ശരീരം വിട്ട് ആത്മാവ് പോകുമ്പോൾ അപ്പോഴുള്ള ബോധ നിലവാരത്തിൽ തന്നെ ആയിരിക്കും ആത്മാവ് എന്ന ആ രൂപ നിർമ്മാണക്ഷേത്രം.അത് ബോധത്തിന്റെ ഒരുഭാഗമാണെങ്കിലും അവിടെ രണ്ടായ അവസ്ഥയുണ്ട്.അത് പൂർ ണ ബോധമല്ല .മരിക്കുംമ്പോൾ അയാളുടെ കർമ്മങ്ങളിലൂടെ,അവയുടെ സംവേദനങ്ങളിലൂടെ അയാൾ നേടിയ ബോധ നിലവാരംവും (ഉയര്ന്നതോ,താഴ്ന്നതോ ) അതൊടോപ്പമുള്ള കര്മ്മങ്ങളിലൂടെ ഉണ്ടായ അബോധത്തിന്റെ ഒരു ബ്ലൂ പ്രിന്റും വഹിക്കുന്നുണ്ട്.മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ജന്മമെടുക്കുംപോൾ വാസന(ബ്ലൂ പ്രിന്റ്‌ ) എന്ന ഈ അബോധവും അതിനെ തകര്ത്തു കളഞ്ഞു ഉയര്ന്നു വന്നു പ്രപഞ്ചവുമായി ചേർന്ന് പൂർണനാകുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അടിയിലെ ബോധവും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണ് ജീവിതം.അതുകൊണ്ടാണ് ശരീരമുള്ളപ്പൊളെ ഇത് നടക്കു ( മോക്ഷം കിട്ടു), അഥവാ ദേവന്മാർക്കു മോക്ഷമില്ല,അതിനാൽ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥാനം അതിനും മുകളിലാണ് എന്ന് ഒക്കെ പറയാൻ കാരണം .എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അവര്ക്ക് ശരീരമില്ലതന്നെ.അതിനാൽ ഒട്ടേറെ ജന്മങ്ങൾ താണ ബോധനിലവാരത്ത്തിൽ പല യോനികളിൽ പിറന്ന നമുക്ക് ഇപ്പോൾ മനുഷ്യജന്മം എന്ന അസുലഭ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കാൻ ബോധനിലവാരമുള്ളവർക്ക് ,ഈഗോ ഇല്ലാത്തവർക്ക് ,പരീക്ഷണ ശാസ്ത്ര കൌതുക മുള്ളവർക്ക് ,അല്ലെങ്കിൽ ഭാഗ്യമുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ തോന്നാറുള്ളു.

https://www.facebook.com/…/Thapovan-spirit…/520513041382625…
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

നാം ഒരു ഹിപ്നോട്ടയിസ്ട് ലോകത്താണ് ജീവിക്കുന്നതു.അതായത് നാം കാണുന്ന ഓരോന്നിന്റെയും മുകളിൽ നമ്മുടെ ചിന്തകളും സങ്കല്പ്പങ്ങളും ചേര്ത്താണ് കാണുന്നത്.അതായത് ഒരു സിനിമ പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്ന ഭിത്തിയിൽ ഇല്ലാത്തതു പലതും കാണുമ്പോലെ.അതിനു കാരണം ഭൂതമൊ ഭാവിയോ ആയ ചിന്തകളാണ്.ചിന്തകള് ഒന്നുകിൽ ഭൂതം അല്ലെങ്കിൽ ഭാവി.വർത്തമാനകാലത്തിൽ ചിന്തിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കു ...കഴിയില്ല.അതെ ആ അകത്തേക്ക് നോക്കുന്നതിന്റെ വാതിൽ വര്ത്തമാനകാലത്തിലാണ്. നാം അപൂര്വമായി മാത്രം വരാറുള്ള ആ സ്ഥലം. സത്യലോകം .