ഒരു നിക്ഷ്പക്ഷചിന്ത.
"ഹിന്ദു മതത്തിൽ നിന്നും ആളുകളെ കൊണ്ടുപോകുന്നേയ് ...'എന്ന് അലമുറ യിട്ടിട്ടൊരു കാര്യവുമില്ല. നാം ഹിന്ദു മതത്തിലുള്ള സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ യുക്തിപരമായ കൊമൻസെൻസിൽ നിന്നും വരുന്ന ദെയിവത്തെയും ,ബോധത്തെയും ,ആത്മാവിനെയും ,സൃഷ്ടിയുടെ കാരണ ത്തെക്കുറി ച്ചും ഉള്ള ലളിതമായ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ലളിതമായി ഉത്തരം കൊടുക്കാൻ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള വരാണ് . അത് നല്കാത്തിടത്തോളം അവർക്ക് ഇതിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാകില്ല.അമേരിക്കയിൽ ഒരുവിഭാഗം ക്രിസ്ത്യാനികൾ ബയിബിൾ ഉപേക്ഷിച്ചു.ലോകത്ത് സംഘടിതമത യുദ്ധങ്ങൾ ക്കെതിരെ ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം എവിടെയുമുണ്ട് .ഹിന്ദു മതത്തിൽ പോലുമുണ്ട്..അവരെ ഉൾപ്പടെ ഏവരേയും ഹിന്ദു സംസ്കാരത്തിലെ ക്കാകർഷിക്കുവാനും അതിൻറെ ഉദ്ധാരണത്തിനും വേണ്ടി നാം ഹിന്ദു മതത്തെ മൂന്നാമതൊരു ,നിക്ഷ്പക്ഷമായ കണ്ണിലൂടെ പഠിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു,അനുഭവിക്കെണ്ടിയിരിക്കുന്നു .എന്നിട്ട് മാത്രം പഠിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.വികാരത്തിലുപരി വിവേകം ഉണ്ടാവേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ ഹിന്ദു സംസ്കാരത്തിലുണ്ട്. മറ്റു പല മതങ്ങളിലും ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും തങ്ങൾക്കറിയാത്ത പാപത്തിന്റെയും കാര്യം പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്തി നിശബ്ദരാക്കും.അവർ ഒന്നുകിൽ തങ്ങളുടെ ബോധത്തെ അടക്കിവെക്കുന്ന അടിമകളാകും അല്ലെങ്കിൽ അവർ അന്ധമായ അവിശ്വാസികളോ നിരീശ്വരവാദികളോ യുക്തിവാദിക ളോ ആയി മാറും.ചോദ്യം ചോദിച്ചു വിശ്വസിക്കുവാനല്ല,വിശ്വാസം ഒരിക്കലും യാതാര്ധ്യമല്ല.അത് അന്ധമാണ്‌, കള്ളമാണ് .ചോദ്യം ചോദിച്ചു "അനുഭവിച്ചറി യാനാണ്" ഹിന്ദു സംസ്കാരം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത്.അതാണ്‌ അത് നൂറ്റാണ്ടുകൾ നിലനില്ക്കുവാനും കാരണം.ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കു .ഉപനിഷത്തുകളും ഗീതയും ഒക്കെ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത് അതായിരുന്നു.അവനിറയെ അനുഭവിച്ചറി ഞ്ഞവരും വിശ്വാസികാളോ ,യുക്തിവാദി കളോ പോലുള്ള ശിഷ്യന്മാരുമായുള്ള നിശിതമായ, മുൻവിധികളോ വിശ്വാസങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത ചോദ്യോത്തരങ്ങളാണ്. അപ്പോൾ മാത്ര മേ അവനവന്റെ കൊമൻസെൻസിനു ത്രിപ്തിയാകു .നളന്ദ യിലും തക്ഷശി ലയിലും ഒക്കെ അങ്ങനെയായിരുന്നു പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് .വിശ്വാസി അടിമയാണ്.അവനിൽ ബോധത്തിന്റെ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഊർജമില്ല .അവൻ മരിച്ചവനാണ് .മ റ്റു പലമതങ്ങളും ആയിരക്കണക്കിന് അടിമകളെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ ഹിന്ദുമതവും ബുദ്ധമതവും സെന്നും ഒക്കെ സൃഷ്ടിച്ചത് സ്വതന്ത്രരായ അത്ഭുതമായ കഴിവുകളുള്ള ബോധവാന്മാരെ ആയിരുന്നു.അതുകൊണ്ടാണ് ഹുയന്സങ്ങിനെപോലുള്ള പല പാശ്ചാത്യരും ഇവ പഠിക്കാൻ ഇവിടേയ്ക്ക് വന്നത്.എന്നാൽ നിര്ഭാഗ്യമെന്നു പറയട്ടെ ഇന്ന് ചൊദ്യംചൊദിക്കുന്നവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും മറ്റു മതങ്ങളിലെപ്പോലെ അവരെ ഭയപ്പെടുത്തി, ഒറ്റപ്പെടുത്തി വിശ്വാസികളാക്കുവാനുമുള്ള പ്രവണത ഹിന്ദു മതത്തിലും കാണുന്നു.മറ്റു മതങ്ങൾ മിക്കതും നിലനില്ക്കുന്നത് വിശ്വാസം മൂലമാണ് .എന്നാൽ ഹിന്ദു സംസ്കാരത്തിൽ ഈശ്വരനെ കണ്ടെത്തി അനുഭവിക്കാനുള്ള പലപല മാർഗങ്ങളിൽ ചില മാർഗങ്ങളിൽ ആദ്യമുപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ് വിശ്വാസം.രാഷ്ട്രീയമായ നിലനിൽപ്പിനു വിശ്വാസികൾ അത്യാവശ്യമാണ്.നല്ലത്‌.ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ സംസ്കാരം തന്നെ ഇല്ലാതായെക്കാം.മറ്റുള്ളവര നശിപ്പിച്ചേക്കാം . അതിനെ സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യുന്നു.പ ക്ഷെ അവർ ആ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പിന്നെയും ഉയരേ ണ്ടിയിരിക്കുന്നു.അന്വേഷകർ ഒരിക്കലും ഇന്ത്യയിൽ 'വിശ്വാസികൾ' ആയിരുന്നില്ല.ഭക്തി വിശ്വാസമല്ല.സ്നേഹമാണ്.അത് .പലരും അങ്ങനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.വിശ്വാസം നമ്മുടെ എഫർത്ടോടുകൂടി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നവയല്ല.അതു അനുഭവങ്ങളിലൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.എന്തെങ്കിലും ബോധത്തിൽ വരാതെ എഫർട്ടിട്ടു വിശ്വസിക്കുക എന്നാൽ അതിനർഥം സ്വയം കള്ളം പറയുന്നു എന്നതാണ് .തത്തയെ പ്പോലെ കാണാതെ പഠിച്ചവരാണ് കൂടുതൽ .ആ പഠിച്ചവയെ സ്വയം പരീക്ഷിച്ചു പഠിച്ചിട്ടില്ല .അങ്ങനെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ പരീക്ഷണ വസ്തുവാക്കാൻ തയാറായിട്ടില്ല.ആ ധയിരിയം കാണിക്കാതെ എങ്ങനെ അറിയാൻ സാധിക്കും? .എങ്ങനെസത്യസന്ധമായ ഉത്തരം കൊടുക്കാൻ സാധിക്കും ?പ്ര ധാന പ്രശ്നം ഉത്തരം കൊടുക്കുന്നവർക്ക് പലർക്കും (എല്ലാവരുമല്ല )അനുഭവം ഇല്ലാത്തതിനാൽ 'എനിക്ക റിയില്ല' എന്ന് പറയാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.അതിനുപകരം അവർ കാണാതെ പഠിച്ച സകല ശാസ്ത്രപുസ്തകങ്ങ ളെയും കൊണ്ടുവന്നു വാദിക്കുന്നു.പക്ഷെ സാധാരണക്കാരന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ?.അവ അങ്ങനെതന്നെ നിൽക്കുന്നു .ആ ഉത്തരങ്ങൾ അവന്റെ കോമൻ സെന്സിനു ,ബോധത്തിനു ത്രിപ്തിയാകുന്നില്ല.അതുകൊണ്ടവനും കൂടുതൽ വഴിതെറ്റുന്നു.ഉത്തരങ്ങൾ തങ്ങളെ വി ദ്‌ഡി കളാ ക്കുന്നവയായതിനാൽ പ്രതീക്ഷ നശിച്ചു കോപിഷ്ടരായി ആത്മാര്ത ചോദ്യങ്ങൾ അല്ലാതെ, ഉത്തരം പറയുന്നവരെ തിരിച്ചു മണ്ടരാക്കുവാൻ വേണ്ടി തോല്പ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി മാത്രം ചോദ്യം ചോദി ച്ചുകൊണ്ടെയിരിക്കുന്നു .യഥാർത്ഥ അറിവ് ലഭിക്കാത്തതിനാൽ പല ഹിന്ദുക്കളും മറ്റുള്ളവരുടെ ചോദ്യത്തിനു മുന്നില് ഉത്തരം മുട്ടി അപമാനിതരാകുന്നു.അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുമതങ്ങളുടെ പ്രലോഭനങ്ങളിൽ ചേരുകയോ ,ലൗ ജിഹാദി നിരയാകുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നു.യഥാര്ത കാതലായ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന അന്വേഷകനും ഉത്തരം പറയുന്നവരും ഇല്ലാതായി മാറുന്നു. യഥാർത്ഥ അനുഭവമുള്ളവർ നിശബ്ദരാകുന്നു.അതുകൊണ്ടിവിടെ ഇന്നും പുതിയ ഗീതകളോ ഉപനിഷത്തുകളോ ഒന്നും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.ദയവായി വിമർശനബുദ്ധ്യാ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുക.കാരണം അവരാണിവിടെ ഹിന്ദുമതം വളർത്തിയവർ.കാരണം ഒരു യു ക്തിവാദി ചോദ്യം ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു അവസാനം ആ ചോദ്യങ്ങൾ തന്നോടുതന്നെ യാക്കി അവയിലൂടെ ഹിന്ദു ശാസ്ത്രങ്ങൾ അവനെ ഉത്തരങ്ങൾ വായിലൂടെ പറയാതെ അനുഭവിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ ഇതിന്റെ പ്രചാരകനാകുന്നു.അങ്ങനെയാണ് ശ്രീ ശങ്കരനും മറ്റുള്ളവരും നവോഥാനം നടത്തിയത് . അറിവുള്ളവർ ദയവായി പുസ്തകങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു വായ്‌ അടപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതിരിക്കുക.അത് താത്കാലികമായിരിക്കും .അനുഭവ്മില്ലെങ്കിൽ ഇല്ലാത്തവർ ദയവായി അത് സ്വയം സമ്മതിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത് .കാരണം ഹിന്ദുധർമ്മം സത്യത്തിലൂന്നിയ ഒന്നത്രേ .ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവർ ആത്മാർഥതയോടെ മാത്രം സ്വയം എന്നോണം, വളരെയധികം ശ്രദ്ധയോടെ, പ്രാധാന്യത്തോടെ, ഗവുരവത്തൊടെ ചോദിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലത് .. യഥാർത്ഥ അന്വേഷിക്കുക്ഷമ ആവശ്യമാണല്ലോ.നമ്മുടെ ലോകം മനോഹരമാകുവാൻ സനാതന ധർമത്തിന്റെ ആ പഴയ നഷ്ടപ്രതാപത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയെ മതിയാകു .കാരണം എന്നും അതൊരു അവരവരുടെ ഉള്ളിലേക്കുള്ള ഗവേഷണപരമായ സബ്ജക്റ്റ് ആണ്.ഫിസിക്സും കെമിസ്ട്രി യും പോലെ. അത് ഒരേസമയം പഴയതും പുതിയതുമാണ്. അതൊരു "മതം" അല്ല തന്നെ.
Pls like,share n prmt...
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

