത്തപ്പെടുംപോളുള്ള ആനന്ദവുമായി ,ഏകാന്തതയുടെ ആനന്ദവുമായി ജീവിക്കുന്നു.അവക്കവയുടെ കുടുംബംഗങ്ങലോടൊപ്പം 'എന്റേത്' എന്ന തോന്നലില്ലാതെ ജീവിക്കുനു.പുറമേ മനുഷ്യന്റെ കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ സിസ്റ്റം ആ രീതിയിലായതിനാൽ നമ്മുടെ കടമകൾ നാംഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോഴും അവയോടു ബന്ധമില്ലാതെ അകമേ നാം സ്വതന്ത്രരാകുന്നു.പ്രതീകഷകൾ ബന്ധനങ്ങളാണ്.അഥവാ 'ബന്ധങ്ങൾ' പ്രതീകഷകളാണ് .അവയെ ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ നാം യതാർധത്തിൽ സ്നേഹിക്കുന്നവനാകുന്നു.യഥാർത്ഥത്തിൽ ബോധവാന്മാർ ആകുന്നു.പ്രായോഗികമായി നാം സന്യാസിയാകുന്നു.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(16 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ...........പ്രായോഗിക സന്യാസം .ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന,മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന സന്യാസം.കാലാകാലങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്ന സത്യത്തിനെ അനുഭവിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരുപാട് മാറിപ്പോയ നമുക്ക് മാറ്റമില്ലാതതിനെ അറിയുവാൻ കാലത്തിനനുസരിച്ചുള്ള വിശ്വാസ പ്രമാണങ്ങളുടെ മാറ്റം ആവശ്യമായി വരുന്നു. നാരദ പരിവ്രാജകൊപനിഷത്ത്തിലും മറ്റും വിശദമായി സന്യാസരീതികൽ പറയുന്നുണ്ട് .പക്ഷെ ഇത് ഈ രീതിയിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഇന്നില്ല.ഗ്രിഹസ്തനായിരുന്ന വസിഷ്ടനാണ് ഏ റ്റവും വലിയ സന്യാസി എന്ന് സനാതനധർമ്മം തന്നെ പറയു ന്നു. യഥാര്ത സന്യാസം സംഭവിക്കേണ്ടത്‌ മനസ്സിലാണ് എന്ന് ഗീതയിൽ ഉൾപ്പടെ ലോകമതങ്ങൾ എല്ലാംതന്നെ പറയുന്നു.ഇന്ന് നമുക്ക് നിക്ഷ്പക്ഷമായി ,ലോകത്തിലെ എല്ലാ മാര്ഗങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, അവയിലെ കാലത്തിന്റെതായ കുഴപ്പങ്ങൾ മാറ്റിയെടുത്ത്, അകക്കാമ്പ് മാത്രമെടുത്ത് കൂട്ടിയിണക്കി വേഗം ഫലം ലഭിക്കുന്ന പുതിയ മാർഗങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാനാവും.ഇത് സയന്സിന്റെ എല്ലാ മേഘലകളിലും പ്രകടമാണ്.അതുപോലെതന്നെയാണ് ആത്മീയതയിലും...ഇന്ത്യയിൽ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ അന്വേഷണം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളുവെന്ന് പറയാൻ ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലല്ലോ. അപ്പോൾ ഈ എളുപ്പവഴികൾ ശരിയാണോ എന്നെങ്ങനെ അറിയും?.നാം നമുടെ ബോധ ഗുരുവിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുക.പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുക.അനുഭവങ്ങൾ ,മാറ്റങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ആനന്ദവാന്മാർ ആകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ,നാം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ സ്വതന്ത്രരാകുന്നുവെങ്കിൽ,നമ്മുടെ ബോധം ഉയരുകയും,കഴിവുകൾ വര്ധിക്കുകയും,അനുഭൂതികൾ ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങു ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ നാം ആത്മബോധത്തിന്റെ ശരിയായ പാതയിൽ തന്നെയാണ്.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(15 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..............ആത്മീയപരമായ പൂർണത ,ബോധ പ്രാപ്തി, അതിനായി നിയൊഗമുണ്ടെങ്കിലെ, പ്രത്യേക അവതാരങ്ങൾക്കുമാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും അത് ഇനിയും പലജന്മങ്ങൾ കൊണ്ടേ നേടാൻ കഴിയു എന്നുംഉള്ള മണ്ടത്തരം ആരാണ് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് ?.ഈജന്മം ശ്രമിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ ,ഇങ്ങനെ എല്ലാജന്മവും നാം വിചാരിക്കുമല്ലോ.അപ്പോള്പിന്നെ ഏതു ജന്മത്തിലാണ് നാം ശ്രമിക്കുവാൻ പോകുന്നത്?ഒരിക്കലും ശ്രമിക്കുവാൻ പോകുന്നില്ല.മേൽ പറഞ്ഞ പ്രസ്താവന മനുഷ്യന്റെ 'ഉദ്ദേശിച്ചത് നേടിയെടുക്കാനുള്ള കഴിവിനെയാണ്' നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്.മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയയാത്രയിലെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ കെടുത്തിക്കളയും.എന്നാൽ "കഠിനമായ പുരുഷ പ്രയത്നം വിധിയെ മാറ്റിമറിക്കും" എന്ന് ഗീതയിൽ കൃഷ്ണൻ പറയുന്നു.ബുദ്ധൻ പറയുന്നു അത് "ഇപ്പോൾ,ഇവിടെയാണ്‌".ഉപനിഷത്തിൽ ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല അത് അവതാരങ്ങല്ക്കെ കഴിയു എന്ന് .ശ്രമമുള്ള എല്ലാവർക്കും കഴിയുമെന്നാണ് സർ വ ഉപനിഷത്തുകളും പറയുന്നത് .ഇപ്പോഴുള്ള മനുഷ്യജന്മം ഒരുപാട് ജന്മങ്ങൾക്ക് ശേഷമാകാം ,അതുകൊണ്ട് അത്രയ്ക്ക് വിലപ്പെട്ടതാണെന്നു പറയുന്നുണ്ടാകാം അത്രമാത്രം.അതിനാൽ ജാതിയോ മതമോ രാജ്യമോ ഒന്നും അതിനൊരു തടസമല്ലതന്നെ.നമുക്ക് ഏതൊരു പ്രവര്ത്തി ചെയ്യുമ്പോഴും ധ്യാനിക്കാൻ കഴിയും.ഏ തൊരു പ്രവര്ത്തിചെയ്യുംപോഴും ധ്യാനാത്മകമായി ചെയ്‌താൽ അത്, അത്ഭുതകരമായ ഫലം കണ്ടെത്തുന്നു.വർത്തമാനത്തിൽ ബോധപൂർവ്വം നിലനിന്നുകൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്താലും അത് ധ്യാനമാകുന്നു.അപ്പോൾ എല്ലാ പ്രവര്ത്തികളും മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വാതില്പ്പടികലായി മാറുന്നു.നാം പരമാനന്ദ ത്തിലെക്കടുക്കുന്നു.ജീവിതം കൂടുതൽ മനോഹരമായി ആസ്വദിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.അതിനാൽ ഈ അവകാശം സകല മനുഷ്യര്ക്കും ഉള്ളതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുംപോൾ ത്തന്നെ ആ ഈശ്വരന്റെ, ധ്യാനത്തിന്റെ ആഹ്ലാദം അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്നതാണ് .യഥാർത്ഥ സന്യാസവും.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(14 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..............ആത്മീയതയിൽ ഏവർക്കും ആദ്യം സംഭവിക്കുന്ന അബദ്ധം അതിനെ ബുദ്ധികൊണ്ടും ചിന്തകൾ കൊണ്ടും 'മനസ്സി-ലാക്കുവാൻ' മാത്രം ശ്രമിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്.അതിനെ 'അനുഭവിക്കുവാനുള്ള' അവസരം അപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നു.ലോകത്ത് മറ്റുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം ആദ്യം പറഞ്ഞ രീതിയിൽ നമുക്ക് അറിയാൻ കഴിയും.എന്നാൽ ആത്മീയതയിൽ മാത്രം അപ്പോൾ ഭൂതകാലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വെച്ച് ആ അനുഭവത്തെ ഊഹിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിയു.ഊഹം അനുഭവമല്ല .പക്ഷെ ആത്മീയത നിലനില്ക്കുന്നത് വർത്തമാനത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിലാണ്.അതാണിവിടത്തെ പ്രശ്നവും. ഊഹങ്ങൾ കൂടുതൽ ഊഹങ്ങളിലെക്കുമാത്രം നയിക്കുന്നു.ഇടയിൽ ചില വാക്ചാതുരിയുള്ള ഗുരുക്കന്മാരെന്നു പറയുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ പാവം അന്വേഷകനെ അധികമായി സ്വാധീനിക്കുന്നു.കാരണം അയാൾ ആത്മീയതയെക്കുരിച്ചു നാം പഠിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ഈഗോയുടെ ആത്മീയ പാഠങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതാണ്.നാം ഹിന്ദു വാണെ ങ്കിൽ അതിനനുസരിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു.ബോധത്തിനെ അതിനനുസരിച്ചുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു .അപ്പോൾ ഈഗോയുടെ 'ആത്മീയ സങ്കൽപ്പങ്ങളുടെ 'ബഹുല്യത്താൽ അടിയിലുള്ള ബോധത്തിന്റെ വിളി കേൾക്കാതെ പോകുന്നു. അല്പകാലം കഴിയുമ്പോൾ ഇനിയും അനുഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയിട്ടില്ല,തന്റെ ഇത്രയും കാലത്തെ ശ്രമങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്നു ,സമയം നഷ്ടമാകുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന, അന്വേഷിച്ചു മടുത്ത അന്വേഷകൻ അതംഗീകരിക്കുവാൻ കഴിയാതെ എളുപ്പത്തിൽ തങ്ങള് വായിച്ചു സാങ്കല്പ്പിച്ചറി ഞ്ഞതാണ് ,ഊഹിച്ച റി ഞ്ഞതാണ് ആത്മീയത,ദെയിവം എന്നങ്ങു തീർചപ്പെടുത്തും.കൂട്ടത്തിൽ ആ വാചകമടിക്കുന്ന ഗുരുവിനെയും ഗുരുവായി അവരോധിക്കും.പിന്നീടുള്ള എല്ലാ വാദ പ്രതിവാദങ്ങളും