അവിടെയാണ് ജീവിതവും ദെയിവവും ശക്തിയും ആനന്ദവും കുടികൊള്ളുന്നത്. ആ വാതിലിൽ നിലനില്ക്കുന്നവൻ അതിലൂടെ ബോധത്തിലേക്കും പ്രപഞ്ച രഹസ്യത്തിലെക്കും വീണ് പോകും.ആ എത്തിപ്പെടുന്ന ബോധമാണ് ഒരുവന്റെ അല്ലെങ്കിൽ സരവ ചരാചരങ്ങളുടെയും ബെയിസ്.അവിടെ ഷരീരത്തിന്റെ ,രൂപത്തിന്റെ വ്യത്യാസമില്ല.അവിടെ എല്ലാംതമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.അവിടെ ഒരുവന്റെ ചിന്തകളും വ്യക്തിത്വവും നഷ്ടപെടും.ആ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ഹിപ്നോട്ടയിസ്ദ് ലോകത്തിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനാകും.അന്നുമുത്തൽ അവൻ പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യാത്ത ഭൌതിക സത്യ ലോകം കണ്ടുതുടങ്ങും.പിന്നെ പിന്നെ സത്യമായ ഊര്ജ ലോകം മാത്രം..അങ്ങനെയങ്ങനെ.................letsgo

https://www.facebook.com/…/Thapovan-spirit…/520513041382625…
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

ഓരോരുത്തരും ഓരോ ഊര്ജ രൂപങ്ങൾ ആണ് .ഓരോരുത്തരും ജനിക്കുന്നത് തന്നെ മുജ്ജന്മത്തിൽ സ്വയം ഉയർത്തിയ, അല്ലെങ്കിൽ താഴ്ത്തിയ ,അതിന്റെ തുടര്ച്ചയിലുള്ള ഓരോ നിലവാരത്തിലുള്ള ബോധ നിലവാരവുമായിട്ടാണ് ,ഊര്ജ രൂപങ്ങളായിട്ടാണ് .ഈ ജന്മത്തിൽ അതിന്റെ തുടർച്ച സംഭവിക്കുന്നു.ബോധമാകുന്ന പോസിറ്റിവ് ഊർജം കുറഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ നമ്മെ ബാഹ്യമായ നെഗ്ട്ടീവ് ഊർജരൂപങ്ങൾ അതിൽ കണക്കറ്റു സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.ഇവിടെ വ്യക്തി നിസ്സഹായനാണ്.എന്നാൽ വ്യക്തിത്വത്തിനടിയിൽ ,അതായത് ഈഗോയെ തകർത്ത് നമ്മിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ബോധം ഉണര്ത്തുംപോളേ ക്കും പ്രപഞ്ച ബൊധവുമായിചെർന്ന് പോസിട്ടിവിനെ ആകര്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.മുന്പ് എത്ര യോജിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും നടക്കാതിരുന്നവ എല്ലാം താനേ യോജിച്ചു മുന്നിലേക്ക്‌ വരുന്നു.ഒന്നും ചെയ്യാതെ തന്നെ.ജീവിതം അനായാസവും ആനന്ദകരവും ലളി തവുമാകുന്നു.അവിടെ നാം മറ്റുള്ളവയെ സ്വാധീനിചെക്കാമെങ്കിലും നമ്മെ ഒന്നും സ്വാധീനിക്കുന്നില്ല.നാം ശുദ്ധനായി നിലകൊള്ളുന്നു.ആനന്ദവാനായി ഒരു തമാശ പറയുന്നു.