അന്ധ യുക്തി വിശ്വാസികൾ ആരൊക്കെ ?അന്ധ ഈശ്വര വിശ്വാസികൾ ആരൊക്കെ ? രണ്ടും അപകടകാരികൾ. 1 കോടിയുടെ ബിസിനസ് നടക്കാൻ 1 രൂപ അമ്പലത്തിൽ കാണി ക്കയിടുന്നവർ അതായത് തന്റെ സൃഷ്ടാവിനെ തനിക്കു പറ്റിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിഡി യായിക്കരുതുന്ന 2 ആം വിഭാഗം .1 ആം വിഭാഗം യുക്തി യെ അന്ധമായി വിശ്വസിക്കുന്ന യുക്തി വിശ്വാസികൾ. രണ്ടും ആന മണ്ടത്തരം.ഒരു വൻ ലയിമ്ഗീക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ അവിടെ യുക്തിയും കൊണ്ടുവന്നാൽ കാര്യം നടക്കില്ല.പരാജയമായിപ്പോകും.ശാസ്ത്രത്തിലെ മിക്ക കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടെയും പിന്നിൽ വെറും യുക്തിമാത്രമല്ല.അവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ബോധമാണ് എന്നു കാണാം.അതുകൊണ്ടാണ് തത്വചിന്തകർ ശാ സ്ത്രജ്നന്മാരാകാത്തതു . തത്വചിന്തകർ വെറുതെ യുക്തിയെ ഉപയോഗിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ഒരുചിന്തയിലൂടെ മറ്റൊരുചിന്തയെ കണ്ടെത്തി.ശേഷം ?, ശേഷം അതിലൂടെ വെറൊരു ചിന്തയെ കണ്ടെത്തും.എന്ത് ഫലം.എന്നാൽ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ തന്റെ ബോധത്തെ യുക്തിയിലൂടെ "മുൻവിധികളില്ലാതെ" കടത്തിവിട്ടു ഉണ്ടാകുന്ന തോന്നലുകളെ പ്രയോഗിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.ഗുണം ലഭിക്കുന്നു.അയാൾ തുറന്നവനാണ്.അയാൾക്കറിയാം തന്റെ പരീക്ഷണം പരാജയപ്പെടാനും സാധ്യതയുണ്ട്.അയാൾക്ക്‌ യുക്തി ഉണ്ടെങ്കിലും തന്റെ യുക്തിയിൽ ഉറപ്പൊന്നുമില്ല.അയാൾക്ക്, അത്, തന്റെ കയ്കളിലല്ലാ മറ്റെന്തിന്റെയോ കയ്കളിലാണെ ന്നറിയാം .അയാള് ആ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു.അത് വിജയിച്ചാൽ വീണ്ടും തന്റെ ബോധമുപയോഗിച്ചു യുക്തിയെ ആ ശ്രയിക്കുന്നു. അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോകും.എന്നാൽ യുക്തിയിലൂടെ മാത്രം കാര്യങ്ങളെ വിശകലനങ്ങൾ നടത്തുന്നവരിൽ ഉയർച്ച കാണാറില്ല.അവരിൽനിന്നും കലയോ, സാഹിത്യമോ അങ്ങനെ ആനന്ദകരമായ ഒന്നും ഉയർന്നു കാണാറില്ല.ചിന്തകർ മിക്കപ്പോഴും ഉത്പാദകരാകുന്നില്ല .ലോകത്തിന്റെ ബോധം ഉയര്ന്നതുമൂലമുള്ള വളര്ച്ചയെ അവർ തങ്ങളുടെതെന്നവകാശപ്പെടുന്നു .ശാസ്ത്രം വളർന്നത്‌ ബോധത്തിന്റെ ഉയരച്ചകൊണ്ടും അനുഭവങ്ങളിലൂടെയുമാണ് .പണ്ട് മിന്നൽ സാത്താനാനെന്നു ധരിച്ചവർ അതെ കറണ്ടിനെ ഉപയോഗിച്ച് ഫാൻ കറക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ ബോധത്തെ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ചാണ് .യുക്തിയെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.അത് അടിസ്ഥാ നമല്ല
'1000 കാലുള്ള തേ രട്ടയോടു ഒരു ചീവീട് ചോദിച്ചു നിനക്കെങ്ങനെയാണ് 1000 കാലുകള മാനേജ്ന ചെയ്തു ന ടക്കാൻ കഴിയുക ? എനിക്കിവിടെ 2 കാൽ കൊണ്ട് നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.? ചീവീട്പോയി .അട്ട യുക്തിപൂർവ്വം ആലോചിച്ചു സംഗതി ശരിയാണല്ലോ.? അതെങ്ങനെയാണ്‌?.അതിന്റെ ബോധം അപ്പോൾ മു തൽ കേന്ദ്രത്തിൽനിന്നും 1000 കാലുകളിലേക്ക് എത്തി .കാലുകൾ തമ്മിലുടക്കാൻ തുടങ്ങി.നടക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ അട്ടയെ അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പക്ഷി കൊത്തിക്കൊണ്ടു പോകുകയും ചെയ്തു.
നമുക്കാവശ്യം പൂർണ യുക്തിവാടികലെയോ പൂർണ യുക്തിക്കപ്പുറ മുള്ളതിൽ മാത്രം വാദിക്കുന്നവരെയോ അല്ല, -യുക്തി ഉപയോഗിക്കുന്ന ബോധ ( ഈശ്വര) ഗവേഷകരെയാണ്-.
Pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ജനനവും മരണവും
അന്വേഷണത്തിൽ നമ്മുടെ ഇതുവരെയുള്ള വളർച്ചയോ ,ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വളർച്ചയോ വരെയേ നമുക്കറിയേ ണ്ടതുള്ളൂ .ഇനിയുള്ളവ ഭാവികാര്യങ്ങൾ നമുക്കനുഭവിച്ചറി യുവാനുള്ളവയാണ് .മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മുടെ ബോധത്തെ അവഗണിക്കുന്നു.വഴിതെറ്റി പ്പോകുന്നു .ബോധത്തിനെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് എങ്ങിനെയാണ് അതിനെ മുക്തമാക്കുക, ഉദ്ധരിക്കുക ? ഇതുവരെയുള്ളവ. ഓക്കേ. .ഇനിയുള്ളവ ? മുക്തി അഥവാ ബോധോദയം നമ്മുടെയുള്ളിലെ തന്നെ ബോധത്തിന്റെ ഉണർച്ച യാണ് .അതായത് നാം സ്വപ്നത്തിൽനിന്നും ഉണരുംപോലെ .പുറത്തുനിന്നും ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പലതായി കാണപ്പെടുന്ന അസത്യമായ ഇന്ഫർമെഷനുകൾ കൂട്ടിവെച്ച് മനസ്സുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സ്വപ്നലോകം കള്ളമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക,അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക എന്നതാണ് അവിടെ ഉണ്ടാകുന്ന അനുഭവം. സമുദ്രത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ നിൽക്കുന്നയാൾക്കെ ജനനവും മരണവും എന്ന് തിരമാലകളെ വ്യത്യസ്ഥ രൂപങ്ങളായി കാണാൻ കഴിയു.അടിയിൽ പോയിവരുന്ന യാളിനു ഇവകൾ വെള്ളം തന്നെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.പിന്നീടയാൾക്ക് മേൽപ്പറഞ്ഞ വ്യത്യാസങ്ങൾ അവയെ കാണുമ്പോളും ഇവയെല്ലാം വെള്ളമാണെ ന്നല്ലാതെ പ്രത്യേകമായി അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കില്ലല്ലോ. ബോധോദയം,അറിയപ്പെടാത്ത മറ്റെന്തോ സംഭവമല്ല. അതിന്റെ താക്കോൽ മറ്റേതോ 1000 കണക്കിന് വര്ഷം മുൻപ് മരിച്ച ഋഷിയുടെയോ കൃഷ്ണന്റെയോ ഒന്നും കയ്യിലല്ല.നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ദെയിവമാകുന്ന ബോധത്തിന്റെ കയ്യിലാണ്. മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞ വാക്കുകളേക്കാൾ നാം നമ്മുടെ ബോധത്തെ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ ആത്മീയതയിൽ അനുഭവങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നു. അപ്പോൾ നാം കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആശയങ്ങളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും കയിവിട്ട് അനുഭവങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നവനായി മാറും.അതോടെ 'ജനന മരണ 'സ്വപ്നങ്ങളുടെ അർധമില്ലയ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്ന മ്മുടെ ബോധം അതില്നിന്നും പൂർണമായും സ്വതന്ത്രമാകുകയും ചെയ്യും.
Pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

വിഗ്രഹാരാധന.