പ്രവർത്തനങ്ങളും ആ ആശയങ്ങൾക്കും വിശ്വാസങ്ങൾ ക്കനുസരിചായിരിക്കും.അവർക്ക് തങ്ങളുടെ, വായിച്ചറിഞ്ഞ അറിവിന്റെ ഖനികൾ കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ പറ്റി ക്കാനെളു പ്പമായിരിക്കും പക്ഷെ ഉള്ളിൽ അനുഭവത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പൂർണ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കുന്നവരാണ്.അവർക്ക്ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സഹായമില്ലാതെ ഒന്നും പറയുവാൻ കഴിയില്ല.ഉപബൊധമനസ്സിലെ ഉറപ്പില്ലായ്മയാനതിനു കാരണം.അതെ, ആ മനുഷ്യൻ ഏതൊക്കെയോ ആശയങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ, അന്ധവിശ്വാസിയായ അടിമയായിക്കഴിഞ്ഞു.സ്വതന്ത്രനല്ല.പരിപൂർണമായി എല്ലാ അടിമത്തത്തിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനാകുവാനാണ് 'മോക്ഷം' എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് ഋഷിമാർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.സന്യാസവും ഒരർഥ ത്തിൽ അതുതന്നെയാണ്.ഏറ്റവും വലിയ അടിമത്തം തങ്ങളുടെതന്നെ ആശയങ്ങളോടുള്ള അടിമത്തമാണെന്നു ഈ പാവപ്പെട്ടവർ അറിയുന്നില്ല.ഒരുവൻ സ്വയം അവന്റെ ബോധത്തെ ഉയർത്തുമ്പോൾ , സ്വന്തം വിശ്വാസങ്ങളെ അടിമത്തങ്ങളായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അവയിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രനാകുന്നു .അതുകൊണ്ട് അവനു അവയെ എല്ലാം സന്തോഷത്തോടെതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുന്നു .അതായത് ഒരു 'സന്യാസി' ആകുന്നു .യാതാർഥത്തിൽ 'ആത്മീയത' അനുഭവിക്കുന്നവനാകുന്നു,ജീവിതം കളയാതെതന്നെ .സദാ സ്വതന്ത്രനാകുന്നു,ആനന്ദവാനാകുന്നു .sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(13 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..............വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങളുടെ സ്വാധിനത്തിൽ പ്പെട്ടു നാം ജീവിക്കുന്ന അവസ്ഥയില്നിന്നും ഉള്ള മോചനമാണ് സത്യത്തിൽ ബോധോദയവും സന്യാസവും.അതായത് നാം ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ,ഭാര്യയെ ,സുഹൃത്തിനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അയാളെ ക്കുറി ച്ചാലൊചിക്കുമ്പൊൾതന്നെ നമ്മുടെയുള്ളിൽ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹോർമോണുകൾ പ്രവര്ത്തിക്കുകയും,ആ വ്യക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള സങ്കല്പ്പങ്ങളിലൂടെ നാം ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു മാനസീകമായ കള്ളത്തരമായ ലോകം ഉണ്ടാകുന്നു.അപ്പോൾ മുതൽ നാം അപ്പോഴുള്ള യഥാർത്ഥ ലോകത്തിനും വ്യക്തികള്ക്കും വിരുദ്ധമായി അവർക്ക്മേൽ വെളുത്ത സ്ക്രീനിലെ സിനിമാ പ്രദര്ശനം പോലെ പ്രക്ഷെപിച്ചു,അതിൽ ജീവിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. അതുവരെയുള്ള യഥാർത്ഥ ലോകം മറയ്ക്കപ്പെടുന്നു. അത് കാണാൻ കഴിയില്ല.ആ വ്യക്തിയോടും നമ്മളുണ്ടാക്കിയ സങ്കൽപ്പങ്ങളോടും ചേർന്ന് ഉള്ളതാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം എന്ന് നാം തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.ചിലർക്ക് വ്യക്തികലാനെങ്കിൽ ചിലർക്ക് സ്ഥാനമാനങ്ങളാ ണ്,മറ്റുചിലർക്ക് പണവും ആഡംബരജീവിതവും.ഇതൊക്കെ ആവശ്യത്തിനു നല്ലതാണ്,എന്നാൽ കുഴപ്പം ഇവിടെയാകുന്നു. "ആ ജീവിതമില്ലെങ്കിൽ നാമില്ല" എന്ന് കരുതുന്നു.ആ ഹൊർമൊണ്ക ളുമായി അത്രക്കും 'അഡിക്ഷൻ' ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞു.നാം അവരുടെ,അവയുടെ ലോകത്തിന്റെ പിടിയിലായിക്കഴിഞ്ഞു.(പെണ്‍കുട്ടി,ഭാര്യ,സുഹൃത്ത്‌ ,പണം,സ്ഥാനം,ആഡംബരം,അധികാരം)കൂടെ അവരില്ലതെയായാൽ നാം മരിച്ചു പോകുമെന്ന് കരുതുന്നു.അപ്പോൾ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരെ കാണാനുള്ള "ബോധം" മറക്കപ്പെട്ടു.അതാണ്‌ വിരഹദു ഖത്തി നും ആത്മഹത്യക്ക് മുള്ള കാരണങ്ങൾ .ഇതാണ് അവിഹിത ബന്ധ കൊലപാതകങ്ങളുടെയും ലൗ ജിഹാദിലെയും, വര്ധിച്ച്ചു വരുന്ന ഡിവോഴ്സുകളുടെയും കാരണം.അതാണ്‌ നമ്മുടെ കുട്ടികൾ മയക്കുമരുന്നിലേക്ക് പോകാൻ കാരണം.അവരുടെ പലസാഹച്ചര്യത്ത്തിലും നമ്മെ നോക്കാൻ അവര്ക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ.അപ്പോൾ നമ്മുടെ സങ്കല്പങ്ങൾ തകരുന്നു.മറ്റുള്ളവർ തെറ്റുകാരല്ല .സങ്കല്പങ്ങൾ കള്ളങ്ങളാണ്.അവ ഉണ്ടാക്കിയ നാം ആണ് തെറ്റുകാർ.അതിനു ബോധപരമായ വിദ്യാഭ്യാസം നൽകുക എന്ന ഒരു പോം വഴിമാത്രമെയുള്ളൂ .പ്രായോഗികമായി ഒരുവന സന്യാസിയാകുംപോൾ ,'അതായത്ബോധം' ഉയരുമ്പോൾ നാം നമ്മിലെ ഈ രാസമാറ്റ ങ്ങളും ഹോർമോണ്‍ വ്യതിയാനങ്ങളും "നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ" മാറ്റവും തുടക്കത്തിലെ തിരിച്ചറിയുന്നു.യഥാര്ത ലോകത്തിൽ ഉറ ച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ മോഹങ്ങളോ മോഹഭാങ്ങങ്ങളോ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. കാരണം ആ വർത്തമാനകാലത്തിൽ നാം ഒരേയൊരു യഥാര്ത ലോകം മാത്രമേ കാണു .അവിടെ എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും ലോകം ഒന്നാകുന്നു.കാരണം നമ്മൾ രണ്ടു കൂട്ടരും രണ്ടു സ്വന്തം സങ്കല്പങ്ങൾ മെനയുന്നില്ല .അതിനാൽ എന്നെ ഞാൻ പറയാതെതന്നെ നിങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു.വഴക്കുകൾ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.എനിക്കു നിങ്ങളെയും.അവിടെ ഭാഷ പോലും ആവശ്യം വരുന്നില്ല.ബോധതലത്തിൽ നാം ഒന്നാണ്സ.നാം പരസ്പരം വര്ധിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ,സന്തോഷത്തോടെ ഗാധമായി പുണർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു . സങ്കല്പങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും അത് നേടിയെടുത്ത ശേഷം മാത്രം സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള മനസ്സിന്റെ പ്രക്രിയ വിട്ടു പോകുകയും അങ്ങനെ ചിന്തകൾ അവസാനിച്ചു സ്വാഭാവികമായി മറ്റാരെയും കൂടാതെ നാം സന്തോഷവാനാകുകയും ചെയ്യുന്നു. സങ്കല്പ്പലോകങ്ങലെല്ലാം ഉപക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു."സംയക്കായി ന്യസിച്ചു "നാം സന്യാസിയായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ലോകങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ അതിനോടൊപ്പം എല്ലാ ദുഖവും പോയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ലക്‌ഷ്യം തുടക്കത്തിൽ തന്നെ പൂർത്തിയാകുന്നു .അതിന്റെ ആനന്ദവും ഓരോ നിമിഷത്തിലും ലഭിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..sree

