(22) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന സംശയം ഇപ്പോഴും ഉള്ളവനാണ് മനുഷ്യൻ.എന്താണിതിനു കാരണം ?സംശയം എന്നത് ചിന്തകൾ വരുമ്പോൾ മാത്രമുണ്ടാകുന്ന ഒന്നാണ്. ചിന്തക്സ്ൽ ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ,അതായത് നാം വർത്തമാന കാലത്ത്തിലായിരിക്കുംപോൾ നമുക്ക് ഒരു കാര്യത്തിലും സംശയിക്കുവാൻ കഴിയില്ല.പ്രവര്ത്തിക്കുവാൻ മാത്രമേ കഴിയുകയുള്ളൂ.സംശയങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും തുടങ്ങുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്,;'അതോ?-ഇതോ?.അവ തുടങ്ങുന്നത് ചിന്തകളിലൂടെയാണ് .അതിനാൽ ഒരുവൻ ചോദ്യം ചോദിക്കാതിരിക്കുംപോൾ എല്ലാം വ്യക്തമാണ്.ചോദ്യത്തോടുകൂടെ അയാളുടെ ബോധം വിഭജിക്കപ്പെട്ടതായി .ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവനെന്നും ഉത്തരം കണ്ടെത്തുന്നവനെന്നും.ആ ചോദ്യത്തോടെ സകല മനസ്സമാധാനനഷ്ടവും ഉത്തരം കിട്ടുന്നതുവരെ നാം അനുഭവിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.ചോദ്യവും ഉത്തരവും ഒന്നായി 'അദ്വയിതത്തി'ലെത്തുന്നില്ല .എന്നാൽ മനസ്സ് നിശബ്ദമായിരിക്കുംപോൾ ഉത്തരങ്ങൾ പകൽ പോലെ വ്യക്തമായി അവിടെയുണ്ട്.അവിടെ നാം സ്വയം ഒരു ഉത്തരമാകുന്നു. ഇതിനെ ആനന്ദത്തോടെ അനുഭവിച്ചാ സ്വദിക്കുക മാത്രമേ വേണ്ടു.അപ്രകാരം സ്വയം ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കുന്നവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസിയാണ്.തർക്കമില്ല .sree