ആയിരക്കണക്കിന് കൊല്ലങ്ങളായി നടത്തപ്പെടുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ മണ്ടത്തരമാണെന്ന് പറയുന്നവരോട് ബഹുമാനത്തോടെ ഒരുചോദ്യം.ഇവ തെറ്റാണെങ്കിൽ "ശരിയേത് ?"എന്ന ചോദ്യമുണ്ടാകുംപോൾ നിങ്ങൾ പറയുന്ന ഉത്തരങ്ങൾ എല്ലാം തെറ്റാകുന്നു.കാരണം ഈ സംസ്കാരത്തിൽ പല ബോധതലങ്ങളിലുള്ളവരെ ബോധവാന്മാരാക്കാനുള്ള ഓഫീസുകളാണ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ . (ഇന്ന് പല അമ്പലങ്ങളും അനാചാരത്തിന്റെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെയും,ആന മണ്ടത്തരങ്ങളുടെയും കൂത്തരങ്ങായി മാറിയിട്ടുണ്ടെന്നു സമ്മതിക്കുന്നു. നാം മാറ്റം വരുത്തണം ) ചിലയാളുകൾക്ക്‌ ഭക്തിമാർഗമേ യോജിക്കുകയുള്ളൂ.അവര്ക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽപോയി പൂന്താനത്തെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ബോധാവാന്മാരാകാം.മറ്റുചിലർക്ക് അവിടെചെല്ലുംപോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സത്സങ്ങങ്ങളിലൂടെ (അവസരങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കണം)ലഭിക്കുന്ന ഊർജങ്ങലിൽനിന്നും സ്വന്തം കർമ്മ മേഖലയെ ഗീതയിലെ അര്ജുനനെപോലെ ഉപയോഗിച്ച് മോക്ഷപ്രാപ്തി കയവരിക്കാം .മറ്റുചിലർക്ക് അവിടത്തെ സത്സങ്ങങ്ങളിലൂടെ മനനം ചെയ്തു ജ്നാനയോഗത്ത്തിലൂടെ ബോധാപ്രപ്തരാകാം.മറ്റുചിലർക്കാകട്ടെ അവിടത്തെ ധ്യാനാത്മകമായ മണ്ടപങ്ങളിലിരുന്നോ ,ആല്ത്തറ കളിലിരുന്നോ,കുള ത്തിലെ കല്പ്പടവുകളിലിരുന്നോ ,ഗോപുരത്തിണ്ണ കളി ലിരുന്നോ ധ്യാനയോഗത്തിലൂടെ ബോധപ്രാ പ്തി കയ്‍വ രിക്കാം .അതുമല്ലെങ്കിൽ പടിപടിയായി ഇവകളിലൂടെ ഉയരുകയോ ചെയ്യാം.കാരണം ഓരോ മനസ്സും ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് പലതരത്തിലുള്ള അനുശീലനങ്ങളിലൂടെയാണ് .അവക്കൊരോന്നിനും ബോധത്തിലേക്ക്‌ ഉണരുവാൻ ഓരോ നിലവാരത്തിലുള്ള ടെ ക്നിക്കുകളാ ണ് വേണ്ടത് .ഇവിടെ എല്ലാം സംമേളിക്കുന്ന്നു .സനാതന ധർമം എല്ലാത്തിനെയും സ്വീകരിക്കുന്നു.അതാണ്‌ അതിന്റെ മാഹാത്മ്യവും.അതുകൊണ്ടാണിത് ശയ് വ -വയിഷ് ണവ വിശ്വാസികളുടെ 'വിശ്വരൂപ' യുദ്ധങ്ങളിൽപ്പോ ലും തകരാതെ നിന്നത് .മതം, അതിന്റെ സത്ത നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ തീവ്രവാദമാകും .അതായത് തീവ്രവാദം എന്നാൽ എന്റെവഴിമാത്രം ശരി,നിങ്ങളുടെ തെറ്റ്. ഇതിൽ യുക്തിവാദികളും നിരീശ്വരവാദികളും പെടും.കാരണം അവരുടെ കുഞ്ഞിനു പനിവന്നാൽ ഇത് സാധാരണ പനിയാണോ ഡെങ്കി ങ്കിപ്പനിയാണോ എന്ന് ഡോക്ടറെ കാണുന്നവരെ യെങ്കിലും നിക്ഷ്പക്ഷമായ നിലപാടെടുക്കുമെങ്കിലും "ഈശ്വരൻ" എന്ന വാക്കു കേൾക്കുമ്പോൾ ഉടെനെ ഇതുമാറി കണ്ണുകൾ ചുവന്ന് "അങ്ങനൊരു വൃത്തികെട്ട സാധനം ഇവിടെയില്ല" എന്ന ആശയത്തിലേക്ക് എന്ന "മതത്തി"ലേക്ക് മാറുന്നതിനാൽ അവരും 100% മതവാദികൾ തന്നെയാണ്.അതിനവർ" ഉണ്ടെന്നാണോ ഇല്ലെന്നാണോ" പറയുന്നതെന്ന് നോക്കെണ്ടകാര്യമില്ല.രണ്ടുപെര്ക്കും മതമുള്ളവരാന് . മയിനസ് 100 ഉം പ്ലസ് 100 ഉം തമ്മിലടിക്കുമ്പോൾ കാണാതെ പോകുന്നത് "പൂജ്യം "എന്ന വലിയ സത്യമാണ്. സനാതന ധർമ്മവും സൂഫിസവും,ബുദ്ദിസവും ,സെന്നും,താവോയും ഒക്കെ സയന്റിസ്റ്റുകൾ ക്കുള്ള താണ് .അതെ, അവർ,സാധാരണക്കാർ ഇത് ഇപ്പോഴും മിണ്ടാതെ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.നിക്ഷ്പക്ഷമായിത്തന്നെ,ബോധത്തോടെ.മേൽപ്പറ ഞ്ഞവർക്കോരു തോന്നലുണ്ട്‌ അവർ സയന്റിഫിക്കായിട്ടാണ് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതെന്ന്.പക്ഷെ ലോക ത്തേത് സയന്റിസ്റ്റാണ് നിങ്ങളേപ്പോലെ മുൻ വി ധിയോടെ അടഞ്ഞ മനസ്സോടെ കാര്യങ്ങളെ സമീപിച്ചിട്ടുള്ളത്?.വേദാ ന്തംപോലെ, സെൻ പോലെ,താവോ പോലെ ഇപ്പോൾ 'ഒരുകാര്യവും ഉണ്ടെന്നോ, ഇല്ലെന്നോ 'ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ സാധിക്കില്ലെന്നാണ് മോഡേണ്‍ സയ്ക്കൊളജിഉടെ നിയമം. അതുപോലെതന്നെ ആ നിക്ഷ്പക്ഷതയും, തുടർന്നുള്ള ബോധത്തിന്റെ ഉപയോഗവും നിങ്ങൾ ഒരു കുറ്റകൃത്യം തെളിയിക്കുംപോളും, ഗെയിം കളിക്കുംപോളും ,നിങ്ങളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുംപോളും നിങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ സൃഷ്ടാവിനെക്കുരിറി ച്ചുള്ള അന്വേഷണത്തിലും മതം തികച്ചും വ്യക്തിപരമാനെന്നിരിക്കെ നിങ്ങള്ക്കെന്തിനാണ് മുൻവി ധിയും ഉറപ്പും തീരുമാനങ്ങളും ഒക്കെ? അന്വേഷണം തുടരട്ടെ അന്വേഷിക്കുന്നവർ അത് ഒരിക്കൽ കണ്ടെത്തും.അപ്പോളാകട്ടെ അവർ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന, ധ്യാനാത്മകരായി നിശബ്ദരാകുകയും ചെയ്യും.