https://www.facebook.com/…/Thapovan-spirit…/520513041382625…
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

വിധി എന്നൊന്നില്ല .മുൻകൂട്ടി എഴുതി വച്ച ഒരു തിരക്കഥയല്ല ജീവിതം .ദെയിവം എന്ന ശക്തിക്ക് പോലും അറിയില്ല അതിന്റെ സ്വപ്നലോകത്ത് അത് അടുത്തത് എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന്.കാരണം അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിക്കുന്നത് ഓരോ നിമിഷത്തിലുമത്രെ .പക്ഷെ എന്നിട്ടും ചിലർ അതിന്റെ ഉദ്ദേശം ഇന്നതാണ് അത് ഇതാണ് മറ്റെതാണ്.അതിനെ ഇങ്ങനെ ആരാധിചില്ലെങ്കിൽ അത് ഇങ്ങനെ ശാപം ചൊരിയും.എന്ന് പോകുന്നു ഉപദേശങ്ങൾ..... ദുര്ബല ഹൃദയർ അതിൽ വീണ് പൊകുകയും കുട്ടികൾക്ക് വിശപ്പടക്കാൻ വെച്ചിരുന്ന അധ്വാനിച്ച കാശ് വെറുതെ ഈ പാപനിർമർജകർക്ക് നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു.എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ഇനി തന്റെ കര്മ്മഫലം അനുഭവിക്കാതിരിക്കുകയുമില്ല താനും . ദുഖങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ മറ്റൊരു ശക്തിയുടെ മേല കെട്ടിവക്കാൻ നോക്കുന്നവർ കരുതിയിരിക്കുക.സ്വന്തം പ്രവര്ത്തികളുടെ കര്മാബന്ധങ്ങളെ പഠിച്ചു വർത്തമാന കര്മ്മങ്ങളുടെ ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഭാവിയിലെ ഫലങ്ങളെ ശോഭ നമാക്കാനുള്ള അമൂല്യമായ അവസരങ്ങളാണ് നിങ്ങൾ പാഴാക്കുന്നത്.അതിനാല നമുക്ക് വര്ത്തമാന ഫലങ്ങളെ കഴിവതും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കാം. അത് അത്മീയഭാവിയൊ ഭൌതിക ഭാവിയോ എന്തുമാകട്ടെ, ഭാവി തന്നെ ശരിയായിക്കോളുമെന്നതിൽ തർക്കമില്ലതന്നെ.

(33) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........ബുദ്ധനെപോലെ ,കൃഷ്ണനെപോലെ ,ക്രിസ്തുവിനെ പോലെ ഒരാളുടെ ജീവിതം എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപയോഗിക്കപ്പെടാൻ വേണ്ടിയാകുന്നു.കാരണം അവർ ഒരിക്കലും അവരുടെ ശരീരവുമായി ചേർന്ന ഒരു വ്യക്തിത്വമല്ലതന്നെ .അവർക്ക് ആ ശരീരവുമായി ബന്ധമില്ല.അവർ പ്രപഞ്ചചശക്തിയുമായി ചേർന്നവരാണ് .അവർ എപ്പോഴും ആ ശക്തി ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ലഭ്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കും.അവരെ കയപിടിച്ചുയര്ത്താൻ. ആ സ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചേർന്ന അവർ എല്ലാവരും ഒന്നുതന്നെയാണ്. മനസ്സ് അഥവാ വ്യക്തിത്വം എന്ന് വിളിക്കുന്ന മതിലുകൾ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ക്കുള്ളിൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അഥവാ അവരുടെ ഞാൻ എന്ന ബോധം അവിടെ,വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നില്ലത്തതിനാൽ ,ആ ബോധം അഖണ്ട പ്രപഞ്ച ബോധത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ.ശാരീരികമായി അവരെ കാണുമ്പോൾ അവരുടെ പ്രബോധനങ്ങൾ തീവ്രവാദ സ്വഭാവമുള്ളതായി കാണപ്പെടും.ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ ശത്രു വിനെപോലെ കാണപ്പെടും.അനുയായികൾ തമ്മിൽ കൊല്ലും.