pls like,share&pramot

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(20) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ജീവിതം കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞതായും കടംകഥ യായും ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയായും തോന്നുന്നത് അതിനെ അറിയാതിരിക്കുന്നവർക്കാണ് .പ്രതിസന്ധിയിൽ പെട്ട ഒരുവൻ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ എപ്പോഴും സംശയിക്കുന്നു .അവർ എന്ത് ചെയ്യണം? അവർ ജീവിതത്തെ മനസ്സിലാക്കി പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടുന്നതിനായി 'കാലം' കൃത്യമാക്കുക മാത്രമേ വേണ്ടു . ഒന്നുകിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ സ്വയം പരിഹരിക്കപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങളായി കാണപ്പെടുന്നവ പ്രശ്നങ്ങളല്ലെന്നു തിരിച്ചറിയുകയോ ചെയ്യും. അതായത് നമ്മുടെ മനസ്സ് അയതാർധ്യമായ ഭൂതത്തിലോ ഭാവിയിലോ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ആ തെറ്റിന്റെ ഫലമായി നമ്മെ കര്മ്മ ബന്ധങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.ഇവയെ ആണ് പ്രശ്നങ്ങള എന്നുവിളിക്കുന്നത്. ഇവയെ ഒഴിവാക്കുവാൻ നാം മാധ്യമമാർഗത്ത്തിൽ ,അതായത് വര്ത്തമാനകാലത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ അയതാര്ത്യങ്ങളായ ഭൂത ഭാവികളെ അടിസ്ഥാനമാകിയുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ നാം ഒഴിവാക്കിത്തുടങ്ങുന്നു.അതായത് സത്യമായ, എപ്പോഴും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വര്ത്തമാന കാലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നാം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ തുടങ്ങും. അത് കൊണ്ടുതന്നെ അയാൾ എ പ്പോഴും സത്യത്തിൽ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അയാളും അയാളുടെ വാക്കുകളും പ്രവർത്തിയും കര്മ്മ ബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത വർത്തമാനസത്യത്തിൽ അതിഷ്ടിതമായതിനാൽ കാലം, അഥവാ സമയം എന്നത് അവിടെയില്ലാതെ യാകുന്നു.ബോധം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു.കര്മ്മങ്ങുടെ നിശ്ചയത്തിനുള്ള,തീരുമാനമെടുക്കാനുളള ഉത്തരവാദിത്തം അ യഥാർത്ഥ ഭൂതഭാവികളുടെ സൃഷ്ടാവായ മനസ്സിൽനിന്നുമാറി അദ്വയിതത്തിന്റെ ബോധ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. അഥവാ വ്യക്തി എന്ന അയതാർധ്യത്തിൽനിന്നും പ്രപഞ്ച യാതാർധ്യത്തിലേക്ക് മാറുന്നു.അങ്ങനെ 'സർവ' കര്മ്മ ബന്ധങ്ങളെ 'ന്യസിച്ച' അവൻ ജീവിതം ആഘോഷമാക്കുന്ന ആനന്ദവാനായ പ്രായോഗിക സന്യാസി യാണ്.sree
pls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(21) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........അപൂർവമായി മാത്രം മനുഷ്യൻ അവന്റെ അകത്തേക്ക് നോക്കുന്നു .അകം പുറം എന്ന തോന്നൽ പോലും മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിനുള്ളതാണ് .സത്യത്തിനുള്ളതല്ല.ഈ വ്യക്തിത്വം അലിഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്ന ബോധം എന്നത് പൊതുവായി മാത്രം ഉള്ളതാണ്.അത് വ്യക്തിപരമായി മാത്രം ഒന്നിനെയും കാണുന്നില്ല.സത്യലോകം എന്നത് നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിന്നും നമ്മുടെ ബോധം പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നതല്ല.അത് നമ്മുടെ ബോധം പുറത്തുനിന്നും അകത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നതാണ്.അതറിയുവാൻ ഒരു ധ്യാനമിതാ.ഒരു കുപ്പി വെള്ളം എടുക്കുക.നാം ആ വെള്ളമാണെന്നു സങ്കൽപ്പിക്കുക .ശേഷം അതിനെ നമ്മളാ യിക്കണ്ടുകൊണ്ടുതന്നെ കുടിക്കുക.അത് തൊണ്ടയിലൂടെ ഇറങ്ങുന്നത് അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അത് നമ്മലാണെന്ന് കരുതുക.അതിനെ സംബന്ധിച്ചു അകം,പുറം എന്നൊന്നുമില്ലെന്നു തിരിച്ചറിയാം.അതിനെ സംബന്ധിച്ച ആ ലോകമാണ് അഥവാ പുറത്തുള്ള ലോകമാണ് സത്യം എന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ സത്യലോകം വേഗം വെളിവാകുന്നതാണ് .ഈഗോ അലിഞ്ഞുതീരുന്നതിന്റെ ചെറിയ വേദനയും അതിനോടൊപ്പമുള്ള മഹത്തായ,അതിയായ ആനന്ദവും തുടങ്ങുകയാണ്..കാരണം നാം ഇവിടെയുണ്ടാവുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ പുറംലോകം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.അല്പായുസ്സികളായ നമ്മൾ നാളെയില്ലാതാകുംപോഴും പുറംലോകം ഇവിടെ ഉണ്ടാവും.ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു അനുഭവിക്കുമ്പൊൾ നാം നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വം എന്ന 'സമ്യക്കിനെ' ന്യസിച്ചവനാകുന്നു.പ്രായോഗിക സന്യാസിയാകുന്നു.എപ്പോഴും ആനന്ദവാനാകുന്നു .

sree

pls like,share&pramot

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks

https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(19) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ബോധവാനായ ഒരു മനുഷ്യൻ ഭാവിയിലോ ഭൂതത്തിലോ തനിക്കു ബന്ധനങ്ങളുണ്ടാകാത്തരീതിയിലെ ആഗ്രഹിക്കു,സംസാരിക്കു,ചിരിക്കു,സ്നേഹിക്കു,ദേഷ്യപ്പെടു ,വന്നുചേരുന്ന കര്മ്മങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കു,മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിക്കു .അതിനാൽ അവൻ സർവ കെട്ട് പാടുകളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രനത്രേ.അവൻ സർവതും മാനസീകമായി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് അവയെ വര്ത്തമാന കാലത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനത്രെ .അവൻ ഈശാവാസ്യ ഉപനിഷത്തിലെ "ത്യക്ത്യേന ഭുജീതാ " (ത്യജിച്ച്ചുകൊണ്ട് ഭുജിക്കുക)എന്നത് അക്ഷരം പ്രതി പാളിക്കുന്നവനത്രേ.അങ്ങനെ നിലനില്ക്കുന്നവൻ ഒരു പ്രായോഗിക സന്യാസിയായിരിക്കും.sree