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/

സത്യം നിലനിൽക്കുന്നത് മധ്യത്തിൽ ആണ്.അതൊരിക്കലും -100 ഓ, +100 ഓ അല്ല .അത് സീറോ ആണ്.മനസ്സിനോരിക്കലും ദെയിവത്തെ(സത്യത്തെ)കണ്ടുമുട്ടാൻ കഴിയില്ല. അത് എല്ലാത്തിനെയും രണ്ടായിട്ടെ അനുഭവിക്കു .ഞാൻ എന്ന മനസ്സ് അഥവാ അഹം എപ്പോഴും ഭാഷയാകുന്ന '-100' ലോ, '+100' ലോ ആയിരിക്കും. മനസ്സിന് ഒന്നുകിൽ സ്വര്ണം കാണാൻ കഴിയും,അല്ലെങ്കിൽ അതുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ആഭരണം കാണാം . 0 എന്ന അവസ്ഥ, അതായത് ഒരേസമയം ആഭരണവും അതുണ്ടാക്കിയ സ്വർ ണ വും കാണാൻ പ്രയാസമാണ് . ഈ 0 എന്നാ സത്യത്തെ അനുഭവിക്കാതെ സദാ ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെയാണ് മനസ്സെന്നു പറയുന്നത്. അതിനു ദെയിവത്തെക്കുറി ച്ചന്വെഷിക്കണം .ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം .ഒരോ ഉ ത്തരവും പുതിയ ഓരോ ചൊദ്യങ്ങളിലേ ക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നതിലൂടെ ഉള്ളില്നിന്നും ബോധം പുറത്തേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞു.ഉത്തരം ഉള്ളിലാണെന്ന് മനസ്സിനറിയില്ല.അതിനു നിശബ്ദമാകാൻ കഴിയില്ല. അതെപ്പോൾ നിശബ്ദ മാകുന്നോ അപ്പോൾ 100 ൽനിന്നും 0 ത്തിന്റെ അകത്തെ മൗനത്തിലെക്കു വരും .ധ്യാനത്തിലേക്ക് വരും.ഭൂതം എന്ന '-100', ഭാവി എന്ന '+100' ഇവയിൽനിന്നും ,'0' ആകുന്ന വർത്ത മാനത്തിലേക്ക് വരും.ദേഷ്യത്തിനും അടുപ്പത്തിനും നടുക്ക് '0 'എന്ന സത്യത്തിൽ വികാരങ്ങള ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ .
പകലിനും രാത്രിക്കും ഇടയ്ക്കു '0'എന്ന സത്യത്തിൽ ദിനരാത്രങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ,കറുപ്പിനും വെളുപ്പിനും ഇടയ്ക്കു'0'എന്ന സത്യത്തിൽ നിറങ്ങളില്ലാതാവുംപോൾ .ആ പൂജ്യത്തിൽ ഞാനും പ്രപഞ്ചവുമായി അകലമുണ്ടാക്കിയ മനസ്സ് നിശബ്ദമാകുന്നു. ആ അകല്ച്ചയായ എന്റെ വ്യക്തിത്വം നിശബ്ദമാകുന്നു.ആ അന്വേഷകൻ മൗനത്തിലാകുന്നു പ രിശീലനം കൊണ്ടോ, ഭാഗ്യംകൊണ്ടോ, വാസനകൊണ്ടോ , എങ്ങനെയെങ്കിലും, എല്ലാത്തിനും നടുക്ക് '0' എന്ന സത്യത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ ആനന്ദത്തിന്റെ വിസ്ഫോടനം ,'അത്' (ബോധപ്രാപ്തി ) സംഭവിക്കാത്തവരായി ആരുമില്ല.സ്വയം ഒരു സാധാരണക്കാരനായി വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്ന ബുദ്ധൻ തന്റെ നീണ്ട വര്ഷങ്ങളുടെ, ദെയിവത്തെ കണ്ടെത്താനുള്ള മനസ്സിന്റെ കഠിനശ്രമം നിറുത്തി, അതിനു തനിക്കു കഴിയില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ,സകല ഈഗോയും നഷ്ടപ്പെട്ടു മൗനത്തിന്റെ പാരമ്യതയിൽ വലിയ വട്ട പൂജ്യമായി, ബോധി വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ തളർന്നിരുന്ന നിമിഷം ആ ഉണർച്ച അദ്ദേഹത്തിൽ സംഭവിച്ചു എങ്കിൽ 0 ത്തിന്റെ മൗനത്തിൽ എത്തുന്ന ആര്ക്കും എവിടെവച്ചും അത് സംഭവിക്കാം .

യുക്തിവാദികൾക്ക് വേണ്ടി .
.ആളുകളുടെ മാനസികമായ അന്ധമായ ദെയിവ വിശ്വാസങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒരുപക്ഷെ ദേഷ്യം വരാം. ദെയിവം എന്ന വാക്ക് ഒഴിവാക്കി ഊർജം,അഥവാ കാരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്ത് പറയും? ഒരു പക്ഷെ psycholological Addiction കൊണ്ട്, 'ദൈവമില്ല' എന്ന ആശയത്തിലുള്ള ബന്ധം കൊണ്ട് അതിനപ്പുറം ചിന്തിക്കാന് ആവുകയുമില്ല. ഉണ്ട് എന്നതും ഇല്ല എന്നതും ഒരുനാണ യത്ത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ്.പക്ഷെ നാണയത്തിനു രണ്ടല്ല , ചുറ്റുമുള്ള ഉരുളുംപോലുള്ള ഒരു വശവുമുണ്ട്.ബുദ്ധൻ നിന്നത് ഇവിടെയായിരുന്നു.അദ്ദേഹംദെ യിവം ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.അപ്പോൾ വെറും ചിന്തകളുടെ പിടിയില്നിന്നും അനുഭവങ്ങളുടെ ലോകത്തേക്ക് ഒരാള് എത്തു .ശാസ്ത്രീയമായ അന്വെഷണ ത്തിനു ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നുമുള്ള മുൻവി ധികളെ ന്തിനാണ് ?ഞാൻ പറയുന്നു നിങ്ങളോടൊപ്പം ദെയിവമില്ല.പക്ഷെ ഊർജനിയമം ഇല്ലാതാകുന്നില്ലല്ലോ? ഈ ആറ്റങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പ്രത്യേക രീതിയിൽ സംഘടിച്ചു നിൽക്കാനുള്ള കാരണത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അഥവാ അതിനു പ്രേരകമായ കാരണം അഥവാ ബോധം. അത് നിങ്ങൾ ക്കുള്ളി ലുമുണ്ട ല്ലൊ. ഇവിടെ അതിനെ അന്വേഷിക്കുന്നതിനെ ക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെയുള്ള 100% ഉള്ള അനുഭവങ്ങൾക്ക് തടസമാണ് ചിന്തകളെല്ലാം . എല്ലാ ചിന്തകളുടെ കൂട്ടത്തെയും ഒഴിവാക്കി അനുഭവങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം അന്വേഷണത്തിൽ വരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു..
Pls like n prmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ആത്മീയത ഹിന്ദു ആത്മീയത,ക്രിസ്ത്യൻ ആത്മീയത, മുസ്ലിം ആത്മീയത എന്നൊന്നുമില്ലല്ലോ.ആത്മീയാന്വെഷണ ത്തിൽ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നത് ഒരു ഹിന്ദു പറയുമ്പോൾ ഉപനിഷത്തും,വേദങ്ങളും,ബ്രഹ്മസൂത്രവുമൊക്കെ മാത്രമാണ്,ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് അത് ബയിബിൾ മാത്രമാണ് ,മുസ്ലിമിന് അത് ഖുറാൻ മാത്രമാണ് . എന്തുകൊണ്ട് പച്ചയായ മനുഷ്യനായി ജനിച്ചു വീണ നമുക്ക്ക്കു നിക്ഷ്പക്ഷമായി അന്വേഷിച്ചു കൂടാ എന്ന് മാത്രമാണ് ചോദിക്കുന്നത്. എന്തുകൊണ്ട് ഇവയെ എല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് കൂടാ?. ഉപനിഷത്തുകൾ നോക്കൂ .അവിടെ ശിഷ്യന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം ഗുരു ഗ്രന്ധങ്ങളിലൂടെയല്ല നൽകുന്നത് . ചാന്ദൊ ക്യോപനിഷത്ത്തിൽ ഗുരു (ഗൗതമമുനി)സത്യകാമനു 400 പശുക്കളെ നല്കി,ഇത്കാ 1000 ആകുമ്പോൾ കാട്ടിൽ നിന്നും തിരിച്ചുവരാൻ പറയുകയായിരുന്നു.പ്രകൃതിയില നിന്നും അവനു ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ലഭിച്ചു.ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നല്ല.അവൻ തിരികെയെത്തി ഒരുപാടുപെര്ക്ക്ണാ ബോധോദയം നൽകി .ഇവരാരും ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നില്ല . ദാശോപനിഷത്തുകളിലോ വേദങ്ങളിലോ ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു പ്രാധാന്യവും കാണുന്നില്ല.ക്രിസ്തുവും ബുദ്ധനും ശിഷ്യരോട് അനുഭവത്തിൽനിന്നും സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. അവരാരും ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ ഉദ്ധരണികൾ പറയാറില്ലായിരുന്നു .അവരാരും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ,ഓലകൾ പഠിച്ചു ബോധാപ്രാപ്തി കയ്വരിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല.സൂഫികൽക്കും ഗ്രന്ധങ്ങളില്ല .അന്വേഷിച്ചാൽ മനസിലാവും ഇവരെക്കുറിച്ച്പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വരുന്നതുവരെ ബ്രഹ്മവിദ്യക്ക് പ്രായോഗികമായി പരിശീലനം നൽകിയിരുന്നു .എന്നാൽ നേരിട്ട് ഗുരുമുഖത്തുനിന്നും പഠിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞ് മാറി പുസ്തകങ്ങൾ ആയപ്പോൾ അവിടെ അത് ഭാഷയുടെ അഭ്യാസമായിമാറി .സയ്ക്കളിന്റെ ടയർ പന്ച്ചറൊ ട്ടിക്കുവാൻ അവിടത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഒരു പന്ച്ചറൊ ട്ടിപ്പുകാരൻ ഒരു ബു ക്കെഴുതിയെന്നിരിക്കട്ടെ.പിന്നീട് അയാൾ മരിച്ചുപോയി എങ്കിൽ നാം ആ ബുക്കുനോക്കി മാത്രം പൂജിച്ചാൽ ,പഠിച്ചാൽ,പരിശീലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അപകടമാകും.എന്നാൽ പ്രായോഗിക കാര്യങ്ങൾ പരിശീലി ക്കുവാൻ മാത്രം ബുക്കിനെ ഉ പയോഗിക്കുകയും തൻറെ ബോധത്തിനും അനുഭവങ്ങല്ക്കും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാനുള്ള ഉള്ള സ്വാതന്ത്രിയം അയാള് എടുക്കുകയും മറ്റുള്ള ആ തൊഴില്ചെ ചെയ്യുന്നവരെ കാണുകയും ചെ യ്യുമ്പോൾ അയാൾക്ക്‌ കുറച്ചെങ്കിലും പഠിക്കാൻ കഴിയും. ഏ തു കാര്യവും ഭാഷയിലാക്കുംപോൾ അത് കള്ള മാകുമെന്നുറ പ്പ്.കാരണം രാത്രി എന്ന് പറയുമ്പോൾ പകലില്ലാതെ ആ വാക്കിനു നിലനില്പ്പില്ല.ഭാഷയെല്ലാം ഇങ്ങനെയാണ്.സത്യത്തിൽ ഇവിടെ പകലും രാത്രിയും ഇല്ലല്ലോ.അവ ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണം മൂലമുള്ള ഭ്രമങ്ങൾ മാത്രം..ഭാഷയ്ക്ക്‌ ദ്വയ്തം വേണം .അതിനു അദ്വയിതമാകുവാൻ,സത്യമാകുവാൻ കഴിയില്ല.എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമാണ് എന്നുപറയുമ്പോൾ എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം.കള്ളമായി ക്കഴിഞ്ഞു.എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ആത്മാർ ഥ മായി ഹൃദയം ചേർത്ത് ആലിംഗനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങള്ക്കെല്ലാം പിടികിട്ടുന്നു. എങ്കിൽ ഈശ്വരനെക്കുറിച്ചു അനുഭവമുള്ള യാളിൽനിന്നും(ഗുരുമുഖത്തുനിന്നും) അല്ലാതെ പുസ്തകത്തിലൂടെ പഠിക്കുന്ന വിഡ്ഢിത്തരം ഒന്നോര്ത്ത് നോക്കിയാലും..അത്ചെ യ്യുന്നതിൽ അർ ഥ മുണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കണം .അവയെ പാടെ തള്ളിക്കളയണം എന്നല്ല.കുരെഒക്കെ സത്സങ്ങത്തിന്റെ ഗുണം കിട്ടിയേക്കാം .പക്ഷെ അവയുടെ അമിതോപയോഗവും അമിതാധികാരികതയും നമ്മെ അവയിൽ തളചിടും .അവയെ സ്വന്തം ബോധം വര്ധിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്.നമ്മുടെ ബോധത്തിന്റെ സ്വതന്ത്രന്വേഷണ ത്തിനുതന്നെയാകണം പ്രാധാന്യം.അല്ലെങ്കിൽ ആ അറിവുകളെ ഉപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ള പാവപ്പെട്ടവരെ നിശബ്ദനാക്കിസ്വന്തം ഈഗോയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ മാത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ കൊള്ളാം .അതൊരു അപച യമല്ലേ?.അതിനാൽ നാം കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരും .നമ്മുടെ അടുത്തുള്ള ജീവനുള്ള യഥാർത്ഥ ഗുരുക്കന്മാരെ അന്വേഷിച്ചിറങ്ങി , കണ്ടെത്തുക. ഒരുപക്ഷെ അയാൾ നമ്മുടെ മനസ്സിലെ, മതത്തിലെ ഗുരു വിന്റെ രൂപത്തെ ത്രി പ്തിപ്പെടു ത്തണ മെന്നു മെന്നു നിർബന്ധമില്ല .അവരുടെ അടുത്ത് അവരോടു ഗ്രന്ഥങ്ങളെ ക്കുറി ച്ചു കലപില കൂട്ടാതെ, മിണ്ടാതെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അടുത്തിരുന്നു ധ്യാനിച്ച്‌ ആ മൗനത്തിൽ( ഗുരോസ്തു മൌനം വ്യാഖ്യാനം) സ ത്യം അനുഭവിക്കുന്ന താകും പ്രയോജനമെന്നു കാണാം .അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷെ ഈ ജന്മവും പാഴായേക്കാം .കാരണം സത്യം ധ്യാനത്തിൻറെ മൌനത്തി ലാണല്ലോ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നത്.
Pls share
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