pls likeprmt

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(12 ) സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ...............ഈശ്വരാന്വേഷണത്തിനു ഒരു യോഗ്യതയും ആവശ്യമില്ല.ഒരു ബുക്കും കാണാതെ പഠിക്കേണ്ട ,ആ അന്വേഷിക്കാനുള്ള ത്രിൽ മാത്രമാണ് വേണ്ടത്.അപ്പോൾ ഒഴിവാക്കേണ്ടത് പുസ്തകങ്ങള കാണിച്ചു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അനുഭവമില്ലാത്ത ആത്മീയ വാദികളെ മാത്രമാണ്.അവർ നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു സന്യാസം ജീവിതത്തിന്റെ തിരസ്കരനമാനെന്നും മറ്റും പറഞ്ഞ് .ഒരുതരത്തിൽ ബോധപരമായി ഉയരുമ്പോൾ താനേ അനായാസേന സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണ് സന്യാസവും,അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വിരക്തിയും. എന്നാൽ ആ വിരക്തിയും മാറി ശുധബോധമാകുംപോൾ അയാൾ ഒന്നിനെയും തള്ളുന്നുമില്ല ,സ്വീകരിക്കുന്നുമില്ല.അവർ തങ്ങളുടെ ബോധം പറയുമ്പോലെ ജീവിക്കുന്നു.അയാളുടെ ശ രീരത്തിൽ നല്ലതും ചീത്തയും വേര്തിരിക്കാൻ ഒരു വ്യക്തിത്വമോ,ചിന്തകളോ,മനസ്സോ ഇല്ലതന്നെ.അതിന്റെ ആവശ്യവുമില്ല.കാരണം അയാളുടെ ചിന്തകള് പരമാത്മായിന്റെതാണ്.അതിനാൽ സ്വന്തം മനസ്സിനെ,ചിന്തകളെ,വ്യക്തിത്വത്തെ ഇല്ലായ്മചെയ്യാതെയുള്ള എല്ലാ സന്യാസനാടക ങ്ങളും തികച്ചും ഉപരിപ്ലവമാനെന്നുറപ്പാണ് .സത്യവിസ്ഫോടണം സംഭവിക്കുവാനായി എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ കുഴഞ്ഞു മറിയുകയെ ഉള്ളു. ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ അതുമായി അകമേ മാനസീകമായി ഉറച്ച ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നു.ആദ്യം അത് സംഭവിക്കാൻ ചെയ്യേണ്ടത് സത്യലോകത്തെക്ക് പ്രവേശിക്കുകയാണ്. കഴിവതും സത്യം മാത്രം പറയുകയും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുക.അപ്പോൾ നാം കാണുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതും സത്യങ്ങളായിരിക്കും .ആ സമയത്ത് അതനുഭവിക്കുവാൻ ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിന്റെയും ആവശ്യമില്ല.ഒരു ഗുരുവിന്റെയും ആവശ്യമില്ല.ഗ്രന്ധങ്ങളെ തങ്ങളുടെ അനുഭവത്തെ മനസ്സിലാക്കികൊടുക്കുവാൻ വേണ്ടി അത്യാവശ്യമെങ്കിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്.സ്ഥാപിക്കുവാൻ വേണ്ടി അവയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ അവയുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നു.ജീവിതത്തിൽ സ്വന്തം അനുഭവമില്ലെങ്കിൽ മാത്രമാണ് നാം ഗ്രന്ഥങ്ങള ഉപയോഗിക്കാറു .ഒരു ഭക്ഷണത്തിന്റെ റെസിപ്പിയുടെ ബുക്ക് നാം എടുക്കുന്നത് അമ്മ അടുത്ത് ഇല്ലാത്തപ്പോഴായിരിക്കും.സ്വന്തം വാക്കുകൾക്ക് അനുഭവങ്ങളുടെ സത്യത്തിന്റെ ആധികാരികത ഇല്ലാതിരിക്കുംപോൾ മാത്രമാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങളെ ഇത്തരം ഊന്നുവടികളാക്കി ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരുന്നത് .അതിനാൽ യഥാര്ത സന്യാസം അറിയേണ്ടത് ഉദ്ധരണികൾ വളരെ കുറച്ചു , കാര്യം മനസ്സിലാക്കിക്കുവാൻ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഗുരുമുഖത്തുനിന്നോ,അങ്ങനെയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ നൽകുന്ന സ്വന്തം ബോധത്തിന്റെ വര്ധനവിലൂടെയോ,അങ്ങനെയുള്ളവരുമായുള്ള സത്സംഗത്തിലൂടെയോ ആണ്.അപ്പോൾ എല്ലാം അനായാസേന സംഭവിക്കുന്നു.നാം ആനന്ദത്തോടെ വെറും കാഴ്ചക്കാരനായി നോക്കി നില്ക്കുകയെ വേണ്ടു.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(11 ) സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ...'യുധമുഖത്തു'നിന്നു അര്ജുനൻ ചോദിച്ചതുകൊണ്ടു കൃഷ്ണൻ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളു.ഗീതൊപദേശം ചന്തയിലായിരുന്നു നടന്നതെങ്കിൽ അദ്ദേഹം ലാഭ നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചു വേണ്ടതിലധികം ചിന്തിക്കാതെ (ബിസിനസ് ) കച്ചവടം ചെയ്യാൻ അര്ജുനനോട് പറഞ്ഞേനെ.അതൊരു ഡ്രയിനെജു പണി ക്കിടയിലാനെങ്കിൽ ആ ജോലി വിഷമമില്ലാതെ ചെയ്യുവാൻ പറഞ്ഞേനെ.അതായത് അപ്പപ്പോൾ വന്നുചെരുന്നവയെ ഞാൻ എന്ന ഭാവം(അഹം ) ഇല്ലാതെ,വ്യക്തിത്വമില്ലാതെ , ബോധമുപയോഗിച്ചു നോക്കിക്കാണുമ്പോൾ മനുഷ്യനെ ഇപ്പോഴും മഥിക്കുന്ന സംശയം മാറുകയും തന്റെ അപ്പോഴത്തെ ധർമ്മം,കര്മ്മം അറിയാൻ കഴിയുമെന്നും അതാണ്‌ ചെയ്യെണ്ടതുമെന്നും കൃഷ്ണൻ പറയുന്നു.ഒരു യഥാർത്ഥ സന്യാസിയുടെ ആന്തരീക ഭാവമാണ് ,ആ ടെക്നിക്കാണ് കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ പറയുന്നത്(ബാഹ്യമായി ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ചവരെ വിടുക ).കൃഷ്ണനെ മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്?അല്ലാതെ അദ്ദേഹത്തെ 'യുദ്ധ പ്രേരകനെന്നും' മറ്റും വിമർശിച്ചാൽ 1000 കണക്കിന് വര്ഷം മുൻപ് എല്ലാം നേടി സമാധിയായ കൃഷ്ണൻ എന്ന ആ സന്യാസയോഗിക്കൊന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ല. നഷ്ടം നമുക്കാണ്.നിരാസ്ക്തമായ ഭാവം ആണ് സത്യത്തില്‍ മോക്ഷം .ആ നിരാസക്ത ഭാവം അതായതു കൃഷ്ണൻ പറയുന്ന ലാഭ -നഷ്ട,നല്ലതുംചീത്തയും എന്ന ,തെറ്റും ശരിയും എന്ന ,പുണ്യവും പാപവും എന്ന വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാതെ,ചിന്തകളില്ലാതെ ബോധമുപയോഗിച്ചു 'മധ്യമത്തിൽ' അഥവാ -100 അല്ലാത്ത ,+100 അല്ലാത്ത പൂജ്യത്തിൽ ,എല്ലാ കര്മബന്ധങ്ങളും 'ന്യസിക്കപ്പെടുന്ന' പൂർണത്തിൽ നിൽക്കുംപോളെ ഈ ഭാവം കയ്‍വരികയുള്ളൂ. അതാണ്‌ യഥാർത്ഥ സന്യാസം .ചിന്തകളിലൂടെ അതു കാണാതെ പഠിക്കാനുള്ള തല്ല ,അനുഭവിക്കുവാനുള്ളതാണ് .സെൻബുദ്ധി സത്തിലെ കുങ്ങ്ഫു ധ്യാന മുറകൾ,സെൻ ആർച്ച റി എന്നിവ ബുദ്ധന്റെ ആശയങ്ങൾ ബോധവര്ധനവിനായുള്ളവയായിരുന്നെന്നും അതിനായി യുദ്ധങ്ങളുടെ പരിശിലനത്തെ പോലും അനുകൂലിക്കുന്നുവെന്നും തെളിയിക്കുന്നു.യോഗി ആനന്ദവാനാണ്‌ .ആനന്ദം സുഖമല്ല.സുഖം ദുഖത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ വരുന്നതാണ്.സുഖത്തിനു ഒരു കാരണമുണ്ടാവും.എന്നാൽ ആനന്ദം നമ്മുടെ സ്തായീഭാവമാണ് .അതിനാൽ അത് കാരണമില്ലാതെ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് .അത് ദുഖമായി മാറുന്നില്ല.എന്നാൽ സുഖം ഭാവിയിൽ ദുഖമാകുവാൻ പോകുകയാണ്.സുഖം സ്വാര്തതയാണ്.ആനന്ദം പങ്കുവെക്കലാണ് .സന്യാസം അറിയാത്തവർക്ക് അത്രമാത്രം ദുഷ്കരം ആണ്.അറിയുന്നവർക്ക് ഏറ്റവും എളുപ്പ വും അതുതന്നെയാണ്.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(10 ) സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ... യോഗവും സന്യാസവും പുറമേ രണ്ടായി കാണപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും അകമേ അവ നാണയത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ് . ലോകത്ത് അറിയപ്പെടാത്തവരും അറിയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവരും ആയ എല്ലാ സന്യാസിമാരും യോഗികൾ ആകുന്നു.അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ യോഗികളും സന്യാസിമാരാകുന്നു.ഒരാളിൽ ആന്തരീകമായിട്ടാനു 'സന്യാസം സംഭവിക്കേണ്ടത്‌,അപ്പോൾ അയാളിൽ യോഗം സംഭവിക്കും.സന്യാസത്തെക്കുറി ച്ചുല്ല 'ചിന്തകൾ' അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നും നമ്മെ അകറ്റുന്നു.ഒരാൾ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഇവിടെ ഈ വര്ത്തമാന കാല സത്യത്തിൽ നിന്നും ചിന്തകളിലേക്ക്,സങ്കല്പ്പങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നു.അപ്പോൾ ശ്രദ്ധയില്ലാതെ വർത്തമാനത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളാകുന്ന പാല് തിളച്ചു തൂവും.ചിന്തകൾ വെറും ചിന്തകളാണ്.അതുകൊണ്ടാണ് തത്വചിന്തകർ എന്ന വർഗം ഒരു ഗുണവുമില്ലാതെ തുടരുന്നത്.അവിടെയാണ് ചിന്തകളെക്കാൾ ബോധത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഗുണകരമാകുന്നത്.നമുക്ക് കൂടുതൽ വേണ്ടത് ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ആണ്.ചിന്തകരല്ല.ആത്മീയതയെക്കുറിച്ചു പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചശേഷം ഒരുപാട്ചിന്തിക്കുന്നതാണ് കുഴപ്പവും.യോഗം എന്നുദ്ദേശിക്കുന്നത് ബാഹ്യമായ ആസനങ്ങളെയല്ല .യോഗാസനങ്ങളല്ല യോഗം .അവയുടെ ഫലമായി അയാളിൽ സംഭവിക്കുന്ന ആന്തരീകമായ രണ്ടായിനില്ക്കുന്ന ബോധത്തിന്റെ,ദ്വയ്തത്തിന്റെ ആ മഹത്തായ ഒന്നുചേരലിനെയാണ്(അദ്വയിതം) 'യോഗം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌.യോഗാസനങ്ങൾ അവസാനം 'യോഗം' സംഭവിക്കാൻ വേണ്ടിയാകുന്നു.അത് ഒരു യഥാര്ത സന്യാസിക്കും സംഭവിക്കും.അല്ലെങ്കിൽ ഒരു യഥാര്ത യോഗം സംഭവിക്കുന്നയാൾക്ക് വിരക്തി,'സന്യാസം' താനേ സംഭവിക്കും.
ഒരു ലൊകവീക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമേ സത്യം സംസാരിക്കാൻ കഴിയു.യേശുവിനെ,ബുദ്ധനെ,ലാഒത്സു വിനെ ,ഒരു സൂഫിയെ നാം ഒരു സന്യാസിയായി കാണുമോ ,യോഗിയായി കാണുമോ?അവിടെ ആ വ്യത്യാസം ഇല്ല. ലോകത്തെങ്ങുമുള്ള ആദ്ധ്യാത്മികമായി ഉന്നതിയിലെത്തിയവരുടെ ഒരു മാർഗത്തിലും ഇങ്ങനെയുള്ള പലവിധത്തിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നില്ല.ഇവിടെ സന്യാസിമാര്ക്കുപോലും നൂറുകണക്കിന് വ്യത്യാസം പറയുന്നു.ഹംസൻ,പരമഹംസൻ അങ്ങനെയങ്ങനെ.........അതായത് വിദ്യാഭ്യാസം 10 വരെ എന്ന് പറ യെണ്ട ത്തിനു പകരം ,1 സ്റ്റാ ,2 സ്റ്റാ ,3,4,5,6,7,8,9,10 ആം സ്റ്റാ.ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ വിദ്യാർഥി അപ്പോൾ ഭയക്കുന്നു.ഈ ഭയമാണ് ഇന്ത്യയിൽ കള്ള ഗുരുക്കന്മാർ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതും.പക്ഷെ അങ്ങനെ ഭയക്കാതിരുന്നാൽ ,അതിനു വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ അത് ഒരുതരത്തിൽ ഗുണകരവുമാണ് .ജനിമൃതികളില്‍ നിന്ന് ഉള്ള മോചനം,അതുതന്നെയാണ് എല്ലാത്തിന്റെയും പരമമായ ലക്‌ഷ്യം .അതിലേക്കുള്ള പടികളാണ് എല്ലാം.എല്ലാത്തിനെയും ഒന്നായി കാണുമ്പോൾ (അദ്വയിതം )എല്ലാ കണ്ഫ്യൂഷനും അവസാനിക്കും.എന്നാൽ എല്ലാ മതങ്ങളെയും പലതായി കാണുമ്പോൾ(ദ്വയിതം ) പ്രശ്നങ്ങളും ചർച്ചകളും തുടങ്ങുകയെ ഉള്ളു.ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാതെ നീണ്ടു പോകുന്ന ചിന്തകൾ.ചർച്ചകൾ.അതിനാൽ ആത്മീയതയിൽ സാധ്യമായ എല്ലാ ടെക്നോളജിയും ഉപയോഗിച്ച് മറ്റെല്ലാ മെഖലയിലുമെന്ന പോലെ ലോകത്തുള്ള വളര്ച്ച മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് പഠിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.ആത്മീയത എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒരു പഴയ 'കളർ' എന്തിനാണ്.യഥാര്ത ആത്മീയത ഒരേസമയം പഴയതും ,പുതിയതും ആണ് .വിപ്ലവകരം ആണ്.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(9) -----സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ....................................സന്യസിക്കുവാൻ വേണ്ട ഗുണം ഒരുവനുള്ള സത്യസന്ധതയോടുള്ള അഭിനിവേശമാണ്. അത് വർധി ക്കുംതോറും സത്യം സ്വയം കൂടുതൽ വെളിവാകുന്നു.ഒരു ഉദാ:-നാം ടിവിയിലും മറ്റും ഭൂമിയും സൗരയുധവും മറ്റും കാണുമ്പോൾ അത് വെറും ചിത്രങ്ങളായെ തൊന്നാറു ള്ളൂ .നാം അതിൽ വസിക്കുന്നുവെങ്കിലും അതിനെക്കുരിച്ച് മിക്കപ്പോഴും ബോധവാന്മാരല്ല.എന്നാൽ നാം സത്യസന്ധരാണെങ്കിൽ, സദാ അനുഭവിക്കൂ ,നാം വസിക്കുന്നത് ഈ വലിയഗ്രഹത്ത്തിൽ,ഭൂമിയിലാണ്.നമ്മോടൊപ്പം നക്ഷത്രങ്ങളും ഉപഗ്രഹങ്ങളും,ചന്ദ്രനും ഒക്കെയുള്ള വലിയ പ്രപഞ്ചത്തിൽ വളരെ ചെറിയവരായി നാം ഇവിടെയിരിക്കുന്നു.അത് തുടര്ച്ചയായി അനുഭവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കു .അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ബോധമണ്ഡലം വികസിക്കുന്നു.വ്യക്തിത്വം അഥവാ ഈഗോ ചെറുതാവുന്നു .ശരീരബൊധത്തിലുപരിയായി ബോധം വികസിക്കുന്നു.അതോടൊപ്പം യഥാർത്ഥ ജനന മരണ കാരണങ്ങളെ അന്വേഷിക്കാനുള്ള താത്പര്യം പോലും ഉണ്ടാകുന്നു.അങ്ങനെ ക്രമേണ ആ ആനന്ദസ്വരൂപനും സത്യസന്ധതയിലൂടെ സ്വയം വെളിവാക്കപ്പെടുന്നു.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