ഉദാ:-എന്നിലൂടെയെ മോക്ഷം കിട്ടു എന്നരീതിയിൽ ക്രിസ്തുവും കൃഷ്ണനും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ഇതിനെ ആ ശരീരവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുമ്പോൾ ഇവർതമ്മിൽ നല്ലൊരു യുദ്ധത്തിനുള്ള വകയുണ്ട്.പരസ്പരം ശത്രുക്കൾ ആയി.എന്നാൽ അവർ ഒന്നായിരിക്കുന്ന ബോധമണ്ടലത്തിൽ നിന്ന് കാര്യങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ പുറത്തുള്ള എല്ലാ ബ്രയിൻവാഷ് ടിമുകളും ശത്രുക്കളും, ഇവരെ പോലുള്ളവർ എല്ലാവരും ഒരു രക്ഷാ വാതിലായും കാണപ്പെടും.അവിടെ അവർ ഒന്നാകും.മനുഷ്യരും.നാം പരിഷ്ക്രിതാരാണെങ്കിൽ പുരാതന ഭാരതത്തിലെതുപോലുള്ള ( ബുദ്ധ ,ജയ്ന, ഹിന്ദു )ഇത്തരത്തിലുള്ള ഏകോപിപ്പിച്ചുള്ള ഒരു അടിയന്തിര മത വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം നിലവിൽ വരേണ്ടതാകുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ വരും തലമുറ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ പഠിക്കുന്നത് വിഡികളായ പിതാക്കളുടെ മതയുധങ്ങളുടെ ചരിത്രമായിരിക്കും.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(32) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........കർമ ബന്ധങ്ങളുടെ വേരുകൾ അറിയാൻ ബോധപ്രപ്തിയിലേക്ക് വരുന്നവർക്ക് വേഗം കഴിയുന്നതിനാൽ അവരുടെ ജീവിതം അനായാസമാകുനു.ലളിതവും ആനന്ദം നിറഞ്ഞതുമാകുന്നു.അതിനാലാണ് ഏവര്ക്കും ബോധപരമായ വളർച്ച അത്യാവശ്യമായിതീരുന്നത്.അതിനാലാണ് പലരും വിവാഹം കഴിക്കാതിരുന്നത്.കുട്ടികളെ സ്രിഷ്ടിക്കാതിരുന്നത്.ഇവയെല്ലാം ബന്ധങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കും .പക്ഷെ ആ ബന്ധങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി വന്നുചെർന്നവയെങ്കിൽ അവയെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ലോകത്തിൽ മറ്റുള്ള ബന്ധങ്ങളെ പോലെ മനോഹരമായി അവയും അവൻ മാനസീകമായി മാത്രം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരില്നിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതിനാൽ, മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ആ സ്വാതന്ത്രിയം നല്കുന്നതിലൂടെ ബന്ധങ്ങളില്നിന്നുള്ള ദുഖങ്ങളില്നിന്നും അവൻ അനായാസേന സ്വതന്ത്രനാകുന്നു.പ്രായോഗികമായി ആത്മീയനാകുന്നു.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(31) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........സ്നേഹം സത്യസന്ധത യാണ്.ദെയിവമാണ് .അത് നമ്മെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റുള്ളവയുമായി ഒന്നാക്കി മാറ്റുന്നു.അതൊരിക്കലും ഒരു പ്രകടനമല്ല.അത് മറ്റുള്ളവരോടുള്ള പരിഗണനയാണ്.അത് സെക്സ് അല്ല.അത് രണ്ടു വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ അഭാവമാണ്.അതിൽ മനുഷ്യൻ പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.അത് ഒരു വ്യക്തിയോടുള്ളതല്ല ,എല്ലാത്തിനോടുമുള്ള ഒരു സ്തായീ ഭാവമാണ്.എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനമാണ് സ്നേഹിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുമുള്ള ദാഹം.