എന്തൊക്കെയോ ആയി മാറാനുള്ള വ്യഗ്രതയിലാണ് ഏവരും .ഈ ലോകത്തി നിതെന്തുപറ്റി? ഏവരും മറ്റുള്ളവർ തന്ന ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നു.പുറമേ നമ്മൾ സ്വതന്ത്ര ചിന്താഗതിക്കാരെന്നു നടിക്കുംപോളും അകമേ നമ്മു ടെ തീരുമാനങ്ങനിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ മറ്റുള്ളവരാണെന്നു കാണാം.ചാനലുകളും പത്രങ്ങളും മറ്റുള്ളവരുടെ ആശയങ്ങളും രാഷ്ട്രീയക്കാരും സിനിമകളും നാട്ടുകാരും ഒക്കെയാണ്ന മ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌. വീടുവെക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പോക്കറ്റി നെക്കാൾ,സാമ്പത്തിക ചുറ്റു പാടിനെക്കാൾ 'മറ്റുള്ളവർ'ക്കെന്തു തോന്നും, അതനുസരിച്ചാണ് വെക്കുന്നത്. എല്ലാതീരുമാനങ്ങളുടെ അടിയിലും നെമ്മേ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഇതുപോലുള്ള ആശയങ്ങളുണ്ടാകും.ഈ നിയന്ത്രണ ബന്ധങ്ങളെ കണ്ടെത്തി മുറിച്ചു മാറ്റണം . അപ്പോൾ വരുന്ന മറ്റുള്ളവരുടെ അവഹേള നങ്ങളോ കുറ്റ പ്പെടുത്തലുകളോ ധയിരിയപൂർവ്വം നേരിടാനുള്ള ധയിരിയം കാണിക്കുന്നവരായിരിക്കണം യഥാർത്ഥ ആത്മീയൻ .നാം ആത്മീയതയിൽ നമ്മുടെതന്നെ അഹത്തിനോടാണ് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്. അത് ഒരു പക്ഷെ പുറത്തുനിന്നും നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച നമ്മുടെ മതമാകാം അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രമാകാം മറ്റെ ന്തെങ്കിലുമാകാം.ഈ തരത്തിൽ സമൂഹത്തി ലുണ്ടായി വരുന്ന ധാരണ കൾക്ക് പിറകിലാണ് ഏവരും .അവിടെനിന്നും നിക്ഷ്പക്ഷമായി സ്വന്തം ചിന്തകളിലേക്കും,ആവശ്യങ്ങളിലേക്കും ,യാതാർധ്യങ്ങളിലെക്കും ഒരുവന്റെ ബോധം പറിച്ചു നട്ടെങ്കിലെ അയാളിൽ യഥാർത്ഥ ആത്മീയതയുടെ വസന്തം ആരംഭിക്കുകയുള്ളൂ.അതിനു സമൂഹ മനസ്സിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക്‌ കഴിയില്ല.കാരണം ആത്മീയത തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ മാറ്റമാണ്. സ്വാതന്ത്രിയ മാണ് .സ്വതന്ത്രമായ സ്വന്തം സൃഷ്ടാവിനെകുറി ച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ്.അതൊരിക്കലും പറയില്ല നിങ്ങൾ അത് ചിന്തിക്കരുത്.നിങ്ങൾ ഇത് ചിന്തിക്കരുത്.അങ്ങനെ അന്വേഷിക്കരുത്,ഇങ്ങനെ അന്വേഷിക്കരുത്.നമുക്ക് ആ അന്വേഷണത്തിൽ ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മതങ്ങളിലെയും ശാസ്ത്രങ്ങളിലെയും ടെക്നിക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരും.ക്രിസ്തുവിനെ,ബുദ്ധനെ,സൂഫികളെ,ലാഓത്സുവിനെ ,അൽബർറ്റ് ഐ ൻസ്ട്ടിനെ ,സോക്രട്ടിസിനെ, ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെ,ഗുർദ്ജിഫിനെ ,കാറൽ മാര്ക്സിനെ,ഒസാമാ ബിൻലാദനെ ,ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസരെ,ഓഷോയെ,ശങ്കരാചാര്യരെ,ഉപനിഷദ് ഋഷിമാരെ.ഒക്കെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരും.നിക്ഷ്പക്ഷമായി സ്വന്തം അനുഭവം തുടങ്ങുന്നതുവരെ.അതിനുശേ ഷമാകട്ടെ ഇവരോക്കെത്തന്നെയാണ് നമ്മുടെ തടസങ്ങളും.ഇവരിലാരിലെങ്കിലും ,ഏതിലെങ്കിലും നാം പറ്റി പ്പിടിക്കുംപോൾ അവിടെ നമ്മുടെ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുകയും നാം അതിന്റെ വക്താക്കളായി,തീവ്രവാദികളായി മാറുകയും അതില്പ്പെട്ടു നമുക്ക് നമ്മെ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യും . 'നേതി നേതി '(ഇതല്ല,ഇതല്ല) എന്ന് തള്ളണമെന്ന് ഉപനിഷദ് ഋഷി പറയുമ്പോൾ അർധമാക്കുന്നതും ഇതുതന്നെയാണ് .