--( 8 )- സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ......... പ്രായോഗികമായി പ്രപന്ച്ചത്തോടൊപ്പം ചരിക്കുന്നവൻ ജീവിതവിജയം സ്വന്തമാക്കുന്നു.അവൻ സന്യാസിയാകുന്നു.ആശയങ്ങള സ്രിഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവന്സന്യാസിയാകുവാൻ കഴിയില്ല.കാരണം ഭൂതകാലത്തിൽ മാത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന ആശയങ്ങൾ വര്ത്തമാനകാലത്ത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങളുമായി യോജിക്കാതെ വരുമ്പോൾ അയാൾ ദുഖിതനാകുന്നുഎ പ്പോഴും കണക്കുകൂട്ടലുകൾ തെറ്റി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സന്യാസി ഒരു ആശയവും ഇല്ലാത്തവനാണ്.ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളും ഇല്ലാത്തവനാണ്.അതിനാൽ അടുത്ത നിമിഷത്തെ ഭാവിയുമായി അവനു നിക്ഷ്പ്രയാസം ലയിച്ചു ചേരാൻ കഴിയും.എപ്പോഴും സന്യാസി ആനന്ദവാനാകുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.അവൻ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങളുമായി ആനന്ദപൂർവം ,സംതൃപ്തിയോടെ യോജിച്ചു പോകുന്നു.അത് ഒരുപക്ഷെ തന്റെ മരണമാണെ ങ്കിൽകൂടി . അപ്രകാരമാണ് അവസാനം യേശു കുരിശിൽ കിടന്നു പറഞ്ഞത്,"കർത്താവേ ,എല്ലാം നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കട്ടെ"എന്ന്.അവിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ സൃഷ്ടാവുമായി ലയിച്ചുചേർന്നു .എന്നാൽ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ആശയങ്ങളുള്ളവന് അതിനു കഴിയില്ലല്ലോ.അതിനാലവൻ എപ്പോഴും ദുഖിതനായിരിക്കും.സന്യാസിയാകട്ടെ തന്റെ മരണം പോലും ആനന്ദകരമായ ഒരു അഘോഷമാക്കുന്നതു ഇങ്ങനെയാണ്.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(7 ) സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........മുക്തിക്കുള്ള ആഗ്രഹം ചെറുതായിട്ടെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അപ്പോൾ ആ നിയന്ത്രണം പൂര്ണമല്ല. മുക്തിക്കുള്ള ഇചയും 100% ആഗ്രഹംതന്നെ .അതിനൊരു പ്രത്യേക പരിഗണനയും ഉപനിഷത്തിൽ ഋഷി നല്കുന്നില്ല.ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം അതുതന്നെയാണ്.തെളിവ് അടിയിൽ കേനോപനിഷത്ത് . സന്യാസഫലമായി അയാളിൽ അദ്വയിതം മാറി രണ്ടും ഒന്നായി 'യോഗം'ചെയ്യുംപോൾ,ശിവശക്തി 'സംയോഗം' നടക്കുമ്പോൾ,പ്രകൃതിയും പുരുഷനും 'യോഗം'ചെയ്യുംപോൾ ആ സന്യാസി ഒരു 'യോഗി'യാകുന്നു.sree