pls like,share&pramot

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks



https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(18 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........ഒരു പുഷ്പം പുഴയിലെ ശക്തമായ ഒഴുക്കിലും അതിനോട് എതിരിടാതെ ശാന്തമായി ലക്ഷ്യമായ സമുദ്രത്തിൽ താനേ വന്നുചേരുന്നു.അത് നമ്മേപോലെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനെതിരായി ഭാവി പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നില്ല .അതിനാൽ തന്നെ അവക്ക്മൊഹഭങ്ങങ്ങളുമില്ല.പ്രപഞ്ചം തീരുമാനിക്കുന്നതെന്തൊ അതാണ്‌ അതിന്റെയും ലക്ഷ്യം . അത് എളുപ്പമാണ് .അതിനൊരു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ അത് ആനന്ദം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതായിരിക്കും.കാരണം ലക്ഷ്യവും ലക്ഷ്യപ്രപ്തിയും അതാതു നിമിഷത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു .എല്ലാ മനുഷ്യരും പോകുന്നത് ഒരിട ത്തെക്കാണ് . മരണത്തിലേക്ക്. ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല.എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനു കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ പോകണം? നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഭാരം കൂട്ടും.അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ,സൃഷ്ടാവിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ക്കനുസരിച്ചു, കർമ്മങ്ങൾ ഫലത്തിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ ചെയ്യുന്നവൻ ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനനുസരിച്ചു ആനന്ദത്തോടെ നീങ്ങുന്നു.അവനെ നമുക്ക് '2014 ലെ പ്രായോഗിക സന്യാസി' എന്ന് വിളിക്കാം .അവനെ സംബന്ധിച്ചു ജീവിതം ഒരു ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യമല്ല.നരകമല്ല.കാരണം ചോദ്യം ചോദിക്കുവാൻ അവിടെ ഭാവിയെകുറിച്ചു ചിന്തിക്കുന്നവനായി ആരുംതന്നെയില്ല.അവൻ സ്വയം ഉത്തരം മാത്രമാകുന്നു.ജീവിതം എന്ന വാക്ക് അവനെ സംബന്ധിച്ചു 'ആനന്ദം' എന്ന വാക്കിന്റെ മറ്റൊരു പേരാകുന്നു. കാരണം അവൻ അടുത്ത നിമിഷത്തിന്റെ കെ ട്ടുപാടുകളിൽനിന്നുപോലും സ്വതന്ത്രനാണ്.sree
pls like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(17 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ..........സത്യലോക ത്തിലേക്ക് കടന്നാൽ അത് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് കടക്കലായി .അതിനായി ആദ്യം നാം നമ്മുടെതന്നെ മുൻവിധികളെ കണ്ടെത്തുക.അതായത് നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളെ മൂന്നാമതൊരു കാഴ്ചപ്പാടിൽ കാണുക.കുടുംബത്തിലെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളെ മനുഷ്യരായിതന്നെ കാണുക.അതായത് നാം ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു വീണപ്പോൾ ആരെയും കൂടെ കൊണ്ടുവന്നില്ലായിരുന്നു.ആ യാതാര്ധ്യം അംഗീകരിക്കുക.അപ്പോൾ നമുക്ക് അവരോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുകയേ ഉള്ളൂ .കടമകളുടെ കണ്ണാടികളില്ലാതെ അവറിലെ മനുഷ്യരെ നമുക്ക് കാണുവാൻ കഴിയും.ആ യാതാർധ്യ ലോകത്തിന്റെ അറിവിലേക്കായി ഇപ്പോഴും മമതാബന്ധങ്ങളാൽ മലിനമാകപ്പെടാത്ത മൃഗങ്ങളെ കണ്ടു പഠിക്കുക.(അവരുടെ നല്ലവശങ്ങൾ മാത്രം എടുക്കുക.)അവക്ക് ഒന്നിനോടും മമതാബന്ധങ്ങളില്ല.അതിനാൽത്തന്നെ ആരില്നിന്നും കടമകളോ, സ്നേഹമോ അവ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല.അതിനാലവക്ക് ഒറ്റപ്പെടാലോ മോഹഭാങ്ങങ്ങളോ,ഞരംബുരൊഗങ്ങളോ ,ആത്മഹത്യകളൊ ഇല്ലതന്നെ.അവർ അവരുടെ കുടുംബാങ്ങങ്ങളോടോപ്പവും അടിയിലെ ഒറ്റപ്പെടൽ എന്ന യാതാർധ്യവുമായി പോരുത്തപ്പെടുംപോളുള്ള ആനന്ദവുമായി ,ഏകാന്തതയുടെ ആനന്ദവുമായി ജീവിക്കുന്നു.അവക്കവയുടെ കുടുംബംഗങ്ങലോടൊപ്പം 'എന്റേത്' എന്ന തോന്നലില്ലാതെ ജീവിക്കുനു.പുറമേ മനുഷ്യന്റെ കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ സിസ്റ്റം ആ രീതിയിലായതിനാൽ നമ്മുടെ കടമകൾ നാംഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോഴും അവയോടു ബന്ധമില്ലാതെ അകമേ നാം സ്വതന്ത്രരാകുന്നു.പ്രതീകഷകൾ ബന്ധനങ്ങളാണ്.അഥവാ 'ബന്ധങ്ങൾ' പ്രതീകഷകളാണ് .അവയെ ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ നാം യതാർധത്തിൽ സ്നേഹിക്കുന്നവനാകുന്നു.യഥാർത്ഥത്തിൽ ബോധവാന്മാർ ആകുന്നു.പ്രായോഗികമായി നാം സന്യാസിയാകുന്നു.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(16 ) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 ...........പ്രായോഗിക സന്യാസം .ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന,മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന സന്യാസം.കാലാകാലങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്ന സത്യത്തിനെ അനുഭവിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരുപാട് മാറിപ്പോയ നമുക്ക് മാറ്റമില്ലാതതിനെ അറിയുവാൻ കാലത്തിനനുസരിച്ചുള്ള വിശ്വാസ പ്രമാണങ്ങളുടെ മാറ്റം ആവശ്യമായി വരുന്നു. നാരദ പരിവ്രാജകൊപനിഷത്ത്തിലും മറ്റും വിശദമായി സന്യാസരീതികൽ പറയുന്നുണ്ട് .പക്ഷെ ഇത് ഈ രീതിയിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഇന്നില്ല.ഗ്രിഹസ്തനായിരുന്ന വസിഷ്ടനാണ് ഏ റ്റവും വലിയ സന്യാസി എന്ന് സനാതനധർമ്മം തന്നെ പറയു ന്നു. യഥാര്ത സന്യാസം സംഭവിക്കേണ്ടത്‌ മനസ്സിലാണ് എന്ന് ഗീതയിൽ ഉൾപ്പടെ ലോകമതങ്ങൾ എല്ലാംതന്നെ പറയുന്നു.ഇന്ന് നമുക്ക് നിക്ഷ്പക്ഷമായി ,ലോകത്തിലെ എല്ലാ മാര്ഗങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, അവയിലെ കാലത്തിന്റെതായ കുഴപ്പങ്ങൾ മാറ്റിയെടുത്ത്, അകക്കാമ്പ് മാത്രമെടുത്ത് കൂട്ടിയിണക്കി വേഗം ഫലം ലഭിക്കുന്ന പുതിയ മാർഗങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാനാവും.ഇത് സയന്സിന്റെ എല്ലാ മേഘലകളിലും പ്രകടമാണ്.അതുപോലെതന്നെയാണ് ആത്മീയതയിലും...ഇന്ത്യയിൽ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ അന്വേഷണം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളുവെന്ന് പറയാൻ ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലല്ലോ. അപ്പോൾ ഈ എളുപ്പവഴികൾ ശരിയാണോ എന്നെങ്ങനെ അറിയും?.നാം നമുടെ ബോധ ഗുരുവിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുക.പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുക.അനുഭവങ്ങൾ ,മാറ്റങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ആനന്ദവാന്മാർ ആകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ,നാം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ സ്വതന്ത്രരാകുന്നുവെങ്കിൽ,നമ്മുടെ ബോധം ഉയരുകയും,കഴിവുകൾ വര്ധിക്കുകയും,അനുഭൂതികൾ ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങു ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ നാം ആത്മബോധത്തിന്റെ ശരിയായ പാതയിൽ തന്നെയാണ്.sree
pls likeprmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/