Pls share n prmt

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

എല്ലാം അറിയാനുള്ള ത്വരയാണ് എന്നും മനുഷ്യനെ യഥാർത്ഥ ആത്മീയതയിൽനിന്നും അകറ്റുന്നത്.കാരണം അറിവില്ലായ്മയുടെ പൂർണതയിൽ മാത്രമേ ആ വലിയ അറിവില്ലായ്മയുമായി ലയിച്ചു ചേരാൻ ഒരാൾക്ക്‌ കഴിയുകയുള്ളൂ.അതെ.അറിവില്ലായ്മയുടെ പൂർണതയാണ് ആത്മീയത. അപ്പോൾ നാം എല്ലാം അറിയുന്നവ നാകും .ഉദാ- ഒരുവെള്ള ത്തുള്ളി സമുദ്രത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ നാം ദെയിവത്തെ അന്വേഷിക്കുംപോലെയാണ് .ഒരിക്കലും അതിനു ഉത്തരം കിട്ടുകയില്ല . എന്നാൽ അത് സമുദ്രത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ അത് സമുദ്രം തന്നെയാണ് എന്ന് സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നു.പിന്നീടതിന് ചോദ്യം ചോദിക്കെണ്ടാതായോ അന്വേഷിക്കെണ്ടാതായോ വരുന്നില്ല.നമ്മുടെ ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തിത്വം അഥവാ അറിവുകളുടെ ഉപബോധ മനസ്സിലെ കൂട്ടം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, അറിവിനായുള്ള അധികമായ ത്വര ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, അതായത് അറിയാത്തതിനെ അറിയാൻ ഒട്ടും താത്പര്യമില്ലാതായിരിക്കുംപോൾ നാം ഒരു വട്ടപൂജ്യം ആയി മാറും.ഭാരം കുറ ഞ്ഞവനായി മാറും. അകം പൊള്ളയായ പന്തുപോലെ. ഒട്ടും പുതുതായി അറിയാനാഗ്രഹമില്ലാത്തവനാകുമ്പോൾ അറിവിൽ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന നമ്മുടെ ബോധം, അറിവിന്‌ കാരണമായ പഞ്ചെന്ദ്രിയങ്ങളി ൽനിന്നും മാറി ആ ഉള്ളിലെ ശൂന്യതയിലേക്ക് വരും ,ആ മഹത്തായ ശൂന്യതയിൽ അകത്തും പുറത്തുമുള്ള ശൂന്യത മാത്രമാണ് സ്ഥിരമായത് എന്നും 'പന്ത് '(ശരീരം) സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ഒരു താത്കാലികമായ ഊർജജരൂപം മാത്രമാണെന്നും ഇത് നാളെ പലതായി രൂപം മാറുന്നതാണെന്നും സ്ഥിരമായത് അകത്തും പുറത്തുമുള്ള ഈ ശൂന്യത യാണെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു.അവിടെ സ്ഥിരമായവർ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി .'തത് ത്വം അസി'( അത് നീയാകുന്നു).sree
Pls like n prmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

മനസ്സ് എന്നത് ബോധത്തിനുമേൽ മനുഷ്യന് ബാധിക്കുന്ന രോഗമാണ് വയ്കല്യമാണ്.24 മണിക്കൂറും കളിക്കാനുള്ള ഊർജം മനസ്സില്ലായിരുന്നപ്പോൾ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.ജനിച്ചു വീണപ്പോൾ മനസ്സില്ലായിരുന്നു.ചിന്തകൾ കൂടി മനസ്സുണ്ടാകുന്നു.ചിന്തകള് ഭൂതവും ഭാവിയും ആണ്.അവയ്ക്ക് വര്ത്തമാനത്തിലാകാൻ കഴിയില്ല.വർത്തമാനത്തിൽ നാം ആഹ്ലാദവാന്മാരും ആരോഗ്യവാന്മാരുമാണ് .എന്നാൽ മനസ്സിന്റെ ഇടപെടൽ നമ്മെ ഭൂതത്തിലോ ഭാവിയിലോ ആക്കും.യാതാർത്യമായ വർത്തമാനത്തിൽ നിന്ന് ചെയ്യേണ്ടുന്ന സ്വധർമങ്ങൾ ഭൂതത്തിലോ ഭാവിയിലോ നിന്നു ചെയ്യുമ്പോൾ അവ അപകടകരമായ തിരിച്ചടികൾക്ക് അഥവാ കർമബന്ധങ്ങൾക്ക് കാരണമാകും .അവമൂലം ഭൂതത്തിലും ഭാവിയിലും ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന ഞാൻ വർത്തമാനത്തിലെത്തുന്നതു ഒരു തോക്കിന്കുഴൽ നെറ്റിക്കിരിക്കുംപോളാ യിരിക്കും,അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ലോറിയുടെ ചക്രം കയറിയിറങ്ങുമ്പോൾ.പക്ഷെ ജീവിതം സംഭവിക്കുന്നത് വർത്തമാനത്തിലായതിനാൽ അയാൾ അപ്പോൾ ആണ് ഓര്ക്കുന്നത്'ഞാൻ ഇതുവരെ ജീവിചിട്ടില്ലല്ലോ" എന്ന്.പക്ഷെ ആ ശരീരം ഉപയോഗശൂന്യമായി.ശേഷം ആ രൂപനിർമാണ ക്ഷേത്രം ഒരു പുതിയ ജീവിതത്ത്തിനാഗ്രഹിക്കുകയുംഗർഭപാത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യും.ജീവിതം വർത്തമാനത്തിൽ അനുഭവിച്ചു പൂർണനാകുവാൻ .എന്നാൽ ജനിക്കുമ്പോൾ ശുദ്ധ ബോധവും ഈ വാസനയും മാത്രമായ എന്നിൽ വീണ്ടും ഭൂതവും ഭാവിയും ചേർന്ന് മനസ്സെന്ന വയ്കല്യം ഉണ്ടാകുന്നു. വര്ത്തമാനം നമുക്കന്യമാകുന്നു.ചക്രം തുടരുന്നു.അതിനാൽ ഈ അവസരം പാഴാക്കാതിരിക്കുക.മനസ്സെന്ന ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ വര്ത്തമാനത്തിലകുക.ഇപ്പോൾ ത്തന്നെ .അതാണ് ധ്യാനം എന്നറിയപ്പെടുന്നതും.
Pls like n prmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ഗുരുപൂർണിമ .ലോകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തവരെ പോലെ കാണ പ്പെടുന്നവരുടെ ദിനം.ഗുരുക്കന്മാരോട് അങ്ങനെയാണ് ലോകം മുഴുവൻ പെരുമാറി യിട്ടുള്ളത്.ക്രിസ്തുവിനെ കുരിശിൽ തറച്ചു.മൻസൂറിന്റെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത്‌.1000 കണക്കിന് സൂഫികളെ കൊന്നുതള്ളി. വിഷം ഒഷോക്കും ,സോക്രട്ടീസിനും കൊടുത്തു.ബുദ്ധനെ ഒരുപാട് ആക്രമിച്ചു.താന്ത്രികരായിരുന്ന യോഗിനിമാരെ പണ്ട് വിചെസ്സുകലായി പറഞ്ഞു കൊന്നു. ശ്രീനാരായണഗുരുവും ചട്ടമ്പി സ്വാമികളും ആ ക്രമിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.ക്രിസ്തു സഭാ വാസികളോടായി പറഞ്ഞു.'നിങ്ങൾ അബ്രഹാമിന്റെ പിന്മുറ ക്കാരെന്നു പറയുന്നു.പക്ഷെ നിങ്ങൾ എനിക്ക് മുൻപുവന്നവരെ ഒക്കെ കൊന്നുതള്ളി യില്ലേ ?'.സത്യം പറയുന്നവർ എങ്ങും എന്നും ക്രൂശിക്കപ്പെടും.അതുകൊണ്ടാണ് 100 കണക്കിന്,സൂഫികളും,താന്ത്രീകരും,യോഗികളും,യോഗിനികളും അറിയാനാഗ്രഹമുല്ലവർക്കുപോലും അപ്രാപ്യരായി നിലകൊള്ളുന്നത്.അതെന്നും അങ്ങനെ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും.ജനങ്ങള്ക്കൊരു ലോകമുണ്ട്. മാന്യതയുടെ മനോഹരമായ കള്ളത്തിന്റെ റാപ്പറി ൽ പൊതിഞ്ഞ ജീവിതമാണ് ആളുകളുടെ ലോകം .ആരെങ്കിലും അത് തുറക്കാനും അവരുടെ ദുഖങ്ങൾക്ക്‌ പരിഹാരം അവരെകൊണ്ടുതന്നെ വെളിവാക്കാനും സഹായിക്കാൻ വേണ്ടി ഈ റാ പ്പറിനെ ചെറുതായി കീറാ ൻ തുനിഞ്ഞാൽ അയാളെ കൊല്ലു ക എന്നതാണ് ഈ തീവ്രവാദികളായ എല്ലാ മതവിശ്വാസികളുടെയും പരമ്പരാഗതമായ രീതി .മേല്പ്പരഞ്ഞവരൊക്കെ ഈ യാഥാസ്ഥിതികരുടെ ഇരകളാണ്.മരിക്കുമെന്നറി ഞ്ഞിട്ടും കൊല്ലാൻ വരുന്നവരുടെ പോലും മനശാന്തിക്കായി സത്യം ഉറക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞ 100 കണക്കിനു പേരുടെ കരുണ ക്കുമുന്നിൽ ,സ്നേഹത്തിനു മുന്നില് ജീവിതം തന്നെ സമര്പ്പിക്കുന്നു.ഹാപ്പി ഗുരുപൂർണി മ .
Pls like n prmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ഒരു വിശ്വാസപ്രകാരം ഹിമ്സിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ അത് തെറ്റാണ്.കാരണം അവിടെ ഒരു മുന് അജണ്ടയുണ്ട്.ഈ അജണ്ട ചില നേരങ്ങളിൽ യോജിക്കാതെ വരും.അതിനാൽ സ്വന്തം ബോധത്തിൽനിന്നും ധർമ്മത്തിൽ നിന്നു നിന്നുമാകണം ഒരുവൻ ഹിംസയെയും അഹിംസയും നിർണയിക്കേണ്ടത് . എന്നാണു കൃഷ്ണൻ പറയുന്നത്.