pls likeprmt

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(6 ) സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരു വ്യവസ്തയുമില്ലാതിരിക്കുന്ന ഒന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് കാലമാണ്.അത് എപ്പോഴും വ്യവസ്ഥകളെ തെറ്റിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.കാരണം അത് അനുനിമിഷം മാറ്റത്തിൽ അതിഷ്ടിതമത്രേ .നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങളുടെ ഭൂതകാലത്തിലൂടെ അറിവുകള കൂട്ടി വെക്കുന്ന മനസ്സാണ് വ്യവസ്ഥകൾ എന്ന മണ്ടത്തരം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌.ഭൂതകാലത്തിൽനിന്നുള്ള എന്ത് വ്യവസ്ഥയും നാളെ തെറ്റു വാൻ പോകുകയാണ്.വർത്തമാനത്തിൽ വ്യവസ്തയുണ്ടാക്കുവാനും സാധ്യമല്ല.
ഒരു ഉപനിഷത്തിൽ പോലും സമൂഹവും അതിന്റെ വ്യവസ്ഥകളും പറയുന്ന രീതിയിൽ,അവയുടെ വ്യവസ്ഥകളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി നന്മചെയ്യണ മെന്നു പറയുന്നില്ല.ബോധം ഉപയോഗിച്ച് അന്വേഷിക്കാനും അനുഭവിക്കുവാനും പ്രവർത്തിക്കുവാനും മാത്രമാണ് ഗുരു ശിഷ്യനോട് അതിലോക്കെയും പറയുന്നത്.ആ പാതയിൽ ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ മാത്രം കൊടുക്കുന്നു.അത്രമാത്രം. ശരിയും തെറ്റും വിവേചിക്കുകയാണ് ക്ഷീര നീര വിവേചനം. ഉപനിഷത്തിലൊക്കെയും അതിന്റെ അളവുകോൽ ബോധമാണ്.സമൂഹത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ അല്ലെന്നു കാണാം. "സമ്യക്കായ ന്യാസം' എങ്ങനെയാണ് നാം ചെയ്യുവാൻ പോകുന്നത്? എന്തിനെയെങ്കിലും ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ നാം അതിനെ ഒഴിവാക്കണമെന്ന ചിന്തയുടെ അടിമയായിക്കഴിഞ്ഞു.കര്മ്മ ബന്ധം തുടങ്ങി.അപ്പോൾ ഭൗതികമായ പരിത്യാഗമല്ല സന്യാസം.ഹിമാലയത്തിലിരിക്കുന്ന ചിലർ അവിടെചെന്നവരോട് ഇലക്ഷന്റെ റിസൽട്ട് ചോദിച്ചുവത്രേ.അവര്കിവിടെ എന്ത് നടക്കുന്നുവേന്നറിയണം .(എല്ലാരുമല്ല )അവർ ഈ മനസ്സും കൊണ്ടാണ് അവിടെ പോയിട്ടുള്ളത്.എന്ത് ഫലം?അനുനിമിഷം വിശ്രമമില്ലാതെ ഭ്രാന്തമായി ചിന്തകളെ ഉത്പ്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനസ്സാണ് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത്."നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞു.അത് സന്യാസമായിക്കഴിഞ്ഞു "എന്ന് ലളിതമായി രാമണ മാഹര്ഷി പറഞ്ഞതും അതുകൊണ്ടാണ്.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

....( 5 )..... സന്യാസ ടിപ്സ്2014 ..നാം മുൻകൂട്ടി ചിന്തിക്കുന്നതല്ല നമ്മുടെ സ്വധർമ്മം .യുദ്ധക്കളത്തിൽ വധിക്കപ്പെടുവാൻ പോകുന്ന ഭീഷ്മർ കൃഷ്ണനോട് ചോദിച്ചു ഞാൻ സ്വ ധര്മം സംരക്ഷിച്ചിട്ടും എന്തിനിത് തരുന്നു?കൃഷ്ണൻ"ധര്മ്മം എന്നാൽ ജീവിതമെന്നുതന്നെയാനർത്ധം.ജീവിതമാകട്ടെ അനുനിമിഷം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ആണ്.അങ്ങയുടെ ധര്മ്മ പാലനം ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ കലാശിച്ചിരിക്കുന്നു . സ്വധർമ്മം മുന്കൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല.അത് വര്ത്തമാന കാലത്തിലാണ്.അതിനെതിരായി.അതിനാൽ അങ്ങെക്കീഗതിവരുന്നു.അതിനാൽ സ്വധർമ്മം എന്ന് അങ്ങ് വിചാരിക്കുന്നത് സ്വധര്മ്മമാകാൻ തരമില്ലതന്നെ".അവിടെയാണ് കുഴപ്പം.കൃഷ്ണൻ താൻ എടുത്ത ശപഥം പോലും മറന്ന് തെര്ചക്രം അടിക്കാനിറ ങ്ങി .അങ്ങനെ ഒരാള് തന്റെ ശപഥങ്ങൾ പോലും ബോധത്തിന്റെ അറിവിനാൽ വേണ്ടിവന്നാൽ തെറ്റിക്കാൻ അപ്പോല്പ്പിന്നെ .അയാൾ വർത്തമാനത്തിലെ തന്റെ ബോധത്തിനാണ് ഭൂതത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വ്യവസ്ഥകളേ ക്കാൾ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നത്. അപ്പപ്പോളുള്ള ഗുണകരമായ തീരുമാനങ്ങൽ ബോധത്ത്തിനനുസരിച്ചു നടത്തി പോകുന്നു.ക്ഷീര നീര വിവേചനം ഉള്ള ക്ഷീര സ്വീകര്‍ത്താവായ ഹംസം തന്നെ ആണ് സംന്യാസി.കര്മ്മ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവയെന്നും അല്ലാതുല്ലവായു മെന്നാണ് ആ ക്ഷീര നീര വിവേചനം.അല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മതിന്മകളല്ല .അതൊരിക്കലും തിന്മക്കെതിരായ നമയെത്രഞ്ഞെടുക്കുന്ന ആശയമല്ല തന്നെ ,ക്ടോപനിഷത്ത്തിലെ വാക്യം ചുവടെ ചേർക്കുന്നു.sree.
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(4 ) സന്യാസ ടിപ്സ്2014 ... കൃഷ്ണൻ ഭൗതികമായി ഒന്നും ഉപേക്ഷിക്കാത്ത ഊർധ്വകാമനായ സന്യാസിയാണ്, ബുദ്ധൻ അവസാനം അത് ലഭിക്കാൻ ഭൗതികമായിഒന്നും ഉപേക്ഷിക്കെണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.ശ്രി രാമനു ബോധപ്രപ്തിനല്കിയ വസിഷ്ടൻ ഗ്രിഹസ്തനായിരുന്നു.ഭൗതികമായിഒന്നും ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.ശ്രിരാമനും ഗ്രിഹസ്തനായിരുന്നു.ഭൗതികമായിഒന്നും ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.ഇവിടെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽജീവിചുകൊന്ദു തന്റെ കര്മങ്ങളെ കൂടുതൽ മനോഹരമായി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന,ചെയ്യേണ്ട ഒന്നാണ് സന്യാസം എന്നാണു ഇതൊക്കെ വ്യക്തമായി, ശങ്കക്കിടയില്ലാതെ തെളിയിക്കുന്നത്.അതെ,അത് മാനസീകമായി മാത്രം ബന്ധങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കലാണ്.ബോധപൂർവം കര്മബന്ധങ്ങളെയും അവയുടെ ഫലങ്ങളെ യും ഉപേക്ഷിക്കലാണ്.മനസ്സിനെയും ചിന്തകളെയും ഉപേക്ഷിക്കലാണ് .അതൊരു പരിശിലനമാണ്.ആ 'രീതി ' പഠിക്കണമെന്നുമാത്രമെയുള്ളൂ .എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നു തോന്നുന്നത് ഈഗോയ്ക്കാണ്. ചെയ്‌താൽ പോര നമ്മുടെ മനസ്സിലെ സന്യാസിയുടെ രൂപത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ അന്വേഷിക്കുംപോളേ സൃഷ്ടാവ് വെളിവാകു എന്നത് കരുതുന്നു.നമ്മുടെ ഇഗോയിലും താഴെയായി കാണുന്നു.ആനമണ്ടത്തരം.കാരണം സൃഷ്ടാവ് നമ്മുടെ സങ്കല്പ്പങ്ങളേ ക്കാളും വലിയവനായതിനാൽ അവൻ നമ്മുടെ സങ്കല്പ്പങ്ങളെ ഗൗ നിക്കുന്നില്ല.നമ്മൾ അവന്റെ സങ്കല്പ്പങ്ങളെ യത്രേ അറിയാൻ ശ്രമിക്കേണ്ടത്. അവന്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ മറ്റൊന്നുമല്ല,നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ജീവിതം തന്നെയാണ്.ഇതിനെ അറിഞ്ഞാൽ അവന്റെ സങ്കല്പ്പത്തെ അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.ആ വാതിൽ ഇവിടെയാണ്‌.ഈ ജീവിതത്തിൽ.ഇതിനെ നിഷേധിക്കുന്ന എല്ലാം വഴിതെറ്റലാണ്. ഇവിടെയാണ്‌ ,ഇവിടെത്തന്നെയാണ് ആ അനന്ത ബോധാനന്ദം കുടികൊള്ളുന്നത്,ആ സ്നേഹസ്വരൂപൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.sree.
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 (3)...അനന്തതയെ അറിയുവാൻ എപ്പോഴും ഒരു ധയിരിയം ആവശ്യമുണ്ട്.കാരണം അവിടെ പരിമിതമായത്തിന്റെ (വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ)മരണം സംഭവിക്കുന്നു.അറിഞ്ഞവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സൃഷ്ടാവിനെ അന്വേഷിച്ചാൽ ഒരിക്കലും കണ്ടെത്തുവാൻ പോകുന്നില്ല.കാരണം നമ്മുടെ അറിവ് പരിമിതമാണ്.ആ പരിമിതത്ത്തിനു അനന്തതയെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല.അത് മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആദ്യത്തെ എറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി, ഞാൻ ഇപ്പോൾ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി യാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ മറന്നു പോകുന്നു എന്നതാണ്.അതായത്"ഞാൻ ഇപ്പോൾ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല" എന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ അതുതന്നെ അറിഞ്ഞവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി യുള്ള ചിന്തയാകുന്നു .അതിനെ പോലും ഒഴിവാക്കണം . ആ ഒഴിവാക്കണം എന്ന ചിന്തയും ഒഴിവാക്കി വർത്തമാനത്തിൽ തുടരുമ്പോൾ അവിടെ പിന്ന ബോധം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു, ഒരുവൻ സ്വയം ആ ആനന്ദ സത്യത്തെ അനുഭവിക്കുന്നു.sree.
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ആത്മീയപരമായ ഉയർച്ചക്ക്ഭൗതിക സംഗം വിടണം എന്നതോന്നൽ ഒരു ഭൗ തിക സംഗമാണ് (ബന്ധനമാണ് ).അല്ലെ?അതു വിടുമ്പോൾ നാം ആത്മീയതയിൽ കൂടുതൽ ഉയരുന്നു.സത്യത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നു.കാരണം അതൊരു ആശയമാകുന്നു.ആശയങ്ങൾ എ പ്പോഴും ഭൂതകാലത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആയിരിക്കും ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌.എങ്ങനെയാണ് ആശയങ്ങൾ ഭാവികാലത്ത്തിൽ ഊന്നി ഉണ്ടാക്കുവാൻ കഴിയുക? കഴിയില്ല.അനുഭവങ്ങള വെച്ചാണ് നാം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌.പക്ഷെ ജീവിതം എന്നാൽ വർത്തമാനത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റം എന്ന് തന്നെയാണ് അർത്ഥം .അപ്പോൾ നാം ഭൂതകാലത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ എല്ലാം വർത്തമാനത്തിൽ കളവാകുവാകു ന്നു .ഭാവികാലത്തിലും.അപ്പോൾ വർത്തമാനത്തിലും ഭാവിയിലുമാകട്ടെ ആശയങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുവാൻ കഴിയുകയുമില്ല.അതിനാൽ നാം അനുകൂലമായോ പ്രതികൂലമായോ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ സത്യത്തിൽ അഥവാ വര്ത്തമാനത്ത്തിലെ ധ്യാനാവസ്തയിൽനിന്നും വ്യതിചലിപ്പിക്കുന്നു .ആശയങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് അവയുടെ അടിമകളെയാണ്. ആശയങ്ങൾ കള്ളങ്ങളായതിനാൽ ആശയങ്ങളാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവൻ കള്ളനാകുന്നു.അവനെങ്ങനെ സത്യസന്ധനാകും.അവൻ തീവ്രവാദിയാണ് .അതിനാലാണ് ബുദ്ധൻ ആശയങ്ങൾ നല്കാതിരുന്നത്.കൃഷ്ണൻ പ്രതിജ്ഞാകൾക്കെതിരായി നിലകൊണ്ടത്.സമൂഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളെ പലപ്പോഴും തൃണ വത്ഗനിച്ചത്. സുഭദ്രാഹരണം നടത്തിയത്.അമ്മാവനെ കൊന്നത്, 'അശ്വധാമാ മഹത' : പറയിപ്പിച്ചത്. അഭിമന്യുവിനെ ക്രൂരമായി കൊന്നപ്പോൾ സ്വന്തം പ്രതിജ്ഞക്ക് പുല്ലുവില കൊടുത്തു തെര്ച്ചക്രമെടുത്ത് അടിക്കാൻ ചാടിയിറ ങ്ങിയത്.അതെ,ഒരു സത്യവാൻ ഒരിക്കലും പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യില്ല.മറ്റുള്ളവർക്ക് അനാവശ്യമായ വാക്കുകൾ നൽകില്ല .കാരണം അവനെ സംബന്ധിച്ച് വാക്കുകൾ ഓരോന്നും അത്രക്കും വിലപ്പെട്ടതും സത്യസന്ധവു മായിരിക്കും.അങ്ങനെയുള്ളവർ മാത്രമേ കര്മാബന്ധങ്ങൾ അനുനിമിഷം അറുത്തുമാറ്റി വർത്തമാനത്തിൽ ചരിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെപോലെ ആനന്ദവാന്മാരാകുന്നതു .sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