അത് ഒന്നാകാനുള്ള, പൂർണതക്കുവേണ്ടിയുള്ള, മോക്ഷത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ദാഹമാണ്.അത്മീയ ദാഹമാണ്.പക്ഷെ അത് പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ആദ്യമേതന്നെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ചുറ്റുമുള്ള ആ സ്നേഹത്തെ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നേയുള്ളു.ചിന്തകൾ മൂലം അതുമായുള്ള ബന്ധം അറ്റ് പോയിരിക്കുന്നു.ചിന്തകളിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് അൽപമെങ്കിലും മനസ്സിലാകുന്നത് അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ഭാഷയാണ്‌.അതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ മനുഷ്യരിൽനിന്നും സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.പക്ഷെ ചിന്തകളുടെ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നവരിൽനിന്നും അത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതു ആനമണ്ടത്തരമാണ്. കാര്യം കാണാൻ അവർ അഭിനയിക്കുമായിരിക്കും.സത്യമില്ല.ചിന്തകളുടെ അഭാവമാണ് സ്നേഹം.ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ മിണ്ടാതെ ആശ്ലേഷിക്കുകയും കയ്പിടിക്കുകയും മാത്രം ചെയ്യുന്നു.ഒന്നും ചിന്തിക്കില്ല.അതിനാൽ ചിന്തകളും സംസാരവും ഇല്ലാത്തിടത്തെ സ്നേഹം ഉണ്ടാവു.മനുഷ്യര് വളർത്തു മൃഗങ്ങളെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടല്ലേ?. ഇവിടെയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമാണെന്ന് കരുതുന്ന 'ഒറ്റപ്പെടൽ' മനുഷ്യന് അനുഗ്രഹമായി മാറുന്നത്.സ്നേഹം വേണമെങ്കിൽ നാം പ്രകൃതിയിലേക്ക് തിരിയണം.അവിടെ അത് ആവോളമുണ്ട്.തിരിച്ചറിയാൻ ഉള്ള സംവേദനക്ഷമത ധ്യാനത്തിലൂടെ നേടണമെന്ന് മാത്രം.അതുകൊണ്ടാണ് സന്യാസിമാർ വനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.'സെൻ' ബുദ്ധന്മാർ മുളങ്കാടുകളെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.അങ്ങനെയുള്ളവൻ സ്നേഹത്തെ അഥവാ ദെയിവത്തെ അറിയുന്ന പ്രായോഗികനായ ആത്മീയനായിരിക്കും.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(30) പ്രായോഗിക ആത്മീയ ടിപ്സ് 2014 .........ദെയിവം , അതൊരിക്കലും നമ്മെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നില്ല . എപ്പോഴും അത് വളരെ ലളിതമാണ്.പ്രപഞ്ചത്തിൽ എല്ലാം ലളിതമാണ്.മരങ്ങളും പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും അരുവിയും ഒക്കെ ലളിതമാണ്.മനുഷ്യനൊഴിച്ചു ബാക്കിയെല്ലാം ലളിതമാണ്.മനുഷ്യൻ സ്വയം അവനെ സങ്കീർണ നാക്കുന്നു.അവന്റെ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും ടെൻഷനും അവൻതന്നെ സ്രിഷ്ടിച്ചവയാണ്.മനുഷ്യൻ മാത്രമേ സങ്കല്പ്പത്ത്തിലൂടെ ഒരു സൃഷ്ടാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചും 100000 കണക്കിന് പുസ്തകങ്ങളും മതങ്ങളും ആരാധനാ ചിട്ടകളും സൃഷ്ടിച്ചു ദെയിവത്തെ ഇത്തരത്തിൽ സങ്കീർണമാക്കിയിട്ടുള്ളൂ .എന്നിട്ടതിന്റെ പേരിൽ പരസ്പരം കൂട്ടക്കൊല നടത്തുന്നുള്ളൂ.മറ്റുള്ളവർ തരുന്ന ആശയമായ, സങ്കൽപ്പത്തിൽ ഊഹിച്ചു സൃഷ്‌ടിച്ച ഒരു ഒരു ദെയിവത്തെ എത്ര വിശ്വസിച്ചുറ പ്പിച്ചാലും മരണത്തിനു മുൻപ് ഒരിക്കൽ അതിനെ നിഷേധിക്കെണ്ടിവരുമെന്നുറ പ്പ് .ഇവിടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ആശയം പറയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാം ജനിച്ചകുടുംബത്ത്തിലെ മതത്ത്തിനെയാകുമല്ലോ,ആചാരത്തെയാകുമല്ലോ നാം പിന്തുടരുന്നത്. ഒരു ദ്വീപിൽ മനുഷ്യനായി ഒരു ഗർഭിണിയായ യുവതിമാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.പ്രസവിച്ച ഉടനെ അവരെ പുലിപിടിച്ചു കൊന്നു എന്ന് കരുതുക.ആ കുട്ടി വളർന്നു വലുതാകുമ്പോൾ അവൻ ദെയിവത്തെ ഏതു മതത്തിൽ നിന്ന് തേടുമോ അതാണ്‌ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ അന്വേഷണത്തിന്റെ വഴി.ശരിയല്ലേ? ദെയിവം നമ്മോടൊപ്പം ഭൂമിയിലേക്ക് ഒരു പുരോഹിതനെയും അയക്കുന്നില്ലല്ലോ.നാമോരോരുത്തരുമാണ് ആ കുട്ടിയെങ്കിൽ നമുക്കൊന്നിന്റെയും ഭാഗമായി അന്വേഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.തികച്ചും ലളിതമായും സത്യസന്ധമായും സ്വാഭാവികമായും മുൻവി ധികളില്ലാതെയും നാം ദെയിവത്തെ തേടും.അവിടെ നമ്മുടെ ബോധത്തെ ഒരു ഗുരുവിന്റെയും മതനെതാവിന്റെയും പുരോഹിതന്റെയും പരിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളുടെയും മുന്നില് അടിയറവെയ്ക്കില്ല .അവന്റെ ബോധപരമായ മാറ്റത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിനും മുകളിലായി അവൻ ആരെയും പ്രതിഷ്ടിക്കുന്നില്ല.അവനെ ആർക്കെങ്കിലും പഠിക്കാൻ ഉള്ള പുസ്തകങ്ങളും പാണ്ടിത്യമഹിമയും പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല .കാരണം ഒരു മതമുള്ളവൻ പരിമിതനാണ്.അവനു മറ്റു മതങ്ങളെ അറിയാനുള്ള ഭാഗ്യമില്ല,സ്വാതന്ത്രിയമില്ല. കഴിവുമില്ല.മതക്കാരനെ സംബന്ധിച്ചു ആത്മീയത ഏറ്റവും വലിയ അടിമത്തമാണ്‌.അത് അവനു കാണാതെ പഠിക്കാനുള്ള എന്നാൽ പഠി ച്ചു തീരാത്ത കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങൾ ,മറ്റുള്ള മനുഷ്യരുടെ ഭാഷയിലുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രമാണ്.സ്വയം ബോധ പ്രാപ്തി നേടാനുള്ള കരുത്തുമായിട്ടാണ് ദെയിവം എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ജനിപ്പിക്കുന്നത്.മതമില്ലാത്തവൻ സ്വതന്ത്രനാണ്.അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആത്മീയത സ്വാതന്ത്രിയമാണ്.അത് പ്രപഞ്ചത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്നു.അത് അവനു അനുഭവിക്കാനുള്ളതാണ്.കാണാതെ പഠിക്കാനുള്ള തല്ല . മനുഷ്യനിലെ മൃഗത്തെ ഉണർത്താതെ നിലനിറുത്താൻ മാത്രം മതം ഉപയോഗിക്കാം .അത്രമാത്രം.മതക്കാരൻ സങ്കൽപ്പിച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.മതമില്ലാതെ തിരയുന്നവൻ അനുഭവിച്ചറിയുന്നു.മതക്കാരൻ നിർജീവങ്ങളായ പുസ്തകങ്ങളെ കാണാതെ പഠിച്ചു അവയെ ആരാധിക്കുന്നു.മതക്കാരന്റെ മതം കുറച്ചു പേർക്ക് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുവാൻ കഴിയുന്നതാണ്.