ബൌദ്ധികമായ തത്വ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ചിന്താ വ്യായാമങ്ങളിലൂടെ അവൻ വെളിവാക്കപ്പെടുന്നില്ല.കാരണം അവൻ അങ്ങേയറ്റം സ്നേഹം കൊണ്ട് വെളിവാക്കപ്പെടുന്നവനത്രേ .വിശ്വസ്തതകൊണ്ട് വെളിവാക്കപ്പെടുന്നവനത്രേ. ഈ സ്നേഹം സൃഷ്ടാവിനോടുള്ള നന്ടിപ്രകടനമാണ്.അതൊരു വ്യക്തിയോടുള്ള സ്നേഹമല്ല. .ആരോടുമാല്ലാതെ എന്നാൽ എല്ലാത്തിനോടുമായിട്ടുള്ള സ്നേഹമാണ്,ആനന്ദമാണ് ബോധത്തിന്റെ ഭാവം. എന്താണ് ആ വിശ്വസ്തത? നമ്മെ ശ്വാസോച്ച്വാസം ചെയ്യിക്കുന്ന അതെ ശക്തിതന്നെ നമ്മുടെ ഭാവി,അടുത്ത്തനിമിഷം പോലും നന്നായി നോക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവ്,വിശ്വാസ്യത ചിന്തകള് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.കാരണം ചിന്തിക്കാൻ ഭാവികാലം ആവശ്യമാണ്‌. ഈ വിശ്വാസ്യതയിലൂടെ ഭാവി യെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണ്ടാത്ത ,ഭാവി ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യനായാൽ ഭൂതം താനേ ഇല്ലാതായിക്കോളും. അപ്പോൾ സമയം ഇല്ലാതാകും. സമയം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ ഭൂതവും ഭാവിയും ചേർന്നാണ്. തദവസരത്തിൽ നാം ബോധത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയായി.ഏറ്റവും റിസ്ക്കിൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ് ഈശ്വരനുമായി ഏറ്റവും അടുത്തവർ,അവര്ക്ക് ഈഗോ കുറവായിരിക്കും.കാരണം" ഏറ്റവും ഉയർന്ന റിസ്ക്‌ "ബോധത്തെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കുന്നു,ചി ന്തകളെ കുറക്കുന്നു.(ചെറിയ റി സ്ക്കുകൾ ചിന്തകള്,ടെൻഷൻ ഉയര്ത്തും )അതുകൊണ്ടാണ് പലരും അവസാന പിടിവള്ളിയായി ഈശ്വരൻ വന്നു എന്നൊക്കെ പറയുന്നത്.കാരണം അവസാനം ഈഗോ കയിവിടുമ്പോൾ മാത്രമേ കക്ഷിയുടെ ബോധം ഉണരുന്നുള്ളൂ .അപ്പോൾ മാത്രമേ അയാൾക്ക്‌ സ്വധര്മ്മം വെളിവാകുകയുള്ളൂ.എന്നാൽ ആദ്യമേതന്നെ എല്ലാം (പ്രവർത്തി നിറുത്താതെ )മാനസീകമായി ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ , അവനു വിട്ടുകൊദുത്തുകൊണ്ട് സ്വധർമ്മം തിരിച്ചറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ,സദാ ശാന്തമായി,ആനന്ദത്തോടെ ബോധാവാനായിരിക്കുമ്പോൾ ,ആ ധ്യാനത്തിലൂടെ, ആ സ്നേഹത്തിലൂടെ ,വിശ്വസ്തതയിലൂടെ, റിസ്ക്കില്ലാതെ, വേണ്ടതെല്ലാം ,നല്ലതെല്ലാം കൂടുതൽ മനോഹരമായി താനേ വന്നുചേരുന്നു.അപ്പോൾ അവനോടു നാം ഒാന്നുംപ്രർധിക്കുന്നില്ല .ഈ ലോകത്ത് ഒരു നിമിഷം കൂടി തന്നതിന് സ്നേഹത്തോടെ നന്ദി പറയുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു.


pls like
https://www.facebook.com/pages/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-
centre/520513041382625?ref=hl
https://www.facebook.com/groups/806243926077220/