pls like n pmt

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ഒരു പുഷ്പം കാണുമ്പോൾ ആദ്യം നാം അത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ അനുഭവിക്കും.മണം ,ഭംഗി,മൃദുത്വം .ഈ അനുഭവിക്കുന്നത് മനസ്സല്ല ബോധമാണ്.എന്നാൽ ആ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ മനസ് വന്നുകഴിഞ്ഞു.നിങ്ങൾ പറയുന്നു'നല്ല മണം '.അവിടെ അനുഭവത്തിൽ നിന്നും ചിന്തയിലേക്ക് മനസ്സിലേ ക്ക്പോ യിക്കഴിഞ്ഞു.അനുഭവങ്ങള എപ്പോഴുമുണ്ടാകുന്നത് ബോധത്തിനാണ് . ബോധത്തെ മറച്ചു മനസ്സ് പുറമേ എല്ലാമെന്നു കാണിക്കുന്നു.ആ കള്ളത്തെ നശിപ്പിച്ചാൽ അനുഭവിക്കുന്നവൻ അഥവാ ബോധം താനേ വെളിവാകുമല്ലോ.നിങ്ങൾ ഒരു രാഷ്ട്രീയാകാരനാണെ ങ്കിൽ ഒരുകല്യാണ വീട്ടിൽ വെളള ഉടുപ്പിട്ടവരെ ഒക്കെ രാഷ്റ്റ്രീയക്കരെന്നു ധരിക്കും.നമ്മൾ പ്രക്ഷേപിച്ച ഒരു ലോകമാണ ത്.യാതാര്തമല്ല.നിങ്ങൾ ആ വെള്ള വസ്ത്ര ത്തിനെ ശുദ്ധ മായി ചിന്തകളില്ലാതെ നോക്കിയാൽ 'അനുഭവിച്ചാൽ' യഥാര്ത വ്യക്തിയായ വെള്ള ഉടുപ്പിട്ട ടീച്ചറെ കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.അപ്രകാരം മനസിനെ ഇല്ലായ്മചെയ്ത ബോധവും ശരീരവും മാത്രമുള്ള ഒരു ലോകത്താണ് ബുദ്ധന്മാർ ജീവിക്കുന്നത്.ആഹ്ലാദമാണ്‌ അവിടെയുള്ളത് .അതാണ്‌ സത്യലോകം .
pls like n prmt
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ശരീരമുള്ളിടത്തോളം അതിനെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു അത്മീയാന്വേഷണവും ഫലം കണ്ടെത്തില്ല.ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചു പഠി ക്കുന്നതിനുമുൻപ് ആദ്യം ശരീരത്തെക്കുറിച്ചും മനസ്സിനെക്കുറി ച്ചുമാണ് പഠിക്കേണ്ടത്.കാരണം ഇത് പഠി ക്കുംപോളെ ഇതിനപ്പുറ മുള്ള വയെ അറിയാൻ കഴിയുക ഉള്ളല്ലോ.അറിയേണ്ടത് നമ്മുടെതന്നെ സ്രഷ്ടാവിനെക്കുറി ച്ചാണ് പക്ഷെ അതിന് ആദ്യം നമ്മളെ അറിയേണ്ടേ.വേണം.എന്നാൽ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ഊർജമായ സെക്സിനെക്കുറിച്ച് പോലും തുറന്നു പറയാൻ പറ്റാത്ത നാട്ടിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത് . കാര്യം പറയുമ്പോൾ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിനു ചെരാത്തതായി തോന്നും പലതും.കാരണം നമ്മിൽ ഭൂരിഭാഗംപേരും പുറമേ ഒരു സുന്ദര കപട മാന്യതയുടെ വ്യക്തിത്വം അണിഞ്ഞു അതിൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ്.എന്നാൽ പുറ ത്തെക്കുവിടാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് അടിയിൽ നിറയെ അപ്പോൾ സെക്സും,ദുഖവും,വെറുപ്പും അങ്ങനെ എല്ലാം കുത്തിനിറ ച്ചിട്ടുമുണ്ട് .അവയെ ഒക്കെ തുരന്നെടുത്തു പരിശോധിച്ച് കീറിമുറിച്ചു പുറ ത്തെക്കിട്ട് ഉപബോധമനസ്സ് ഫ്രീ ആക്കിയില്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും നാം അവക്കടിയിൽ ഉള്ള സ്രഷ്ടാവിന്റെ ബോധമാകുന്ന വാതിൽ കണ്ടെത്തുവാണോ തുറക്കുവാനോ എത്തിചേരുവാനോ സാധിക്കുകയില്ല എന്ന് ഉറപ്പാണ്.അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെല്ലാ ആത്മീയപരമായ അഭിനയങ്ങളും വാചക കസർത്ത്കളും ഉധരണി കളും അന്ധതയുടെ പടുകുഴിയിൽ എത്തിക്കുമെന്നും ഈ സമയം(ജന്മം) കൂടി വേസ്റ്റ് ആകുമെന്നും ഉള്ളത് സത്യമാണ് .55 വയസ്സുള്ള ഒരാൾ അടുത്തിടെ പറഞ്ഞു എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറയെ സെക്സ് ഉണ്ട്. ആ ധയിരിയത്തെ സമ്മതിക്കണ്ടേ ? നേർക്ക്‌ നേർ ഇരുന്നു ലോകത്തുള്ളതെന്തും ചർച്ചചെയ്യാൻ ഉള്ള ധയിരിയമുണ്ടോ എന്നാണ് യഥാർത്ഥ ആത്മീയത നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്നത്.


Pls like and prmot..
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

ആയിരക്കണക്കിന് കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള ഏതു വിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളെയും,(ഗീത,ബൈബിൾ,ഖുറാൻ.ഗുരുക്കന്മാരേയും (ഹിന്ദു,മുസ്ലിം ,ക്രിസ്ത്യൻ) അനുസരിക്കുമ്മുൻപ് നാം ഒര്ക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം അവനിലകൊള്ളുന്നത്‌ നമുക്കായിട്ടാണ്.അല്ലാതെ അവക്കുവേണ്ടി നമ്മളല്ല.നാം അവയെ ഉപയോഗിക്കുക.അല്ലെങ്കിൽ അവ നമ്മെ ഉപയോഗിക്കും.അവ നമ്മെ ഉപയോഗിച്ചാൽ അവര്ക്കും നമുക്കും ഒരു കുന്തവും കിട്ടുകയില്ലെന്നോർക്കണം.സർവനാശം മാത്രം ഫലം .അവ നമ്മെ തെറ്റായി ഭരിച്ചുതുടങ്ങും.ഉപബൊധമനസ്സിലൂടെ പോലും.അതവയുടെ കുറ്റമല്ല.അവയെ നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കണം.നമ്മുടെ ബോധം വര്ധിപ്പിക്കാൻ,കഴിവ് വർധിപ്പിക്കാൻ ,ചിന്താശേഷി വർധിപ്പിക്കാൻ , സ്നേഹം വർധിപ്പിക്കാൻ .അവയ്ക്ക് സ്ഥാനം മറ്റേതു ബുക്കിനും,വ്യക്തിക്കും ഉള്ള സ്ഥാനം മാത്രമേ നൽകാവു .അപ്പൊഴാ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സൌന്ദര്യം കാണാം .നാം വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിവെഷമില്ലാതെ കാര്യങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങും.അവിടെ ആ ആകർഷണം കാണാം.അല്ലെങ്കിൽ ആ പുസ്തകങ്ങൾ പണവും റേഷൻ കാർഡും സൂക്ഷിക്കാനുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ ആയിരിക്കും.കാരണം അതൊന്നും സത്യത്തിൽ കള്ളനുപോലും വേണ്ട.
pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

നാം ഒരുകാര്യം ആദ്യം വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ അവിടെ അനുഭവം തടസപ്പെടുകയില്ലേ? ഉദാഹരണം നമ്മുടെ സുഹ്രത്തിനെ നാം ആദ്യം തന്നെ വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ അവനിലുള്ള യഥാർത്ഥ കള്ളനായ ( കള്ളനാനണെങ്കിൽ )വ്യക്തിയെ കാണാൻ സാധിക്കുമോ? അവനെ അനുഭവിക്കാൻ അഥവാ നിരീക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുമോ? നാം ആ സംശയം വിശ്വാസത്തോടെ ഒഴിവാക്കിക്കഴിഞ്ഞു.നാം യാതാര്ത്യത്തിൽനിന്നും മറക്കപ്പെടുകയില്ലേ.വിശ്വാസം നമ്മുടെ കോമണ്‍ സെന്സിനെ അടച്ചുകള യില്ലേ? നമ്മുടെ ചോദ്യം ചോദിച്ചു അറിയാനുള്ള കഴിവിനെ അടക്കുകയില്ലേ?എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടെണ്ടാതുതന്നെയാണ്.എങ്കിലെ യാതാര്ത്യം പോങ്ങിവരികയുല്ല്.ഇന്നും വിശ്വാസങ്ങളുടെ അപകടം അനുഭവിക്കുന്നവരല്ലേ നമ്മൾ(തീവ്രവാദം).അവരും വിശ്വാസികളാണ്.വിശ്വാസം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടരുതെന്നു ആരാണ് പറഞ്ഞത്.യുക്തിയും ശാസ്ത്രീയ തയും കായ്‌ വിടുമ്പോൾ നാം പ്രാക്രുതനാകുന്നു എന്നതിനു തെളിവാണ് തീവ്രവാദം.വിശ്വാസങ്ങൾ സത്യത്തിനെതിരാ ണ് . അതിനി ഹിന്ദു, ക്രിസ്ത്യൻ , മുസ്ലീം ഏതാണെങ്കിലും .കാരണം ഉപനിഷത്തുകളിൽ പോലും വിശ്വസിക്കുക എന്ന് പറയുന്നില്ല.നീ അറിയുക എന്നാ വാക്കാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.യുക്തിയും ശാസ്ത്രീയ തയും ഒരു പരിധികഴിഞ്ഞാൽ ആത്മീയതയിൽ തടസങ്ങളാണ്.സമ്മതിക്കുന്നു.പക്ഷെ ആദ്യം യുക്തിഭദ്രമായ മനസ്സിനെ തകര്ക്കാൻ യുക്തി കൂടിയേ കഴിയു.
Pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625