എന്നാൽ ഫ്രീ സീക്കറെ സംബന്ധിച്ച് ആത്മീയ പരമായ വളർച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടവും എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ബാധകമാണ്. മതമില്ലാതെ തിരയുന്നവൻ പ്രപഞ്ചത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു അനുഭവിക്കാൻ, സ്വയം പരീക്ഷിക്കുവാൻ പുസ്തകങ്ങൾക്കോ എഴുത്തുകാരനോ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാതെ അവയിലെ വാക്കുകളെ മറ്റു സയൻസ് പുസ്തകങ്ങളെ പോലെതന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള പ്രായോഗിക സന്യാസിയായ സ്വതന്ത്രന് സ്വർഗരാജ്യം ലഭിക്കുന്നു .കാരണം അവനിൽ മാത്രമേ സ്വാതന്ത്രിയത്ത്തിന്റെ ആനന്ദം,അഥവാ മോക്ഷത്തിന്റെ ആഹ്ലാദം എ പ്പോഴും പുതിയ പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ വലുതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുള്ളൂ .like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/

(29) പ്രായോഗിക സന്യാസ ടിപ്സ് 2014 .........യഥാർത്ഥ ആത്മീയ പാതയിൽ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പാത ശരിയാക്കുവാനുള്ള ചില ടിപ്സുകൾ .ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ.തുടർച്ച .........
5) അറിവുകളെ നിഷേധിക്കൽ.
സ്വന്തം അറിവുകളെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നിഷേധിക്കുന്നവൻ പാതയിൽ വിജയിക്കുന്നു.തന്റെ അറിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുവാൻ ലഭിക്കുന ഒരവസരവും മനസ്സ് കളയുകയില്ല.കാരണം അവനു മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധ ആകര്ഷിച്ച്ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം .അങ്ങനെയാനവാൻ വലുതായി നമ്മെ നിയന്ത്രിച്ച്ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.അനവസരത്തിലും,കേൾവിക്കാരെ നോക്കാതെയുമൊക്കെ അവൻ ശർദി ച്ച്കൊണ്ടിരിക്കും .പറയാനുള്ള വെമ്പൽ അവനു തടുക്കുവാൻ കഴിയില്ല.ആരുമല്ലാതെ ഒന്നുമല്ലാതെ ആകാൻ പരിശിലിക്കലാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രായോഗികമായി സന്യസിക്കുന്നവൻ അഥവാ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ചെയ്യുന്നത്. തന്നെ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കും,പരിഹസിക്കും.സ്വയം പലപ്പോഴും മണ്ടനായി തിരിച്ചറിയും.സാധ്യമായ എല്ലാരീതിയിലും സ്വന്തം ഈഗോയെ ഇകഴ്ത്തും.അതൊരിക്കലും സ്വയം നിന്ദയല്ല.സ്വന്തം ബോധത്തെ അഹംബൊധത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കലാണ്.മറ്റുള്ള വർ ഈഗോ നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ അലറിവിളിച്ചു, പരിഭ്രാന്തിയോടെ, അബോധത്തിൽ,വീണ്ടും ഇവിടെ ജീവിക്കാനുള്ള അറിവുകൾ നൽകുന്ന ആഗ്രഹവുമായി മരണത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, മുൻപു പറഞ്ഞവർ പൂർണമായി ജീവിതത്തെ അനുഭവിച്ചു , പതുക്കെ, മനോഹരമായി, ശാന്തമായി, ആനന്ദത്തോടെ,ഒന്നും ബാക്കി വെക്കാതെ ,ഇവിടേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരെണ്ടാത്ത രീതിയിൽ മരണത്തെ അറിയുന്നു.അതുതന്നെയാകുന്നു മോക്ഷവും,സ്വാതന്ത്രിയവും.
like,share&pramot
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre/520513041382625?ref=bookmarks
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/