പരീക്ഷണ ങ്ങളി ലൂടെ യെ സത്യം വെളിവാകു .സയൻസിൽ പരീക്ഷണ വസ്തുക്കൾ എ പ്പോഴും പുറത്തായിരിക്കും.എന്നാൽ ആത്മീയതയിൽ ആ അന്വേഷനവസ്തു താൻ തന്നെയാണ് .പുറത്തുള്ള അന്വേഷണ വസ്തുക്കളെ പോലെതന്നെ , സ്വയം മൂന്നാമതൊരു വസ്തുവായിക്കണ്ട്‌ അതിനെ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ തന്നെയാണ് ആത്മീയത ആരംഭിക്കുന്നത്.അങ്ങനെ കണ്ടെത്തുന്ന സത്യങ്ങളാകട്ടെ പുറം ലോകത്തെക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ അസത്യങ്ങളായി പോകുകയും ചെയ്യും.അതിനാൽ അത് ഓരോരുത്തരും പ്രത്യേകം അനുഭവിക്കെണ്ടതാകുന്നു .സയൻസിൽ ഒരാൾ സത്യം കണ്ടെത്തിയാൽ അത് എല്ലാര്ക്കുംകാണാം , അനുഭവിക്കാം.പക്ഷെ ആത്മീയതയിൽ ഒരാള് അത് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾക്ക് അത് ശരിയാണോ എന്നറിയാൻ അവനവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് സ്വയം അന്വേഷിക്കേണ്ടിവരും.അതുതന്നെയാണ് സത്യം അനുഭവിക്കുന്ന വർ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും.അതിനാലാണ് യേശു ക്രൂരമായി കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടത്.അതിനാലാണ് മൻസൂറിന്റെ കണ്ണുകള ചൂഴ്ന്നെടുത്ത്‌, കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടത്.അതിനാൽ പുറത്തേക്കും, അറിവുകളിലെക്കും ,മനസ്സിലേക്കും പോകുന്നതിനു പകരം സ്വയം ഉള്ളിലെ ബോധത്തിലേക്ക്‌ നീങ്ങുന്ന ഒരുവൻ മാത്രമേ ആ ആനന്ദ ഖനി കണ്ടെത്തുകയുള്ളൂ .sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ഇത്രയും വല്യമ ഹാഭാരതയുധം നടന്നിട്ടും അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണന്റെ ദേഹത്ത് ഒരു അമ്പ്പോ ലും കൊള്ളാ തിരുന്നത്.അവന്റെ പടയെ ദുര്യോധനനും,തന്നെത്തന്നെ അര്ജുനനും നല്കി.മാധ്യമമാര്ഗം.അവൻ യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു എന്നാൽ ഫലങ്ങളെ അനുഭവിക്കെണ്ടിയും വന്നില്ല.അവൻ മധ്യത്തിലെ നിലനില്പ്പിലൂടെ എല്ലാ കര്മഫലങ്ങളെയും ന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു .അതാണ്‌ യഥാർത്ഥ സന്യാസവും.
pls likeprmt
pls likeprmt
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

സന്യാസത്തിലൂടെ നാം അര്ഥം വെയ്ക്കേണ്ടത് ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതം ഇതിലും മനോഹരമായി ജീവിക്കുവാനുള്ള ഒരു അവസരം എന്നതാണ്. അതൊരു കഴിവിന്റെ ഉയര്ച്ചയാകണം ,അതൊരു മനുഷ്യന്റെ വികാസമാകണം ,അതൊരു ജീവിതത്തിന്റെ പുഷ്പിക്കലാകണം. ആതൊരു ജന്മത്തിന്റെ പൂർണതയായിരിക്കണം .അതൊരു ആനന്ദത്തിന്റെ ,ബോധത്തിന്റെ നിറഞ്ഞു കവിയലായിരിക്കണം .വേണ്ടേ ? അല്ലാതെ ആർക്കും ,അവനവനുപോലും ഒരു ഗുണവും ലഭിക്കാതെ ഗിരിശ്രിന്ഗങ്ങളിൽ എല്ലാവരെയും വിട്ട്, അതേ പഴയ കുഴപ്പക്കാരനായ മനസ്സോടെ, ഭ്രാന്തമായി, അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞാൽ അതിനെ 'ഭ്രാന്ത് 'എന്നു തന്നെയല്ലാതെ എന്ത് വിളിക്കും? സന്യാസം സംഭവിക്കേണ്ടത്‌ മനസ്സിലാണ് .'സംയക്കായി ന്യസിക്കുക ' ,അതാണ്‌ 'സന്യാസം'.നാം നമ്മുടെ മനസ്സ് ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ എല്ലാംതന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞു.'സംയക്കായി ന്യസിക്കുന്നവനായി ക്കഴിഞ്ഞു.വ്യക്തിത്വം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞു.അതെ.അത് സംഭവിക്കേണ്ടത്‌ ഉള്ളിലാണ്.എങ്കിൽ മാത്രമേ ആ ആനന്ദരൂപി വെളിവാകുകയുള്ളൂ .അത് വീട്ടിൽ താമസിച്ചുകൊണ്ട്,സ്വന്തം കർമങ്ങൾ കൂടുതൽ മനോഹരമായി ചെയ്തുകൊണ്ട് , ആനന്ദത്തോടെ, സ്വയം പരിശ്രമത്തിലൂടെ നേടിയെടുക്കാൻ ഏവർക്കും കഴിയും.ആ മനസ്സിനെ,അഹത്തിനെ,ഈഗോയെ മടിയില്ലാതെ സ്വയം കായ് വിടാൻ,നശിപ്പിക്കാൻ ആത്മാർഥമായി തയാറുണ്ടോ? എന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രധാന ചോദ്യം.അപ്പോൾ മാത്രമേ അത്ഭുതങ്ങൾ തുടങ്ങുകയുള്ളൂ.