വ്യക്തിത്വം ഒരു നിഴലാണ് .ബോധമാകുന്ന പ്രകാശം വരുമ്പോൾ അത് താനേ അപ്രത്യക്ഷമാകും. അപ്പോൾ പ്രകാശം എന്ന സത്യത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ നിഴൽ  ശരിക്കും ഉള്ളതായിത്തന്നെ തോന്നുവാൻ കാരണം അത് താഴ്ന്ന  അവബോധം കൊണ്ടാണ്.അപൂർ ണമാണ് വ്യക്തിത്വം.പക്ഷെ നാം അത് പൂർ ണ മാണെ ന്നു വിചാരിക്കുന്നതാണ് കള്ളം .താഴ്ന്നതലം,നികൃഷ്ട നീച പൈശാചിക പ്രവണത  തെറ്റാണെന്ന് തിരിച്ചറിയു ന്നില്ലെങ്കിൽ അയാൾക്ക്‌ ഉയര്ച്ച സാധ്യമല്ലല്ലോ.പൈശാചിക പ്രവണത  തെറ്റാണെന്ന്  വിശ്വസിക്കണമെന്ന്നിർബന്ധമില്ല ,പക്ഷെ അതിന്റെ കർമ ബന്ധങ്ങൾ  അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അതു  തെറ്റാണെന്ന്
 പറയരുത്  .ബോധം കുറഞ്ഞ അവസ്ഥ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്  അതിനെ നമുക്ക് വെള്ള പൂശാം. പക്ഷെ അത് പ്രായോഗികമായി  നമുക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നു. ശരിയും തെറ്റും  ലൊകത്തിലില്ലെങ്കിലും ഉയരുന്നവൻ  ശാശ്വത സത്യം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.അല്ലാത്തതിനെ എല്ലാം അവനു 'കള്ളം' എന്ന് മാത്രമേ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കു.അല്ലെ?
സാധന എന്നത് ഒരു സയന്റിഫിക്കായ അന്വേഷണം ആകണം.തന്റെ ജീവകാരണ വുമായി ഒന്നാകാനുള്ള അന്വേഷണം .ആ അന്വേഷണം ഒരു വിശ്വാസ ത്തിന്റെ മേലുള്ള താകുമ്പോൾ അത് ഉപരിപ്ലവമാകുന്നു .നിക്ഷ്പക്ഷമായി ആവണം ആ അന്വേഷണം .ആ അന്വേഷണ ത്വര സത്യസന്ധമാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഒന്നുമായി സമരസപ്പെട്ട് വിശ്വാസങ്ങളിൽ പ്പെട്ടു അദ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു പോകില്ല.കണ്ടെത്തിയെ അടങ്ങു.വ്യക്തിത്വം നീക്കുപോക്ക് മാത്രമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതും രണ്ടാണ് .മനസ്സ് ശൂന്യാകാഷത്തുള്ള തിനെകുറി ച്ചുപോലും മനസ്സിലാക്കും . അനുഭവിക്കില്ല.മനസ്സിന്റെ അഭാവത്ത്തിലെ ഒരുകാര്യം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയു.കാരണം മനസ്സ് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുകയില്ല.മനസ്സ് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ള പുഷ്പം കാണുകയോ മണം അറിയുകയോ പോലുമില്ല.അതായത് ജീവിക്കുകയില്ല .അതിനാൽ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ആദ്യപടി.പിന്നെ മനസ്സിലാക്കിയത് മാറ്റി അത് അനുഭവിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് എല്ലാ സാധനകളും,മെഡിട്ടെഷ നുകളും. .പക്ഷെ ആ സാധന ചെയ്യാൻ തക്ക താത്പര്യം ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ മനസ്സിലാക്കിയാൽ പോര അനുഭവിക്കാൻ കഴിയണം .അനുഭവിക്കാൻ സത്യസന്ധത നിർബന്ധം . നമ്മുടെ ഉപബോധമാനസ്സിലെ വിശ്വാസങ്ങളാണ് കള്ളങ്ങൾ. വിശ്വാസങ്ങൾ സത്യത്തിനെതിരാ ണ് . അതിനി ഹിന്ദു, ക്രിസ്ത്യൻ , മുസ്ലീം ഏതാണെങ്കിലും .കാരണം ഉപനിഷത്തുകളിൽ പോലും വിശ്വസിക്കുക എന്ന് പറയുന്നില്ല.നീ അറിയുക എന്നാ വാക്കാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.അല്ലെ?

മറ്റുള്ളവരെ കണ്ടാണ്‌ നാം നടക്കാൻ പഠി ച്ചത് ,ഭാഷ പഠിച്ചത് .പക്ഷെ അവരെ കണ്ടാണ്‌ നാം സ്വയം മറ്റുള്ളവയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ പഠിച്ചത് ,ആത്മഹത്യ എന്ന ആശയം പഠിച്ചത്.ഒരുമൃഗവും ട്രെയിനിൽ തലവെച്ചതായി കേട്ടിട്ടില്ല.കാരണം ഒരുകുട്ടിയും ,ഒരുമൃഗവും സ്വയം മറ്റുള്ളവയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നില്ല.നാം ജീവിക്കുന്നത് താരമ്യ ങ്ങളുടെ ലോകത്താണ്.അത് ഉപബോധ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ വെരോടിക്കഴിഞ്ഞു. ശീലമായി.എല്ലാ അസ്വസ്ഥതകളും അത് നല്കുന്നു.സ്വസ്തമാകുവാൻ ആഗ്രഹമുള്ളവർ ആദ്യമായി ഈ താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന മനസ്സ് ഒഴിവാക്കണം.നാം താരതമ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ത്തന്നെ ആ കാര്യത്തെ നമ്മില്നിന്നും അകറ്റി ക്കഴിഞ്ഞു.അപ്പോൾ നമ്മൾ തന്നെ നമ്മെ മറ്റുള്ളവരിൽനിന്നും ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നു.എന്നിട്ട് വിലപിക്കുന്നു.ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടു.എനിക്ക് മരിക്കണം.അതെ നമ്മുടെ ഒറ്റപ്പെടൽ നാം സ്രിഷ്ടിക്കുന്നവയാണ്.പക്ഷെ അങ്ങനെയുള്ളവർ ഒരുകണക്കിന്ഭാ ഗ്യവാൻ മാർ .കാരണം ഒറ്റപ്പെടലാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സത്യം.അടിയിൽ നാമെല്ലാം ഒറ്റക്കാണ്. പുറമേ എല്ലാരുമുള്ള തായി തോന്നിക്കപ്പെടും.ആ ഒറ്റപ്പെടൽ എന്ന സത്യത്തിൽ വിഷമത്തോടെ ഉറച്ചുനില്ക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ ആ സത്യം ഒരു ആഹ്ലാദമായി മാറും.സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഗാനം.കാരണം ഇനി ആരെയും നോക്കണ്ടല്ലോ.കമിറ്റ്മെന്റുകൾ ഒക്കെ പോയി നാം ഫ്രീ ആയിക്കഴിഞ്ഞു.ആഘോഴിക്കു ഈ സുവര്ണ നിമിഷങ്ങൾ .കാരണം നാളെ നാമുണ്ടാവുമൊ എന്ന് പറയാൻ സാധിക്കില്ല.

pls like

https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

മരിക്കുമ്പോൾ എവിടെ പോകുന്നു എന്നറിയുവാനുള്ള അന്വേഷണം നമ്മെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും അകറ്റുന്നു. എന്നാൽ ജീവിതത്തെപറ്റി അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, അതെന്താണെന്ന് അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ നാം മരണത്തെയും അറിയുന്നു.കാരണം മരണം ഇനിയും എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത അയഥാർധ്യ മാണ് .ഇല്ലാത്തതിനെ അന്വേഷിക്കലാണ്.കള്ളത്തെ അന്വേഷിക്കലാണ്. അത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ നാം താനേ അറിഞ്ഞുകൊള്ളും .ജീവിതം എല്ലാം പഠി ച്ചുകഴിഞ്ഞേ മരണം അറിയാൻ സാധിക്കു.അതുപോലും പൂർത്തിയായിട്ടില്ലല്ലൊ .അതിനാൽ ജീവിതം പഠിക്കുന്നതനുസരിച് നാം അതിന്റെ മറുവശമായ മരണവും വെളിവാകുന്നു.അതിനാൽ മരണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള എല്ലാ കൗ തുകങ്ങളും മാറ്റിവെച്ചു നമുക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ സയന്സിൽ മുഴുകാം.അഥവാ മരണത്തെ പഠിക്കുന്നെങ്കിൽ അത് ജീവിതത്തെ തിരിച്ചറിയാനാകട്ടെ .അല്ലെ?
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=hl

പൂച്ച .അതിന്റെ മുഖത്ത്  നോക്കിനില്ക്കാൻ രസമാണ്.അല്പനിമിഷം കഴിഞ്ഞാൽ നമുക്കൊരു നാണം തോന്നും.(ചിലർക്ക്).കാരണം അതിന്  ആ നാണം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടുതന്നെ.അതിനു നമ്മളെക്കാൾ എന്തൊക്കെയോ  അറിവുള്ളതുപോലെ കാണപ്പെടും .എന്തുകൊണ്ട് നമുക്കാ നാണം ഉണ്ടാകുന്നു?. നാം ഒരുപാട് കള്ളങ്ങളിൽ  ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ. ഏറ്റവും വലിയ കള്ളം നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വം തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ  കള്ളത്തരങ്ങൾ ആത്  അറിഞ്ഞെക്കുമോ എന്നാ ഒരു ഭയം അടിയിലുണ്ട്.അതിനാലാണ് നാം മുഖം തിരിക്കുന്നത് .അതിന് ആ ഭയം ഇല്ലാത്തത്,  അതിന്  കള്ളം എന്താണെന്ന് അറിയുകപോലും ചെയ്യാത്തതിനാലാണ് .അതെ സത്യസന്ധത ധയ്‌രി യം  തരുന്നു. അറിയാത്തതിനെ അറിഞ്ഞുതുടങ്ങുംപോളുണ്ടാകുന്ന ഭയം.അറിഞ്ഞത് നഷ്ടപ്പെടുംപോളുണ്ടാകുന്ന ഭയം.അതിനെ മറികടക്കാൻ  സത്യസന്ധതയിൽനിന്നുള്ള ധയ്‌രിയം എന്ന ആയുധം മാത്രമേ ഉള്ളൂ .അതുണ്ടെങ്കിൽ പേടിക്കാതെ  ഈശ്വരനിലേക്കുള്ള വഴിയെ നടക്കാം.ശരിയല്ലേ?