pls likeprmt

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-

centre/520513041382625?ref=hl

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

പൊതുവെ പലർക്കും 'ജീവിത നിലവാരം' എന്നത് , നമ്മളില്‍ കടന്നുവരുന്ന സംവേദന പ്രതികരണ തലത്തിലും , വീണ്ടും വെളിവ് എന്നു പറയുന്ന filtering ഉം അടക്കം എല്ലാത്തിന്റെയും ആകെ തുകയാണ് ? . ഈ ഫില്ട്ടരിംഗ് ചെയ്യുന്നത് സ്വന്തം മനസ്സാണ്.അവനാകട്ടെ അയാളുടെ മാത്രം ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ വരുന്ന പരിമിതമായ അറിവുകളാൽ സ്രിഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.അവൻ എങ്ങനെ നിക്ഷ്പക്ഷനാകും? അവന്റെ കുഴപ്പമല്ല.അവനതാകാനെ കഴിയു.അവനെക്കുറി ച്ചുമാത്രമേ അറിയുകയുള്ളു. അതാണിവിടെ കുഴപ്പവും.ആ ഫില്ട്ടരിംഗ് ചെയ്യുവാൻ മനസ്സ് യോഗ്യനല്ല.അതുകൊണ്ടാണ് "നിലവാരത്തിനു" പല അർത്ഥതലങ്ങൾ വരുന്നത്. കോണകമുടുത്ത രമണ മഹാര്ഷിയെ ചെലപ്പോൾ ആരെങ്കിലും നിലവാരമില്ലാത്ത്തവൻ എന്ന് വിളിച്ചാൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട.മനസ്സിന് കാര്യങ്ങളെ പൊതുവായി കാണാൻ കഴിയില്ല.കാരണം അവൻ ആശരീരത്തിന്റെയും അതിലൂടെ മാത്രം ലഭിച്ച ആശയങ്ങളുടെയും മാത്രം മനസ്സാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയല്ല .ഈ ഫിൽട്ടരിംഗ് പോതുവായതല്ല.ഇതിനെ സ്വാര്തത എന്നും പറയാം.നിങ്ങളെ കുറ്റം പറയുന്നില്ല.നിങ്ങള്ക്കുള്ളത് പോലെ ലോകം മുഴുവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.ഏവരും ഈ ഫില്ട്ടരിങ്ങിൽ ജീ വിക്കുന്നു .അതുകൊണ്ടാണ് സത്യം പലര്ക്കും പലതായി തോന്നുന്നത്.അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ചെയ്യുന്ന പല കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും (വ്യക്തിപരമായും,സമൂഹപരമായും)അവനുതന്നെ നാശമായി വരുന്നത്.അതുകൊണ്ടാണ് മഹാ യുദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.വീട്ടിൽപോ ലും.അതുകൊണ്ടാണ് കുരിശുകൾ എപ്പോഴും സത്യം പറയുന്നവർക്കായി തയാറാക്കപ്പെടുന്നത്.അതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യന് ഉറക്കം നഷ്ടപെടുന്നത്.ആനന്ദിക്കാൻ എ പ്പോഴും എന്തെങ്കിലും കാരണം വേണ്ടിവരുന്നത്.
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

മനുഷ്യൻ അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരു മൃഗമാകുന്നു .എന്നാൽ അവന്റെ മാത്രം ബോധം ഉയര്ന്നതാണ് .അവനു മാത്രമേ ബോധോദയം നേടി സൃഷ്ടാവിനെ അറിയാൻ കഴിയു.മനുഷ്യനുമാത്രം രണ്ടു 'ഓപ്ഷൻ' ഉണ്ട്. ഒന്നുകിൽ അവന്റെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്താഴേക്കു താഴ്ന്ന് അവന് പൂർണമായും അബോധ മൃഗമായി മരിക്കാം.അല്ലെങ്കിൽ ,അവനിലെ ബോധത്തെ ഉയർത്തി അനന്തതയിൽ ലയിച്ചു ചേരാം. അത് നമ്മുടെ തീരുമാനം. അടിച്ചമാര്ത്തുന്നവർക്കുമുന്നിൽ അവർ പുറമേ വലിയ മാന്യരാനെങ്കിലും അകമേ അവർ ക്ക് ഏതു പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളെ യും സെക്സിനുള്ള ഉപകരണമായിട്ടെ ആദ്യംകാണാൻ കഴിയു.മ്മുടെ ഗൂഗിൾ എടുത്തു സേർച്ച്‌ ചെയ്‌താൽ ,റിയൽ മദർ പോണ്‍ ,സിസ്റർ പോണ്‍ ,ചയില്ഡു പോണ്‍ ,ഫാദർ പോണ്‍ അങ്ങനെ നീളു ന്നു മനുഷ്യന്റെ അടിയിലെ അബോധങ്ങളുടെ യാതാര്ധ്യങ്ങൾ .പുറമേ പരിഷ്ക്രിതനായി നടിക്കുന്ന അവന്റെ അടിയിൽ നിറയെ അട്ക്കിവചിരിക്കുന്ന സെക്സാണ് .അത് ദേഷ്യമായി ഇറാ ക്കിന്റെയും ഗാസയുടെയും രൂപത്തിൽ പുറത്ത് വരുന്നതിലും നന്നാണ്, തന്ത്രയുടെ പ്രായോഗികമായ പരിശീലനങ്ങളിലൂടെ ആ ഊർജത്തെ പറ്റി പഠിച്ചു അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ,നിയന്ത്രിച്ചു, ഒഴിവാക്കി ബോധവാനായി സ്നേഹവാനായി മുക്തിനേടുന്നത് .
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

സത്സംഗം ........സൃഷ്ടാവിന്റെ അനുഭവസ്ഥർ ഈഗോ അഥവാ വ്യക്തിത്വം ഇല്ലാത്തവനാകുന്നു.അവനിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌ ആനന്ദമയനായ നമ്മുടെ സൃഷ്ടാവുമാത്രമാണ് .അതാകട്ടെ സാദാ ഒരു ബുദ്ധനിൽ നിറ ഞ്ഞുകവിഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ടി രിക്കുന്നു .അത് ആർക്കുംവേണ്ടിയല്ല .ആ പ്രക്രിയ അതിന്റെ സ്വഭാവമാണ്.ഒരു റോസാപ്പൂ സുഗന്ധം പരത്തുന്നത് അതിന്റെ സ്വഭാവമാണ്.പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവശാൽ അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യർ ഇല്ലതന്നെ.തടസം അവരുടെ ഉള്ളിലെ വ്യക്തിത്വമാണ്,അഹം അഥവാ ഈഗോ .ഇതോഴിവാക്കപ്പെടുമ്പോൾ അയാൾ ഗുരുവുമായി 'ട്യൂണിങ്ങി' ലെത്തുംപോൾ ഒരു മെഴുകുതിരിയോടു മറ്റൊന്ന് ചെർത്തുപിടിക്കുമ്പൊൾ അതും ജ്വലിക്കുന്നതുപൊലെ, അവനും ബോധപ്രപ്തനാകുന്നു.മറ്റൊരു കാര്യം ബോധത്തിന്റെ ഈ വയിബ്രേഷന്റെ ഊർജമണ്ടലത്ത്ത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നവരും ബോധപ്രാപ്തരാകാറുണ്ട് .ഋഷിമാർ 'സത്സംഗം' കൊണ്ടുദ്ദേശിച്ചതും ഈ ഉർജമണ്ടലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ ആദ്യരൂപം ഇതിലൂടെയാനുണ്ടായത്.ആ ബുദ്ധ മണ്ഡലത്തിന്റെ പരിധികൾ ചെലപ്പോൾ കിലോമീറ്റാറ്കളോളം വന്നേക്കാം.രമണ മഹർഷിയെക്കുറിച്ച് (തിരുവണ്ണാമല ) ഇങ്ങെനെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.അവർ മരിച്ചാൽ പോലും ഇതുണ്ടാകും.പക്ഷെ സാധാരണ വ്യക്തിമനസ്സുമായി നിന്നാൽ ,സമർപ്പണ മില്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചറിയില്ല.ഏതെങ്കിലും മുൻ ജന്മത്തിൽ (വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് )ഒരു പക്ഷെ ഒരു ബുദ്ധൻ നമ്മുടെ മുന്നിലൂടെ കടന്നു പോയിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം,ക്രിസ്തു മുന്നിലൂടെ പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം,രമണ മാഹര്ഷിയുടെ അടുത്ത് താമസിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം .പക്ഷെ ആ ജന്മങ്ങളിൽ ഒന്നും അവരെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം നാം കാണിച്ചില്ല.ആ ആവസരങ്ങൾ പാഴായിപ്പോയി .ഇപ്പോഴെങ്കിലും സൃഷ്ടാവുതരുന്ന അവസരങ്ങളെ തിരിച്ച റിയുവാൻ ഏവർക്കും ഭാഗ്യം ലഭിക്കുമാറാകട്ടെ .
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ബൌദ്ധികമായ തത്വ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ചിന്താ വ്യായാമങ്ങളിലൂടെ അവൻ വെളിവാക്കപ്പെടുന്നില്ല.കാരണം അവൻ അങ്ങേയറ്റം സ്നേഹം കൊണ്ട് വെളിവാക്കപ്പെടുന്നവനത്രേ .വിശ്വസ്തതകൊണ്ട് വെളിവാക്കപ്പെടുന്നവനത്രേ. ഈ സ്നേഹം സൃഷ്ടാവിനോടുള്ള നന്ടിപ്രകടനമാണ്.അതൊരു വ്യക്തിയോടുള്ള സ്നേഹമല്ല. .ആരോടുമാല്ലാതെ എന്നാൽ എല്ലാത്തിനോടുമായിട്ടുള്ള സ്നേഹമാണ്,ആനന്ദമാണ് ബോധത്തിന്റെ ഭാവം. എന്താണ് ആ വിശ്വസ്തത? നമ്മെ ശ്വാസോച്ച്വാസം ചെയ്യിക്കുന്ന അതെ ശക്തിതന്നെ നമ്മുടെ ഭാവി,അടുത്ത്തനിമിഷം പോലും നന്നായി നോക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവ്,വിശ്വാസ്യത ചിന്തകള് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.കാരണം ചിന്തിക്കാൻ ഭാവികാലം ആവശ്യമാണ്‌. ഈ വിശ്വാസ്യതയിലൂടെ ഭാവി യെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണ്ടാത്ത ,ഭാവി ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യനായാൽ ഭൂതം താനേ ഇല്ലാതായിക്കോളും. അപ്പോൾ സമയം ഇല്ലാതാകും. സമയം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ ഭൂതവും ഭാവിയും ചേർന്നാണ്. തദവസരത്തിൽ നാം ബോധത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയായി.ഏറ്റവും റിസ്ക്കിൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ് ഈശ്വരനുമായി ഏറ്റവും അടുത്തവർ,അവര്ക്ക് ഈഗോ കുറവായിരിക്കും.കാരണം" ഏറ്റവും ഉയർന്ന റിസ്ക്‌ "ബോധത്തെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കുന്നു,ചി ന്തകളെ കുറക്കുന്നു.(ചെറിയ റി സ്ക്കുകൾ ചിന്തകള്,ടെൻഷൻ ഉയര്ത്തും )അതുകൊണ്ടാണ് പലരും അവസാന പിടിവള്ളിയായി ഈശ്വരൻ വന്നു എന്നൊക്കെ പറയുന്നത്.കാരണം അവസാനം ഈഗോ കയിവിടുമ്പോൾ മാത്രമേ കക്ഷിയുടെ ബോധം ഉണരുന്നുള്ളൂ .അപ്പോൾ മാത്രമേ അയാൾക്ക്‌ സ്വധര്മ്മം വെളിവാകുകയുള്ളൂ.എന്നാൽ ആദ്യമേതന്നെ എല്ലാം (പ്രവർത്തി നിറുത്താതെ )മാനസീകമായി ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ , അവനു വിട്ടുകൊദുത്തുകൊണ്ട് സ്വധർമ്മം തിരിച്ചറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ,സദാ ശാന്തമായി,ആനന്ദത്തോടെ ബോധാവാനായിരിക്കുമ്പോൾ ,ആ ധ്യാനത്തിലൂടെ, ആ സ്നേഹത്തിലൂടെ ,വിശ്വസ്തതയിലൂടെ, റിസ്ക്കില്ലാതെ, വേണ്ടതെല്ലാം ,നല്ലതെല്ലാം കൂടുതൽ മനോഹരമായി താനേ വന്നുചേരുന്നു.അപ്പോൾ അവനോടു നാം ഒാന്നുംപ്രർധിക്കുന്നില്ല .ഈ ലോകത്ത് ഒരു നിമിഷം കൂടി തന്നതിന് സ്നേഹത്തോടെ നന്ദി പറയുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു.


pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ഒറ്റപ്പെടുന്നവരോട്..............എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും,മറ്റാരെങ്കിലും വേണം എന്ന ആശയം മുതിര്ന്നവരെ കണ്ട്കുട്ടിക്കാലത്തെ നമ്മിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട് .അവകൾ നമ്മിൽ ഒരു അടിമത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.സന്തോഷത്തിന്റെ താക്കോൽ നാം അവയെ,അവരെ ഏല്പ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.അവർ,അവ തീരുമാനിക്കും നാം സന്തോഷിക്കനണമോ വേണ്ടയോ എന്ന്.അവർ,അവ പോകുമ്പോൾ സന്തോഷവും അവയോടൊപ്പം പോകുന്നു.നമ്മുടെതന്നെ ഈ മണ്ടത്തരമാണ് ഈ കടുത്ത ദുഖത്തിനു കാരണം.കേബിൾ ടിവി .റി ചാർജ് ചെയ്യാൻ മറന്നു കട്ടായാൽ നമുക്ക് ദുഖമായി . നാം സന്തോഷിക്കണ്ട എന്ന് ടി.വി.തീരുമാനിച്ചു.കമ്പ്യൂട്ടർ (ഫെയിസ്ബുക്ക് ) കേടായാൽ അത് സന്തോഷം കൊണ്ടുപോയി.ഇഷ്ടപ്പെടുന്നയാളെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ സന്തോഷം അയാൾ എടുത്തുകൊണ്ടു പോയിക്കഴിഞ്ഞു.മറ്റുള്ളവർ നിന്ദിച്ചാൽ അവരുടെ "അംഗീകാരം" എന്ന ആശയം സന്തോഷം കൊണ്ടുപോയിക്കഴിഞ്ഞു. ആഗ്രഹിച്ചത്‌ ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ ആ ആഗ്രഹത്തോടൊപ്പം സന്തോഷം പോയിക്കഴിഞ്ഞു.അവ നമ്മേ ആനന്ദം തരാമെന്നു പറഞ്ഞു ചതിക്കുകയാണ്.അവയില്നിന്നുള്ള ആനന്ദം ശാശ്വതമല്ല.എ പ്പോഴും പുറത്തുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നമ്മുടെ ആനന്ദം പുറത്തേക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.അതിനാൽ ബോധമാകുന്ന സന്തൊഷത്തിനെ സ്വയം തിരിച്ചറിയെണ്ടതാണ്.അത് നമ്മുടെ സ്ഥാ യീഭാവമാണ് .എന്നാൽ പുറത്തേക്ക് തുറന്നിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന ചിന്തകളാണ് ഈ ആനന്ദത്തെ അവയിലൂടെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു പുറത്തേക്ക് പകുത്തു മാറ്റി വഹിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്ന കള്ളൻ ചിന്തകളുടെ കൂട്ടമായ ഈ മനസ്സ് ആണ് .അവനെ കയ്യോടെ പിടികൂടി പുറത്താക്കുന്ന കർമ്മമാണ്‌ ധ്യാനം .അപ്പോൾ നമ്മുടെ സ്തായീ ഭാവമായ ആനന്ദം നമുക്ക് സ്വന്തം .എപ്പോഴും .അതാരും, ഒന്നും പുറത്തേക്ക്കൊണ്ട് പോകില്ല.അപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ എന്തിനാണ് മറ്റൊരാൾ ?അപ്പോൾ മറ്റൊന്നിനെയും കൂടാതെ പുറത്തുനിന്നുള്ള കടുത്ത ഒറ്റപ്പെടലിൽപോലും നാം സ്വാഭാവികമായി എപ്പോഴും ഉള്ളിൽ ആഹ്ലാദവാനാകുന്നു ,ആനന്ദവാനാകുന്നു .സൃഷ്ടാവിന്റെ മടിത്തട്ടിലാകുന്നു.
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ഒരു വാൾമുന നമ്മുടെ നെറ്റി യിലി രിക്കുമ്പോൾ.... ,മരണം മുന്നിൽകാണ ു മ്പോൾ ഒക്കെയും ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട്താ നാളുകൾക്കുശേഷം ആദ്യമായി നാം വർത്തമാനകാലത്തിലെത്തുന്നു .നമ്മുടെ ബോധവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു.ഈഗോ ,ശരീരത്തിലൂടെ ഉണ്ടായ വ്യക്തിത്വം ഇല്ലാതാകുന്നു.ബൊധത്തിലായിരിക്കുന്നു .തായ്യ്ചി യും കുങ്ങ്ഫുവും മറ്റും നമ്മുടെ ബോധത്തെ ഉയർത്തുന്നു .നാം ഫയ്ട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ ചിന്തിക്കാനുള്ള സമയം ലഭിക്കില്ല.അപ്പോൾ നാം വർത്തമാനത്തിലായിരിക്കും (പ്രസന്റ്).ഒരു വാൾ പയറ്റിൽ നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ തല പോകും.കാരണം ചിന്തിക്കാൻ 'സമയം' അഥവാ ('പാസ്റ്റോ, ഫ്യൂച്ചരോ') 'ആവശ്യമാണ്.രണ്ടുപേര് തമ്മിൽ ഫയിട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ ഇരുവരും ബൊധകെന്ദ്രത്തിൽ പ്രജ്ഞയെ ഉറപ്പിച്ചാണ് അത്ചെ യ്യുന്നത്.അതിനാൽ ഇരുവരുടെയും ബോധം എന്നത് തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടതായതിനാൽ.അവർ ഒന്നാകുന്നു.സെക്സിലെപോലെ,കളികളിലെപ്പോലെ,കലകളിലെപ്പോലെ.അവിടെ ആനന്ദമുന്ദാകുന്നു .ശത്രുക്കളെപ്പോലെ പുറമേ കാണ പ്പെടുന്നവർ അകമേ ആനന്ദത്തോടെ ഒന്നാകുന്നു.പർവതാരോഹകരെപോലെ സാഹസീകത കാട്ടുന്നവരും ഇങ്ങനെ ചിന്തകളില്ലാതെ തുടരുവാനും, അങ്ങനെ ബോധാകെന്ദ്രത്ത്തിൽ അനുസ്യൂതം ലഭിക്കുന്ന ഈ ആനന്ദത്തിനുവേണ്ടിയുമാണ് ഭ്രാന്തമായി അതിനെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. അതേ ആനന്ദമാണ് ധ്യാനത്തിലും റിസ്കില്ലാതെ ലഭിക്കുന്നത്. ഈഗോയെ ഒഴിവാക്കി അതിനടിയിലെ ആ ബോധകെന്ദ്രത്ത്തിൽ തുടരുമ്പോളാണ് അത്യാനന്ദകരമായ ഈ ബോധോദയം സംഭവിക്കുന്നത്‌. സ്വയം ഒരിക്കലെങ്കിലും ഇവ ചെയ്തു നോക്കുമ്പോലെ അതിന്റെ അത്ഭുതാവഹമായ ശക്തി അനുഭവിക്കാൻ കഴിയു.
pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/